Τα Χριστούγεννα ...που ζει ο κόσμος...

Στην Ιταλία, η περίοδος των Χριστουγέννων διαρκεί από τις 8 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου που είναι και η μέρα των Θεοφανείων. Στις 25 Δεκεμβρίου μετά το παραδοσιακό γεύμα, τα παιδιά απαγγέλουν ποιήματα και ανταμείβονται χρηματικά. Κατά την Ιταλική παράδοση, παραμονή Θεοφανείων η καλή μάγισσα Μπεφάνα, πετάει πάνω από τα σπίτια με την μαγική της σκούπα και αφήνει χριστουγεννιάτικα δώρα στα «καλά» παιδιά, ενώ αντίθετα στα «άτακτα» αφήνει ένα σακί με κάρβουνο.


Στην Γερμανία, είναι ιδιαίτερα σημαντική η περίοδος των Χριστουγέννων. Οι Γερμανοί δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο στόλισμα του σπιτιού με πολύχρωμα φωτάκια και χριστουγεννιάτικες φιγούρες, ενώ συνηθίζουν να στολίζουν στο εξωτερικό του σπιτιού φυσικό έλατο. Ένα από τα κύρια έθιμά τους, είναι το λεγόμενο “Adventskranz”. Σύμφωνα με το έθιμο αυτό τοποθετούν ένα κηροπήγιο με τέσσερις θέσεις,  που συμβολίζουν τις τέσσερις τελευταίες εβδομάδες του έτους. Και κάθε Κυριακή που τελειώνει η εβδομάδα, ανάβουν και το αντίστοιχο κερί. Έτσι υπολογίζουν αντίστροφα τις μέρες που απομένουν για τον ερχομό του νέου έτους. Ακόμα ένα έθιμό τους είναι και το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο, το λεγόμενο “Adventskalender”. Αυτό είναι ένα ημερολόγιο με 24 θέσεις «κλεισμένα πορτάκια» που συμβολίζουν τις ημέρες μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα λοιπόν ανοίγουν και ένα πορτάκι περιμένοντας την έκπληξη που κρύβει. Αυτή μπορεί να είναι ένα μικρό δωράκι, ένα σοκολατάκι, ένα γλυκό κ.α.


Στην Γαλλία, η παραμονή των Χριστουγέννων είναι εργάσιμη ημέρα. Ο Pere Noel, ο δικός τους δηλαδή Άγιος Βασίλης, δίνει τα δώρα του, το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου. Ιδιαίτερη βαρύτητα οι Γάλλοι, δίνουν στο εορταστικό τραπέζι τόσο των Χριστουγέννων όσο και της Πρωτοχρονιάς, το οποίο και γεμίζουν με διάφορα φαγητά και γλυκά. Τα αλεξανδρινά λουλούδια, τα αποκαλούν «αστέρια των Χριστουγέννων» και τα επιλέγουν τόσο για να στολίσουν το σπίτι τους, όσο και για δώρο σε αγαπημένα πρόσωπα.


Στην Αυστρία, η περίοδος των Χριστουγέννων, ξεκινά από την 1η Δεκεμβρίου. Εκεί τα δώρα τα μοιράζει στα παιδιά ο Άγιος Νικόλαος, στις 6 Δεκεμβρίου. Οι Αυστριακοί τοποθετούν και αυτοί στο χριστουγεννιάτικο στεφάνι τους, κεριά τα οποία και ανάβουν ένα – ένα κάθε Κυριακή μέχρι να φτάσει η 24η Δεκεμβρίου. Τα παιδιά, τραγουδούν τα κάλαντα μεταμφιεσμένα σε μάγους, ενώ τα χρήματα που συγκεντρώνουν απ’ αυτά τα δίνουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.


Στην Σουηδία, έχουν το έθιμο της «Λουτσία» – σύμβολο δηλαδή του φωτός. Στις 13 Δεκεμβρίου, το πρωί, το μεγαλύτερο κορίτσι της οικογένειας, ντυμένο στα λευκά πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι και μοιράζει ζεστό καφέ με κουλουράκια. Στο κεφάλι φορά στεφάνι με αναμμένα κεριά ενώ τραγουδά κάλαντα, βασισμένα στον ρυθμό του ναπολιτάνικου τραγουδιού «Σάντα Λουτσία».


Στην Ιαπωνία, έχουν αφομοιώσει πολλά από τα έθιμα των Δυτικών χωρών για τις μέρες των Χριστουγέννων. Αυτό γιατί μόνο το 1% του συνολικού πληθυσμού της Ιαπωνίας είναι χριστιανοί. Έτσι έμαθαν και εκείνοι να τρώνε γαλοπούλα και να στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Στην Ιαπωνία όμως, τα δώρα στα παιδιά τα φέρνει ο «Hoteiosho». Ο Hoteiosho, είναι μια αρχαία θεότητα του ιαπωνικού πάνθεον με  την ιδιαιτερότητα να  έχει μάτια και πίσω στο κεφάλι του και έτσι παρακολουθεί και ξέρει ποια παιδιά ήταν φρόνιμα και ποια όχι στην διάρκεια της χρονιάς.


Στην Αυστραλία, επειδή ακριβώς τις μέρες των Χριστουγέννων έχουν καλοκαίρι, συνηθίζουν μετά το γεύμα των Χριστουγέννων να πηγαίνουν είτε στην παραλία, είτε για έναν αγώνα κρίκετ.


Στην Κένυα, τα Χριστούγεννα είναι τελείως διαφορετικά σε σχέση με τις υπόλοιπες Δυτικές χώρες. Αυτό γιατί εκεί τις μέρες των Χριστουγέννων έχουν καλοκαίρι. Έτσι αντί για χριστουγεννιάτικο τραπέζι, ψήνουν στις αυλές των σπιτιών κάνοντας barbeque. Οι εκκλησίες στην Κένυα στολίζονται με πολύχρωμα μπαλόνια.


Στην Μεγάλη Βρετανία, τα παιδιά γράφουν γράμμα στον “Father Christmas”, όπου του δίνουν ευχές και του ζητούν το δώρο τους. Ρίχνουν το γράμμα μέσα στο τζάκι, ώστε ο καπνός να το πάρει μαζί του και από την καμινάδα να το οδηγήσει στον Βόρειο Πόλο. Ένα έθιμο που έχουν σε μερικές περιοχές της Μεγάλης Βρετανίας ακόμα και σήμερα είναι την παραμονή των Χριστουγέννων, να πηγαίνουν σε κήπους με μηλιές και να πυροβολούν τα κλαδιά, προκειμένου να διώξουν τα «κακά» πνεύματα.


Στην Χαβάη, ο δικός του Άγιος Βασίλης, δεν έρχεται με έλκηθρο πάνω στα χιόνια αλλά με κανό. Εκεί αφού φάνε, σολομό και χοιρινό, γλεντούν με γιουκαλίλι τραγουδώντας χριστουγεννιάτικες μελωδίες τροποποιημένες όμως με χαβανέζικο ρυθμό.


Στην Ιρλανδία, χαρακτηριστικό είναι ότι αντί για μπότες, κρεμούν στο τζάκι μεγάλες τσάντες για να αφήσει μέσα ο Άγιος Βασίλης τα δώρα του. Αφήνουν ένα ποτήρι μπύρα Guinness και ένα κομμάτι κρεατόπιτα στην εξώπορτα του σπιτιού τους, για να τα βρει ο Άγιος Βασίλης όταν θα τους επισκεφτεί.


Στην Ρωσία, έχουν το χριστουγεννιάτικο έθιμο, να ντύνουν μία νεαρή κοπέλα στα λευκά για να παραστήσει την Παναγία. Στις 6 Ιανουαρίου, πολλές περιοχές της Ρωσίας με ορθόδοξους χριστιανούς, βασισμένοι στο Ιουλιανό ημερολόγιο, γιορτάζουν την παραμονή των Χριστουγέννων, γνωστή και ως «Σοτσέλνικ». Την παραμονή των Χριστουγέννων οι πιστοί τηρούν αυστηρή νηστεία και οι ορθόδοξοι χριστιανοί, στολίζουν τα σπίτια τους με κλαδιά ελάτου. Επίσης τηρούν και τις επισκέψεις τους στις εκκλησίες, προκειμένου να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες και να «αγιαστούν».


Στην Ελβετία, τα παιδιά περιμένουν την 6η Δεκεμβρίου, τον Άγιο Νικόλαο να τους φέρει δώρα και γλυκά. Την τελευταία Πέμπτη, πριν τα Χριστούγεννα, τα παιδιά παρελαύνουν τραγουδώντας τα κάλαντα, ενώ στα χέρια τους κρατούν τεύτλα με κεριά και πηγαίνουν στο σχολείο τους όπου τους περιμένουν ψωμιά και  ζεστά λουκάνικα.  Στην Ελβετία επίσης, υπάρχει ένα περίεργο έθιμο κατά το οποίο την παραμονή των Χριστουγέννων οι ανύπαντροι άνδρες του χωριού, φοράνε μαύρα κοστούμια και ψηλά μαύρα καπέλα και κάνουν παρέλαση στους δρόμους. Ο ψηλότερος από αυτούς φοράει μία μακριά γενειάδα και μπαίνει μπροστά, κρατώντας στο χέρι του ένα μακρύ ξύλο που στην άκρη του έχει κρεμασμένα κουρέλια γεμάτα κάπνες.

Χριστούγεννα και οι αναμνήσεις που θα έχουν τα παιδιά μας...

Ενηλικιωθήκαμε και αποστασιοποιηθήκαμε επιτέλους από το μελό πανηγύρι των Χριστουγέννων. Ένα γεύμα με την οικογένεια, μερικά δώρα και …μπάστα. Και ξαφνικά, έρχεται ένα μωρό και πιάνουμε τους εαυτούς μας να περιμένουμε να στολίσουμε μαζί του το πρώτο του δέντρο, να του δείξουμε τις στολισμένες βιτρίνες, να χαρεί με τα δώρα του. Παίρνουμε φωτογραφίες για να… θυμάται αργότερα.

Τα Χριστούγεννα είναι μια παράξενη γιορτή. Όσο είμαστε παιδιά δε βλέπουμε την ώρα νάρθουν και λαχταράμε να κρατήσουν όσο περισσότερο γίνεται.

Γινόμαστε έφηβοι και τότε μπορεί ν’ αρχίσουν να μας «τη δίνουν», όλες αυτές οι «γλυκανάλατες» χριστουγεννιάτικες συνήθειες, αντιδράμε στην οικογένεια, τους μεγάλους, θέλουμε να είμαστε διαφορετικοί αλλά έχουμε κι ένα πολύ ζωντανό παιδί μέσα μας που συγκινείται κρυφά.

Μετά ενηλικιωνόμαστε και μπαίνουμε σε καινούργιους ρυθμούς, πολλές από τις χαρές των παιδικών χρόνων παύουν να μας συγκινούν (πολύ), αποκτάμε καινούργιες συνήθειες και μανίες και περνάμε τις γιορτές των Χριστουγέννων τεμπελιάζοντας στο κρεβάτι, πηγαίνοντας σινεμά, τρώγοντας πίτσα ή κινέζικο, ταξιδεύοντας και προσπαθώντας να αποφύγουμε τις πολλές οικογενειακές συνεστιάσεις.



Κάποια στιγμή, κάποιοι, γινόμαστε γονείς. Τότε συμβαίνει το θαυμαστό και παράδοξο, να γινόμαστε ένα βηματάκι πιο ώριμοι και πιο ενήλικοι και (ίσως ακριβώς λόγω αυτού του μικρού βήματος) ταυτόχρονα να νιώθουμε κάτι πολύ παιδικό να (ξανα)σκιρτάει μέσα μας. Πιάνουμε τον εαυτό μας να (ξανα)συγκινείται με τα Χριστούγεννα, τα δέντρα, τα κάλαντα, τα δώρα, τις μυρωδιές, τα φώτα, τις γιορτές.

Τα (ξανα)βλέπουμε όλα αυτά μέσα απ’ τα μάτια του παιδιού μας, τα χαιρόμαστε όσο ίσως δεν τα είχαμε χαρεί όταν ήμαστε οι ίδιοι παιδιά, ξαναθυμόμαστε πώς ήταν για μας και θέλουμε οπωσδήποτε να τα θυμάται κι αυτό.

Προσπαθούμε λοιπόν να φτιάξουμε για το παιδί ή τα παιδιά μας ωραίες στιγμές, βγάζουμε την οικογένεια και τους συγγενείς απ’ τη ναφθαλίνη ή απ’ το ψυγείο (ανάλογα), φτιάχνουμε ατμόσφαιρα, στηνόμαστε πίσω από κάμερες και απαθανατίζουμε γιατί «αυτά μένουν», όπως ακούμε τον εαυτό μας να λέει. Με λίγα λόγια, δουλεύουμε, απ’ τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του πολύ ευσυνείδητα για τις αναμνήσεις του. Θα τα θυμάται όμως πράγματι όλα αυτά ή άδικα κοπιάζουμε;



Οι επιστήμονες σ’ αυτό το θέμα είναι μάλλον ισοπεδωτικοί: όσο κι αν προσπαθούμε, ισχυρίζονται, τα παιδιά μας δεν θα θυμούνται τίποτε απ’ όσα έζησαν πριν από τα τρία τους χρόνια. Μπορεί αυτά τα τρία πρώτα χρόνια να είναι (και είναι) τα πιο πλούσια και τα πιο καρποφόρα σε μάθηση, βιώματα, καινούργιες «γνώσεις» και ικανότητες, όμως τα παιδιά δεν θα έχουν καμία συνειδητή ανάμνηση απ’ όλα αυτά. Δεν θα θυμάται, λένε, αν είχαμε στο σπίτι το ψηλότερο δέντρο της αγοράς ή αν ο παππούς, ο μπαμπάς και ο νονός έκαναν το τρίο Άγιος Βασίλης τραγουδώντας εν χορώ με κόκκινα σκουφάκια τα κάλαντα για χάρη του.



Αυτό το γεγονός της παιδικής «αμνησίας», εξηγείται επιστημονικά ως εξής: Για να μπορούμε να έχουμε αναμνήσεις που μας εντυπώνονται και μπορούμε να ανακαλέσουμε ανά πάσα στιγμή, πρέπει να συντρέχουν τρεις παράγοντες.



Ο πρώτος απ’ αυτούς είναι η γλώσσα. Για να αρχίσει να λειτουργεί η αυτοβιογραφική μας μνήμη στην οποία αποθηκεύουμε προσωπικά βιώματα, πρέπει να έχουμε κατακτήσει πολύ καλά τη μητρική μας γλώσσα. Βιώματα που δεν ήμαστε σε θέση να περιγράψουμε με λέξεις όταν τα ζήσαμε, δεν «αρχειοθετήθηκαν» και δεν μπορούν να ανασυρθούν από τους θησαυρούς της μνήμης έστω κι αν θεωρητικά είναι κάπου καταχωνιασμένα. Για να το πούμε διαφορετικά: η γλώσσα είναι ο αποκωδικοποιητής που κάνει τα βιώματα των αισθήσεων, σύμβολα αναγνωρίσιμα για τον εγκέφαλο μας και βοηθάει στην καταχώρηση τους.



Ο δεύτερος παράγοντας είναι η νευρολογική ωρίμανση του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος, όπως και το υπόλοιπο σώμα, αναπτύσσεται από τη στιγμή που αρχίζει να διαμορφώνεται το έμβρυο και συνεχίζει να αναπτύσσεται ως την ενήλικη ζωή. Στα μικρά παιδιά λοιπόν δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη το δίκτυο των νευρώνων που είναι απαραίτητο για την καλύτερη δυνατή αποθήκευση αναμνήσεων. Η ωρίμανση αυτή ολοκληρώνεται στην εφηβεία, ενώ στις πολύ μικρές ηλικίες η μνήμη λειτουργεί ακόμη με πολύ απλό τρόπο. Το βρέφος «θυμάται» στην αρχή πράγματα που συμβαίνουν σχεδόν αντανακλαστικά, π. χ. ότι πρέπει να βυζάξει τη ρώγα για να χορτάσει. «Θυμάται» τη μυρωδιά της μητέρας του και αργότερα ποια είναι η γιαγιά ή ότι το μάτι της κουζίνας καίει. Μετά τα τρία χρόνια είναι η ανάπτυξη του εγκεφάλου τέτοια που το παιδί να είναι σε θέση να απομνημονεύει προσωπικά βιώματα και να τα καταγράφει στην αυτοβιογραφική του μνήμη.



Και ο τρίτος παράγοντας είναι τέλος η ανάπτυξη του εγώ ή αλλιώς του εαυτού ή της προσωπικότητας. Γύρω στα 2 με 3 χρόνια τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν μια αντίληψη του ποια είναι και ότι είναι αυτόνομα πλάσματα, ξεχωριστά από τους άλλους. Τότε περίπου αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους και σε σχέση με τον γύρω κόσμο και τότε αρχίζει σιγά-σιγά να αναπτύσσεται και η έννοια του χρόνου: τι είναι σήμερα, χτες, αύριο. Μέχρι να συμβεί αυτό, λένε οι ειδικοί, τα παιδιά δεν είναι σε θέση να αποθηκεύσουν ή να ανακαλέσουν αναμνήσεις.



Σ’ αυτό το σημείο όμως ας μας επιτραπεί να έχουμε μερικές αντιρρήσεις. Μπορεί να μην μπορούμε συνειδητά να ανακαλέσουμε αναμνήσεις από τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής μας όμως πολλοί από μας έχουν εικόνες από στιγμιότυπα που έλαβαν χώρα πριν από την ηλικία αυτή.

«Έχω εικόνες απ’ το σπίτι μας, απ’ το οποίο μετακομίσαμε πριν κλείσω τα τρία. Και θυμάμαι μία σκηνή που την επιβεβαίωσε η μητέρα μου, ότι ήταν Χριστούγεννα και ήρθε μία γειτόνισσα μας και μούφερε ένα υπέροχο καροτσάκι κούκλας από μπαμπού της κόρης της που είχε μεγαλώσει, που το είχα μετά πολλά χρόνια. Θυμάμαι πώς μπήκε μέσα στο σπίτι με το καροτσάκι και πόσο είχα χαρεί.» θυμάται η Χαρίκλεια, 29 χρονών τώρα.

«Θυμάμαι ότι ήμασταν στο σπίτι της γιαγιάς μου και ότι ο νονός μου είχε ντυθεί Άγιος Βασίλης και ότι δεν τον είχα αναγνωρίσει και ότι φοβόμουν πάρα πολύ. Αυτό θυμάμαι πιο πολύ απ΄ όλα, το πόσο είχα τρομάξει μ’ αυτόν τον αλλόκοτο άντρα με τα μούσια. Οι γονείς μου λένε ότι αυτό έγινε όταν ήμουν δυο..» θυμάται ο Παναγιώτης, 17 ετών τώρα.



Μπορεί λοιπόν τις πολύ πρώιμες αναμνήσεις μας να μην μπορούμε να τις ανακαλέσουμε όπως και όποτε θέλουμε αλλά κάποια συμβάντα έχουν παρόλα αυτά καταγραφεί σαν εικόνες συνυφασμένες με συναισθήματα.

Τα συναισθήματα ούτως ή άλλως μοιάζουν να είναι το κλειδί για τις παιδικές μας αναμνήσεις και σ’ αυτό συμφωνούν και οι ειδικοί της νευροβιολογίας του εγκεφάλου. Κανείς δεν μπορεί να πει τι θα θυμάται ένα παιδί κάποτε. Το σίγουρο όμως είναι, ότι οι αναμνήσεις που έχουμε απ’ την παιδική ηλικία εξαρτώνται από το πόσο έντονη συναισθηματικά ήταν για μας μια κατάσταση ή ένα συμβάν. Είτε νιώσαμε έντονη χαρά, λύπη, ντροπή ή φόβο, το σημαντικό είναι ότι κάτι μας άγγιξε πολύ βαθιά κι έτσι καταχωρήθηκε μέσα μας. Μ’ αυτό τον τρόπο λοιπόν μπορεί ένα παιδί να θυμάται ένα χριστουγεννιάτικο τραγουδάκι που του λέγανε γιατί ένιωθε πολύ όμορφα καθώς καθόταν ευτυχισμένο και ασφαλές στην αγκαλιά των γονιών του.

Αυτή είναι τελικά και η αξία αυτών των παιδικών αναμνήσεων: ότι ακόμη κι αν δεν θυμόμαστε συγκεκριμένα γεγονότα, έχουμε μέσα μας μία αίσθηση για το αν, πότε και πώς νιώσαμε σαν παιδιά ασφάλεια, θαλπωρή και αγάπη ή όχι. Αυτές οι θετικές αλλά και οι αρνητικές καταγραφές συνεισφέρουν στην διαμόρφωση της προσωπικότητας μας, μας κάνουν λιγότερο ή περισσότερο ευαίσθητους και εμπλουτίζουν τον συναισθηματικό μας κόσμο κάνοντας μας ξεχωριστούς και μοναδικούς.


Αν και δεν μπορούμε να προκαθορίσουμε τι θα θυμούνται τα παιδιά μας και τι όχι, μπορούμε όμως λίγο να συνεισφέρουμε ώστε να τους μείνουν μερικές από τις ωραίες αναμνήσεις. Πώς;


-Μιλώντας με τα παιδιά για αυτά που έζησαν. Είναι ωραίο, τα βράδια, ειδικά μετά από ξεχωριστές μέρες όπως των γιορτών, να ξαναθυμόμαστε τα συμβάντα της μέρας, τι ήταν ωραίο και τι όχι. Όσα γίνονται λόγος και έκφραση παραμένουν στη μνήμη καλύτερα. Και ο ύπνος βοηθάει να αποτυπωθούν αυτά ακόμη καλύτερα ώστε κάποιες στιγμές να μείνουν σαν αναμνήσεις στο μυαλό.


-Επαναλαμβάνοντας. Σαν ενήλικες βαριόμαστε την επανάληψη, για τα παιδιά όμως είναι πολύ σημαντική. Ό,τι αγαπούν, ό,τι τους έδωσε χαρά μπορούν και θέλουν να το επαναλαμβάνουν απεριόριστα. Με λίγη υπομονή απ’ τη μεριά μας μπορούμε να τα βοηθήσουμε να αποθηκεύσουν καλύτερα τις αγαπημένες τους στιγμές της ημέρας.


-Δίνοντας τους την ευκαιρία να κινηθούν. Ακούγεται ίσως αστείο αλλά δεν είναι. Η κίνηση και ιδιαίτερα στον καθαρό αέρα βοηθάει στην έκκριση «ορμονών ευφορίας». Μ’ αυτό τον τρόπο βιώνονται ακόμη πιο θετικά και πιο έντονα οι ωραίες καταστάσεις και καταχωρούνται πιο εύκολα στη μνήμη.


Χρειαζόμαστε τις ωραίες παιδικές αναμνήσεις των γιορτών γιατί όταν και όποτε τις ανακαλούμε αισθανόμαστε ευφορία, με τον ίδιο περίπου τρόπο όπως όταν ακούμε ωραία μουσική ή τρώμε σοκολάτα: το σώμα μας εκκρίνει ενδορφίνες, τις ορμόνες της ευτυχίας, οι οποίες με τη σειρά τους δυναμώνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και την σωματική και ψυχική μας αντοχή.

(Της κυρίας Λουίζας Βογιατζή, Ψυχολόγου-Συμβούλου Προσωποκεντρικής Προσέγγισης.)

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ....

Οι γιορτές υποτίθεται ότι αποτελούν εποχή ζεστασιάς, ευτυχίας και ενθουσιασμού. Ωστόσο, τα υπάρχοντα στοιχεία προκαλούν έκπληξη: για το 33% των ανδρών και το 45% των γυναικών στην χώρα μας, είναι συνυφασμένες με την μελαγχολία, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (ΕΜΑΣ).

Το να αισθάνεται κανείς λίγο μελαγχολικός ή «μπερδεμένος» στη διάρκεια των εορτών είναι αρκετά φυσιολογικό, σύμφωνα με ειδικούς από την Κλινική Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα. Ει μη τι άλλο, οι γιορτές είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη και «γεμάτη» περίοδος – πόσο μάλλον εφέτος, που συνδυάζεται με μια οικονομική κρίση, η οποία δεν έχει αφήσει σχεδόν κανέναν ανεπηρέαστο.

Όταν, όμως, τρέχουμε και δεν φτάνουμε για να τα προλάβουμε όλα, «κουβαλάμε» από την χρονιά που τελειώνει του κόσμου τα προβλήματα και μέσα σ’ όλα αντιμετωπίζουμε και οικονομικά προβλήματα, μοιραία εξαντλούμαστε -όχι μόνο σωματικά αλλά κυρίως ψυχικά.

Τα καλά νέα είναι πως η μελαγχολία των εορτών υποχωρεί σύντομα μόλις τελειώσουν οι γιορτές – αν επιμείνει περισσότερο, τότε μπορεί να αποτελεί καταθλιπτική διαταραχή, που ενδεχομένως θα χρειαστεί ψυχολογική υποστήριξη για να αντιμετωπιστεί.

Που οφείλεται, όμως, η μελαγχολία που εκδηλώνεται ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς; Η κυριότερη αιτία είναι το στρες: «Οι απαιτήσεις των γιορτών τείνουν να προκαλούν υπέρμετρο στρες, αλλά ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει παρά μόνο όταν φτάνει στα όριά του», λέει η Σούζι Μαντέλ, ειδική σε θέματα στρες από τη Νέα Υόρκη.

Οι μεγάλες προσδοκίες επίσης συνεισφέρουν σημαντικά στην εμφάνιση της εορταστικής μελαγχολίας. «Όλοι επιζητούμε τις ειδυλλιακές στιγμές με την οικογένεια ή τους φίλους μας, τα καλύτερα δώρα και την απόλυτη ξεγνοιασιά, αλλά στον αληθινό κόσμο τελειότητα δεν υπάρχει», εξηγεί ο δρ Σκοτ Χαλ, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Ψυχιατρικής & Συμπεριφορικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Στάνφορντ. Έτσι, «οι μεγάλες προσδοκίες είναι καταδικασμένες να μην εκπληρωθούν - και πολλοί απογοητεύονται οικτρά, με ορισμένους από αυτούς να καταρρέουν ψυχολογικά».

Ρόλο παίζουν και τα βιώματα που είχε ο καθένας από εμάς την χρονιά που φεύγει. Κάποιοι λ.χ. μπορεί να είναι αντιμέτωποι με τις πρώτες τους γιορτές χωρίς έναν ή περισσότερους αγαπημένους ανθρώπους, με συνέπεια να αισθάνονται μοναξιά και θλίψη. Άλλοι, μπορεί να αντιμετωπίζουν προβλήματα με την δουλειά τους ή κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας στην οικογένειά τους.

Και μετά, είναι οι οικογενειακές παρεξηγήσεις και συγκρούσεις που είναι πιθανότερες αυτή την εποχή του χρόνου. Μπορεί λ.χ. εσείς να θέλετε να μαζευτεί όλη η οικογένεια στο δικό σας σπίτι, όπως ενδεχομένως παραδοσιακά συνέβαινε, αλλά οι συγγενείς σας να έχουν αλλάξει σχέδια. Ή πάλι μπορεί να συνέβη κάτι που τάραξε τις μεταξύ σας σχέσεις και να είναι αδύνατον εφέτος να μαζευτείτε γύρω από το ίδιο τραπέζι.

Συμβουλές προστασίας

Για να εμποδίσετε τις πιέσεις της εποχής να χαλάσουν τις γιορτές σας, ακολουθήστε τις συμβουλές των ειδικών από την Κλινική Μάγιο:

* Αναγνωρίστε τα συναισθήματά σας. Αν χάσατε πρόσφατα ένα αγαπημένο σας πρόσωπο ή χωρισθήκατε από αυτό, συνειδητοποιήστε ότι είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε θλίψη. Είναι καλό να αφήνετε περιστασιακά ελεύθερο τον εαυτό σας να εκφράζει τα συναισθήματά του και, βεβαίως, είναι λυτρωτικό το κλάμα (ακόμα και για τους άντρες). Καταπιέζοντας όσα αισθάνεστε, απλώς τα κάνετε να διαρκούν περισσότερο.

* Να είστε ρεαλιστές. Καθώς οι οικογένειες μεγαλώνουν και αλλάζουν, οι παραδόσεις πρέπει να αλλάζουν μαζί τους. Είναι, βέβαια, σημαντικό να κρατάτε τις παραδόσεις της οικογένειάς σας, αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι ορισμένες από αυτές - όπως οι συνάξεις στο δικό σας σπίτι - ίσως δεν είναι πλέον εφικτές. Συνεπώς, φροντίστε να έχετε ρεαλιστικές, και όχι ιδιαίτερα μεγάλες, προσδοκίες από τις γιορτές. Αυτές οι τέλειες εορταστικές συγκεντρώσεις που αναπαριστώνται στις ταινίες, σπανίως αντιπροσωπεύουν τις αληθινές οικογένειες.

* Βάλτε στην άκρη τις διαφορές σας. Προσπαθήστε να δεχθείτε τα μέλη της οικογένειάς σας όπως πραγματικά είναι. Αποφύγετε τις συζητήσεις που γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι θα «ανάψουν» τα αίματα.

* Καταρτίστε έναν προϋπολογισμό. Πριν βγείτε για ψώνια, αποφασίστε πόσα χρήματα μπορείτε να διαθέσετε για δώρα και άλλα αντικείμενα - και όταν φθάσετε στον προορισμό σας φροντίστε να μην υπερβείτε τον προϋπολογισμό σας. Αν δεν έχετε αρκετά χρήματα για να αγοράσετε σε όλους δώρα, εξετάστε το ενδεχόμενο να φτιάξετε μερικά με τα χέρια σας. Μην ξεχνάτε ότι οι εορτές είναι ευκαιρία για συνεύρεση με συγγενείς και φίλους - και αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε όλους.

Αν αισθάνεστε ψυχικό ράκος…

* Αφιερώστε χρόνο για βόλτες στα μαγαζιά και κάποια ψώνια με τους φίλους σας.

* Αφιερώστε χρόνο για διασκέδαση.

* Χαμογελάστε. Ο εγκέφαλός σας θα πλημμυρίσει από ουσίες ευφορίας.

* Να βγαίνετε καθημερινά έξω.

* Να πίνετε τουλάχιστον οκτώ ποτήρια νερό για να «φεύγουν» οι τοξίνες από το σώμα σας, να διευκολύνεται η πέψη και να ενυδατώνεται καλά ο οργανισμός σας.

* Μειώστε την κατανάλωση ζάχαρης, αλκοόλ και καφεϊνης, διότι επιτείνουν το στρες.

Αν έχετε μεγάλες προσδοκίες…

* Να θυμάστε ότι τα πράγματα δεν πάνε στραβά μόνον τον Δεκέμβριο.

* Να απολαμβάνετε τις γιορτές βήμα προς βήμα - αν το ένα δεν είναι καλό, θα πάει καλύτερα το επόμενο.

* Να μην αφήνετε τις οικογενειακές διενέξεις να χαλάνε τις μέρες σας.

* Να αποφεύγετε τα υπερβολικά έξοδα.

* Να ακολουθείτε τις προσταγές της καρδιάς σας.

Η ώρα του ειδικού

Αν έχετε επίμονα συμπτώματα θλίψης, κόπωσης, αδιαφορίας ή αλλαγές στην όρεξη και τον ύπνο σας, αποταθείτε σε έναν ειδικό στην ψυχική υγεία. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να υποδηλώνουν κλινική κατάθλιψη και εποχιακή συναισθηματική διαταραχή - και οι δύο είναι ιατρικές καταστάσεις που μπορούν να αντιμετωπιστούν.

Aν κάποιος από εσάς, λοιπόν βρίσκεται σε αυτή την κατηγορία, ας μην τον παίρνει από κάτω...υπάρχουν πολλοί εκεί έξω, που νιώθουν το ίδιο με εσάς... Ο συναισθηματικός κόσμος, όλων των ανθρώπων δεν λειτουργεί το ίδιο... Όμως να θυμάστε το εξής:  τίποτα σ' αυτή την ζωή δεν είναι έτσι όπως φαίνεται... και ποτέ δεν καταφέρνουμε να έχουμε τα πάντα έτσι ακριβώς όπως επιθυμούμε... Ας αρκούμαστε στην προσπάθεια, και να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας... Συνήθως, δεν αναγνωρίζεται αυτό που κάνουμε, αλλά δεν πρέπει να μας απασχολεί....ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ...ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ....

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ....

Ιδέες για οικοΛΟΓΙΚΑ Χριστούγεννα!

Ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου κατά την οποία, κακά τα ψέματα, η υπερκατανάλωση, η υπερβολή και η κατάχρηση έχουν την τιμητική τους. Υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι, να γιορτάσουμε και φέτος τα Χριστούγεννα με οικολογική συνείδηση και σύνεση χωρίς να επηρεαστεί καθόλου το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα και η διάθεση που μας διακατέχει ιδιαίτερα στις εορτές! Προτού παραθέσουμε τις ιδέες των οικολογικών οργανώσεων για διακόσμηση του σπιτιού μας ή του γραφείου μας για τις εορτές των Χριστουγέννων με τρόπο που να ελαχιστοποιείται η επιβάρυνση στο περιβάλλον, είναι καλό να καταλάβουμε τι σημαίνει οικολογικά Χριστούγεννα! Οικολογικά Χριστούγεννα λοιπόν, σημαίνει πνεύμα λιτότητας και οικολογικής ευαισθησίας. Σημαίνει στολίζω το χώρο μου με υλικά τα οποία να αντέχουν στο χρόνο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πολλά χρόνια, διακοσμώ τα δώρα που θα προσφέρω με ανακυκλώσιμα υλικά και φωταγωγώ με λαμπιόνια χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας.
Το πιο βασικό ερώτημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι τι είδους δέντρο θα επιλέξουμε! Το πλαστικό δέντρο είναι μία λύση. Διατηρείται για πολλά χρόνια, φυλάγεται εύκολα, όταν έρχεται όμως η ώρα να το πετάξουμε, αυτό δεν ανακυκλώνεται. Από την άλλη το να χρησιμοποιούμε φυσικό δέντρο κάθε χρόνο, είναι απαράδεκτο. Η καλύτερη λύση είναι να στολίσουμε ένα μικρότερο δεντράκι σε γλάστρα, το οποίο με το πέρας των εορτών είτε να το μεταφέρουμε στο μπαλκόνι είτε να το μεταφυτέψουμε στον κήπο. Επίσης, μπορούμε να επιλέξουμε να στολίσουμε καραβάκι, το οποίο εκτός από το ότι μπορούμε να το διαχειριστούμε εύκολα, αποτελεί ελληνικό και πατροπαράδοτο έθιμο!
Όσον αφορά τα στολίδια του δέντρου, υπάρχει μεγάλη ποικιλία στολιδιών στην αγορά από φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά όπως ξύλο, κερί, γυαλί, φυσικά υφάσματα, ακατέργαστα μέταλλα και πηλό. Με λίγη φαντασία, μπορούμε να φτιάξουμε τα δικά μας στολίδια με ζύμη και λούστρο, τσόχα, γκι και κουκουνάρια!
Συνήθως όμως ο Χριστουγεννιάτικος διάκοσμος δεν περιορίζεται στο στολισμό του δέντρου ή του καραβιού. Όλο και κάτι βάζουμε στο σπίτι, γύρω από καθρέφτες, πάνω σε εταζέρες, στην τραπεζαρία κοκ. Φέτος, ας αποφύγουμε τα πλαστικά στολίδια και ας χρησιμοποιήσουμε καρύδια, αμύγδαλα και ξερά φρούτα σε πιατέλες! Τα κουκουνάρια που πέφτουν από τα δέντρα αποτελούν ένα οικολογικό υλικό και ένα σημαντικό στοιχείο της γιορτινής ατμόσφαιρας την οποία μπορούμε να ενισχύσουμε εάν τα πασπαλίσουμε με ζάχαρη άχνη, αποφεύγοντας έτσι και τη χρυσόσκονη και το χιόνι σε σπρέι. Ένα πρωτότυπο, όμορφο και αρωματικό στολίδι είναι η χρήση ολόκληρων μήλων ή πορτοκαλιών στα οποία καρφώνουμε γαρίφαλα. Οι χυμοί των φρούτων θα ποτίσουν τα γαρίφαλα και θα χαρίσουν μοναδικό άρωμα στο χώρο σας!
Αναπόσπαστο στοιχείο της χριστουγεννιάτικης διακόσμησης αποτελούν και τα λαμπιόνια, κίτρινα, πολύχρωμα πολλές φορές και με μουσική! Αφού τα αγαπάμε και θα συνεχίσουμε να τα στολίζουμε, ας επιλέξουμε τουλάχιστον λαμπάκια τα οποία είναι χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, τα γνωστά led.
Τα δώρα που θα προσφέρουμε, μπορούμε να τα τυλίξουμε με ανακυκλωμένο χαρτί και να χρησιμοποιήσουμε τσόχα και κουκουνάρια για το στόλισμα τους. Τις ευχές μας, μπορούμε να τις στείλουμε ηλεκτρονικά με e-cards ή ακόμα και μέσω του κινητού τηλεφώνου μας.
Τέλος, αν θα κάνουμε πάρτι, ας αποφύγουμε τα πλαστικά ποτήρια και πιάτα και να φροντίσουμε να ανακυκλώσουμε τις άδειες συσκευασίες όπως μπουκάλια, tetrapak, τενεκεδάκια και χαρτιά.


Υιοθετώντας μερικές από τις πιο πάνω ιδέες, θα έχουμε συμβάλει με τον τρόπο μας στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, χωρίς να στερηθούμε τίποτα από τη Χριστουγεννιάτικη διάθεση και τη χαρά του στολισμού του χώρου μας!
Καλές γιορτές σε όλους και ευχές για ένα τρισευτυχισμένο 2012!

Χριστούγεννα... ας γίνουμε όλοι παιδιά...

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν.. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, οι πόλεις έχουν φορέσει τα γιορτινά τους, οι πλατείες και οι γειτονιές έχουν φωτιστεί και οι γονείς με τα παιδιά επισκέπτονται γιορτινές εκδηλώσεις και πολυκαταστήματα, για να βιώσουν το χαρμόσυνο πνεύμα των ημερών. Κι όμως, μέσα σε όλο αυτό το γιορτινό πνεύμα ο καθένας μας βιώνει τα Χριστούγεννα με διαφορετικό τρόπο και αυτή η χαρμόσυνη γιορτή έχει άλλη σημασία για τον καθένα από εμάς.

Τα Χριστούγεννα μοιάζουν να είναι μια παράξενη γιορτή. Όσο είμαστε παιδιά, ανυπομονούμε να έρθουν κι ευχόμαστε να κρατήσουν για πάντα. Έπειτα μπαίνουμε στην εφηβεία και επαναστατούμε στις οικογενειακές συνήθειες, σε μια προσπάθεια να είμαστε διαφορετικοί, ενώ παράλληλα το παιδί μέσα μας τα λαχταρά κρυφά. Αργότερα ενηλικιωνόμαστε, ζούμε σε διαφορετικούς ρυθμούς και σταδιακά πολλές χαρές της παιδικής μας ηλικίας παίρνουν τη μορφή στερεοτύπων και μοιάζουν να εξασθενούν.Ώσπου έρχεται κάποτε εκείνη η στιγμή που μπαίνουν στη ζωή μας τα παιδιά, τα δικά μας παιδιά ή των οικείων μας. Κάποιοι γινόμαστε γονείς, κάποιοι νονοί, κάποιοι θείοι. Είναι τότε που γινόμαστε πιο ώριμοι και ταυτόχρονα βιώνουμε το παράδοξο να νιώθουμε κάτι το πολύ παιδικό μέσα μας, καθώς σιγά – σιγά τα Χριστούγεννα ξαναμπαίνουν στη ζωή μας. Κι έτσι, μέσα από τα παιδικά μάτια, τα χαιρόμαστε, τα θυμόμαστε και θέλουμε το ίδιο και για αυτά. Ωστόσο, τι θυμούνται τα παιδιά από τα Χριστούγεννα;

Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα παιδιά δεν έχουν καμία συνειδητή ανάμνηση πριν την ηλικία των τριών ετών. Αυτό σχετίζεται με τρεις παράγοντες: την κατάκτηση της γλώσσας, απαραίτητη για την καταχώρηση των βιωμάτων στον εγκέφαλο, τη νευρολογική ωρίμανση του εγκεφάλου, απαραίτητη για την αποθήκευση των βιωμάτων στον εγκέφαλο, και την ανάπτυξη του εαυτού, απαραίτητη για να αντιλαμβάνεται το άτομο την έννοια του χρόνου και την ύπαρξή του ως ξεχωριστή οντότητα από το περιβάλλον. Σε συνειδητό επίπεδο, λοιπόν, φαίνεται να μη θυμόμαστε κάτι από τα πρώιμα παιδικά μας χρόνια. Σε ασυνείδητο επίπεδο, όμως, τι συμβαίνει;

Σύμφωνα με τη Γνωσιακή Προσέγγιση, το παιδί επεξεργάζεται τις πληροφορίες που δέχεται μέσω των αισθήσεων, των εικόνων και των λέξεων. Αρχικά οι πληροφορίες επεξεργάζονται μέσω των αισθήσεων σε ένα πιο πρωτόγονο επίπεδο. Αργότερα η επεξεργασία των πληροφοριών γίνεται οπτικά μέσω εικόνων, που μπορεί να έχουν τη μορφή φωτογραφίας ή κινηματογραφικής σκηνής. Τέλος, το παιδί της επεξεργάζεται με λεκτικό τρόπο, μέσω λέξεων και αφηρημένων εννοιών. Επομένως, τις πιο πρώιμες αναμνήσεις αδυνατούμε να τις θυμηθούμε όπως και όποτε θέλουμε. Ωστόσο κάποια γεγονότα έχουν καταγραφεί στη μνήμη μας ως αισθήσεις ή εικόνες συνυφασμένες με συναισθήματα.

Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να πούμε ότι τα συναισθήματα μοιάζουν να αποτελούν τον συνδετικό κρίκο με τις παιδικές μας αναμνήσεις, καθώς δείχνουν το πόσο έντονη ήταν συναισθηματικά για μας μία κατάσταση. Έτσι, ένα παιδί μπορεί να αισθάνεται ευχάριστα με ένα τραγούδι ή μυρωδιά, αν η ανάμνηση τους έχει συνδεθεί με μια στιγμή που αισθανόταν ευτυχισμένο και ασφαλές με τους γονείς του. Συνεπώς, ακόμη κι αν δεν θυμόμαστε συνειδητά συγκεκριμένα γεγονότα, οι θετικές ή αρνητικές καταγραφές είναι απολύτως και σαφώς συσχετισμένες με τα συναισθήματα που βιώσαμε μια ορισμένη στιγμή. Και είναι αυτές οι καταγραφές, οι αναμνήσεις που μας καθορίζουν και μας διαμορφώνουν. Ως παιδιά κρατάμε τις αναμνήσεις από τα ευτυχισμένα Χριστούγεννα, αλλά και κάθε ευτυχισμένη στιγμή, για όλη μας τη ζωή, αναμνήσεις που μας στηρίζουν σε δύσκολες στιγμές και χρωματίζουν άλλες χαρούμενες. Τι μπορεί να κάνει, όμως, τα Χριστούγεννα ενός παιδιού ευτυχισμένα;

Όσον αφορά τους γονείς, τα Χριστούγεννα είναι ιδιαίτερες μέρες για τα παιδιά τους, γι’ αυτό και προσπαθούν να γεμίσουν τις μέρες τους με ξεχωριστές δραστηριότητες και να τους αγοράσουν πολλά δώρα. Ωστόσο, ως επί το πλείστον φαίνεται πως κινούνται σε ένα πλαίσιο καταναλωτισμού, πιστεύοντας ότι με πολλά δώρα και εξόδους προσφέρουν στα παιδιά τους υπέροχα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα είναι γιορτή αγάπης, συντροφικότητας και προσφοράς, κι ίσως η καταλληλότερη εποχή για να αναπληρώσουμε όλο τον χρόνο που χάσαμε με τα παιδιά λόγω των υποχρεώσεων μας και της καθημερινότητας. Ίσως θα ήταν καλύτερα να δούμε τα Χριστούγεννα σαν μία ευκαιρία να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στα παιδιά μέσα σε πιο χαλαρούς ρυθμούς, να παίξουμε και να επικοινωνήσουμε πιο ουσιαστικά, να τα ακούσουμε και να τους μιλήσουμε. Κι επιπλέον, οφείλουμε να τους δείξουμε ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι το πνεύμα της αγάπης και της προσφοράς, και όχι της κατανάλωσης και της απαίτησης για πολλά και φανταχτερά δώρα.

Καθώς μεγαλώνουμε, καλούμαστε να ανταπεξέλθουμε σε μια καθημερινότητα γρήγορων ταχυτήτων που συνεχώς αναδιαμορφώνεται μέσα στα πλαίσια των κοινωνικών αλλαγών. Ακόμα πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τα φετινά Χριστούγεννα, που τα βιώνουμε εν μέσω οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών, αλλαγές που μας κατακλύζουν καθημερινά, δυσάρεστες καταστάσεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αντιλαμβάνονται και τα παιδιά. Τα Χριστούγεννα είναι μία εποχή που μας δίνει τη δυνατότητα να αισθανθούμε και πάλι παιδιά μ’ έναν ξέγνοιαστο και αθώο τρόπο, να ξεφύγουμε από τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας και να ξαναθυμηθούμε το πνεύμα αγάπης και αλληλεγγύης αυτών των ημερών. Έτσι, λοιπόν, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεισφέρουμε, ώστε να μείνουν στα παιδιά ωραίες αναμνήσεις, ακόμα κι αν αυτές δεν μπορούν να απαθανατιστούν με μία κάμερα ή φωτογραφική μηχανή. Αναμνήσεις που θα είναι ολότελα δικές τους, αναμνήσεις που θα λαχταρούν αργότερα να ζήσουν και τα δικά τους παιδιά.

(Δικαία Ροδίτη Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας – Ψυχοθεραπεύτρια .)


Ας βγάλουμε το παιδί που έχουμε μέσα μας... Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να απολαύσουμε αυτές τις μέρες.  Αφήστε το κλίμα των ημερών, να σας ηρεμήσει και να πάρει  το μυαλό σας μακριά και να ταξιδέψει... Φτάνει πια, η καθημερινή πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ... που έχει καταστρέψει κάθε ίχνος αυτοσεβασμού κι ελπίδας....
Δεν φταίμε εμείς για ότι συμβαίνει ... Σηκώστε κεφάλι, και πάτε μπροστά... Δεν πρέπει να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε... Σίγουρα θα έρθουν καλύτερες μέρες....


Καλά Χριστούγεννα....

Χριστούγεννα. Γιορτή αγάπης και χαράς ή μέρες κατάθλιψης και μελαγχολίας;

Τα Χριστούγεννα, για πολύ κόσμο, αποτελούν τη μεγαλύτερη γιορτή τού έτους. Είναι η γιορτή που θα τους δοθεί η ευκαιρία να βρεθούν με αγαπημένα τους πρόσωπα, να περάσουν όμορφα, να ξεκουραστούν και να χαρούν όλο το εορταστικό κλίμα. Ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι για τους οποίους τα Χριστούγεννα, και γενικότερα οι γιορτές, αποτελούν μαρτύριο. Τέτοιες μέρες νιώθουν να κατακλύζονται από αρνητικά συναισθήματα όπως: λύπη, απαισιοδοξία, αδιαφορία, ανηδονία και γενικότερα παρουσιάζουν μια καταθλιπτική διάθεση. Η κατάθλιψη και η αρνητική διάθεση αυτές τις μέρες μπορεί να οφείλονται σε διάφορους λόγους όπως για παράδειγμα η μοναξιά, η πεποίθηση πως «πρέπει να περάσω καλά, επειδή είναι γιορτές», τα οικονομικά προβλήματα που δεν επιτρέπουν να περάσει τις γιορτές όπως φαντάζεται ή, γενικότερα, επειδή υπάρχουν προβλήματα που υπήρχαν  και κατά τη διάρκεια ολόκληρου του υπολοίπου χρόνου και έχουν μείνει άλυτα. Κάποιοι αντιμετωπίζουν την κατάθλιψη των γιορτών με παθητικό τρόπο, όπως είναι το να κάνουν υπομονή να περάσουν. Κάποιοι άλλοι με το ευφυολόγημα: «λόγω των ημερών», αυξάνουν την κατανάλωση αλκοόλ. Φυσικά οι τρόποι αυτοί δεν βοηθούν την κατάσταση ούτε λύνουν το πρόβλημα. Τι άλλο μπορείτε να κάνετε; Αν είσαστε μόνοι και δεν σας έχει καλέσει κανείς, τότε καλέστε εσείς κάποιους (ακόμα και ένας φτάνει για να περάσετε όμορφα τις γιορτές). Αν επιμένετε πως οι γιορτές αυτές χρειάζονται περισσότερους από έναν για να υπάρχει εορταστικό κλίμα, τότε αναζητήστε ιδρύματα, γηροκομεία, φιλανθρωπικά κέντρα κ.λπ. για να κάνετε γιορτές με πολύ κόσμο. Ξεκινήστε από τώρα. Μάθετε ποια ιδρύματα βρίσκονται κοντά σας και πως μπορείτε να συμμετάσχετε. Δεν υπάρχει κανόνας που να λέει ότι «επειδή είναι γιορτές πρέπει να περάσω καλά». Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να περάσετε τις μέρες αυτές μέσα στη θλίψη και στη γκρίνια. Αν, για τους δικούς σας προσωπικούς λόγους, δεν σας εκφράζουν τα Χριστούγεννα και δεν θέλετε να συμμετάσχετε στο γιορτινό κλίμα, κάντε κάτι για εσάς. Απολαύστε τη «μοναξιά» σας κάνοντας πράγματα που θα σας ξεκουράσουν και θα σας ευχαριστήσουν. Έχετε όλο το χρόνο να ασχοληθείτε αποκλειστικά και μόνο με τον εαυτό σας. Χουζουριάστε στο κρεβάτι, δείτε ταινίες, κάνετε αρωματοθεραπείες, διαβάστε, απολαύστε την ησυχία, κάνετε ένα ταξίδι  κ.λπ. Χριστούγεννα και γιορτές δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξοδευτεί μια ολόκληρη περιουσία για να περάσει κανείς καλά. Μην πιστεύετε πως όσο πιο πολλά ξοδεύει κανείς αυτές τις μέρες, τόσο πιο καλά θα γιορτάσει. Ένα μικρό χριστουγεννιάτικο μπουκέτο από μερικά φύλλα ελάτου και κουκουνάρια είναι αρκετό για να δώσει μια εορταστική ατμόσφαιρα στο χώρο σας. Λίγα κόκκινα κεριά και μερικές γιρλάντες μπορούν να στολίσουν θαυμάσια το τραπέζι σας. Βάλτε τη φαντασία σας να δημιουργήσει και δεν θα χάσετε.

• Συχνά κάποιοι άνθρωποι νιώθουν μελαγχολία αυτές τις μέρες καθώς θυμούνται πως περάσανε κάποιες άλλες γιορτές με ανθρώπους που τώρα δεν είναι κοντά τους. Η νοσταλγία και η αναπόληση δεν βοηθούν και δεν αλλάζουν την κατάσταση. Αν νιώθετε έτσι κοιτάξτε προσεκτικότερα το  σήμερα. Και τώρα υπάρχουν κάποιοι γύρω σας που σας αγαπάνε και σας νοιάζονται. Αναζητήστε τους και εκφράστε τους την αγάπη σας.

• Μην αφήνετε τα προβλήματα να καθορίζουν τη διάθεση σας. Λύστε τα άμεσα ή σταματήστε να τα σκέφτεστε αυτές τις μέρες και βάλτε ως πρώτο στόχο να τα αντιμετωπίσετε αμέσως μετά τις γιορτές.

• Αν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος για να νιώθετε λύπη, όπως: πρόσφατος θάνατος αγαπημένου προσώπου, χωρισμός, ατύχημα κ.λπ., μην πιέζετε τον εαυτό σας πως πρέπει να περάσει καλά αυτές τις μέρες. Το πένθος είναι μία απόλυτα φυσιολογική διαδικασία από την οποία πρέπει να περάσουμε, χωρίς, όμως, υπερβολές. Μη φοβάστε ότι θα μεταδώσετε τη φυσιολογική μελαγχολία που προέρχεται από το πένθος στους υπόλοιπους. Μιλήστε για τις ανησυχίες σας σε κάποιο πολύ κοντινό και αγαπημένο σας πρόσωπο. Θα ανακαλύψετε ότι οι άλλοι σέβονται το πένθος σας και ότι δεν πρόκειται να τους χαλάσετε τις γιορτές αν τις περάσετε μαζί τους.

Αν πάλι, αφού όμως πρώτα προσπαθήσετε να εφαρμόσετε αυτές τις γενικές συμβουλές, δείτε ότι δεν καταφέρνετε μόνοι σας να απαλλαγείτε από τη μελαγχολία των εορτών τότε μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια από ένα/μία ειδικό.

Νένα Γεωργιάδου, Ψυχολόγος. Μέλος του Πανελλήνιου Ψυχολογικού Συλλόγου Εύχομαι όλοι μας να έχουμε πολύ όμορφα Χριστούγεννα και η Νέα Χρονιά να μας δώσει πολύ υγεία... Τα υπόλοιπα μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας... Όμως θερμή παράκληση... να μην ξεχνάμε αυτές τις ημέρες τα άτομα, που μας έχουν ανάγκη.... Όχι επειδή μας το ζητούν αλλά επειδή εμείς καταλαβαίνουμε πόσο ανάγκη το έχουν... Και όσον αφορά τους ηλικιωμένους... μην τους βάζετε στο περιθώριο... κάποτε θα φτάσουμε και εμείς στην ηλικία τους... θέλετε και εμάς να μας ξεχάσουν???? Δεν νομίζω... Θα τελειώσω με το εξής: ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ  ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ, ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΑΘΟΛΗ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ... ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ