Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική... σκοπός και οφέλη...

Βιοκλιματικό κτίριο, μια φράση που ακούγεται όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια. Για πολλούς όμως είναι απλά ένα ακόμη άκουσμα (φράση από την οποία δεν μπορούν να καταλάβουν κάτι) και για άλλους πάλι είναι μια φράση που τους παραπέμπει σε λανθασμένες εικόνες. Στόχος του άρθρου είναι να επισημάνει τα βασικά σημεία της Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής καθώς και να αναφέρει τεχνικές προσέγγισής τους, να εντοπίσει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και να φωτίσει αρκετά από τα σκοτεινά σημεία που υπάρχουν, σχετικά με το θέμα.

Ως Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική ορίζεται ο σχεδιασμός των κτιρίων (και γενικότερα των χώρων) που λαμβάνει υπόψη τις παραμέτρους του κλίματος μιας περιοχής, με στόχο την θερμική, οπτική και ακουστική άνεση των χρηστών, αξιοποιώντας ενέργεια και φαινόμενα του τοπικού περιβάλλοντος. Βασικά στοιχεία του βιοκλιματικού σχεδιασμού είναι τα παθητικά συστήματα που ενσωματώνονται στο κτίριο με στόχο την αξιοποίηση των περιβαλλοντικών πηγών.
Τι είναι όμως τα παθητικά συστήματα;
Ο όρος παθητικό υπογραμμίζει τη σημαντική διαφορά που διακρίνει δύο ξεχωριστές προσεγγίσεις. Τα ηλιακά συστήματα που λειτουργούν με τη βοήθεια ανεμιστήρων και μηχανικών αντλιών χαρακτηρίζονται «ενεργητικά». Ο όρος παθητικό υποδηλώνει τεχνολογία απλή και εκμετάλλευση της ενέργειας που ενυπάρχει στον συγκεκριμένο τόπο, σε συνεργασία με αρχιτεκτονικές συνιστώσες.
Αρχές Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής
1.      Αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας
2.      Θερμική προστασία κτιρίων
3.      Προστασία μέσω σκίασης
4.      Συστήματα και τεχνικές παθητικού δροσισμού
5.      Βελτίωση – ρύθμιση των περιβαλλοντικών συνθηκών
6.      Φυσικός φωτισμός
7.      Βελτίωση ή ακόμα και δημιουργία μικροκλίματος
Ας εξετάσουμε πιο αναλυτικά την κάθε μία από τις προηγούμενες αρχές.
Αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας
Αυτό επιτυγχάνεται με τον προσανατολισμό των χώρων και ιδιαίτερα των ανοιγμάτων (ο νότιος προσανατολισμός είναι ο καταλληλότερος) και την διαρρύθμιση των εσωτερικών χώρων ανάλογα με τις θερμικές τους ανάγκες και με τα παθητικά ηλιακά συστήματα που συλλέγουν την ηλιακή ακτινοβολία και αποτελούν «φυσικά» συστήματα θέρμανσης.


Ο ορθός σχεδιασμός της τοποθεσίας και του κτιρίου επιτρέπει την αξιοποίηση της ηλιακής ακτινοβολίας κατά την ψυχρή περίοδο και προστατεύει το κτίριο από την υπερθέρμανση από τον ήλιο κατά τη θερμή περίοδο.

Θερμική προστασία των κτιρίων
Με τη χρήση κατάλληλων τεχνικών που εφαρμόζονται στο εξωτερικό κέλυφος των κτιρίων, ιδιαίτερα με την κατάλληλη θερμομόνωση και αεροστεγάνωση του κτιρίου και των ανοιγμάτων του, αλλά και με τον σχεδιασμό και την τοποθέτηση των κατασκευών στο χώρο μπορούμε να προστατέψουμε τα κτίρια από τις θερμοκρασιακές και θερμικές μεταβολές τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι.

Προστασία μέσω σκίασης
Προστατεύουμε τα κτίρια κυρίως από τον καλοκαιρινό ήλιο μέσω φυσικής και τεχνητής σκίασης αλλά και μέσω του κατάλληλου σχεδιασμού και της κατασκευής του κελύφους. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης μας δίνει καθημερινά νέες εφαρμογές για την σκίαση, όπως για παράδειγμα η διαφανής σκίαση που αναμένεται ότι θα έχει αποτελεσματικότητα στην βιοκλιματική αρχιτεκτονική.
Η σκίαση είναι απαραίτητη το καλοκαίρι και δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στα δέντρα και τη βλάστηση. Θα πρέπει να προβλέπεται εγκατάσταση εξώφυλλων, αλλά ακόμη και τότε, ένα ποσοστό 10 έως 20% θα εισχωρεί στο κτίριο.


Συστήματα και τεχνικές παθητικού δροσισμού
Απομάκρυνση της θερμότητας που το καλοκαίρι συσσωρεύεται μέσα στο κτίριο με φυσικό τρόπο προς το εξωτερικό περιβάλλον με συστήματα και τεχνικές παθητικού δροσισμού, όπως ο φυσικός αερισμός, κυρίως με τον φυσικό αερισμό τις νυχτερινές ώρες.
Τα παράθυρα και τα ανοίγματα των κτιρίων που χρησιμοποιούνται για το άμεσο κέρδος από την ηλιακή ακτινοβολία ευνοούν και τον άρτιο εξαερισμό.


Βελτίωση – ρύθμιση των περιβαλλοντικών συνθηκών
Με στόχο την άνεση των ανθρώπων που μένουν σ’ ένα χώρο θα πρέπει να ρυθμίζονται οι περιβαλλοντικές συνθήκες (τουλάχιστον αυτές που γίνονται άμεσα αισθητές, θερμοκρασία – υγρασία). Στο διάγραμμα της εικόνας 8 φαίνεται μια περιοχή μέσα στην οποία ο άνθρωπος μπορεί να νιώσει άνετα και ευχάριστα.


Φυσικός φωτισμός
Σημαντική παράμετρος για την άνεση και την λειτουργικότητα ενός χώρου είναι και ο φωτισμός, ο οποίος κατά κύριο λόγο πρέπει να προέρχεται από τον ηλιασμό και τον έλεγχο της ηλιακής (φυσικός φωτισμός) καθώς και να εξασφαλίζεται επάρκεια και ομαλή κατανομή του φωτός μέσα στους χώρους , σε όλες τις εποχές του έτους.
Ακουστική προστασία
Ο σχεδιασμός και η τοποθέτηση του κτιρίου μπορεί να γίνει με τέτοιον τρόπο ώστε να προστατεύεται από την ηχορύπανση (υπάρχουσα ή τυχαία). Οι ανεμοφράκτες μπορούν να λειτουργήσουν και σαν εμπόδια ήχου ή ηχοπαγίδες.
Βελτίωση ή ακόμα και δημιουργία μικροκλίματος
Με τον βιοκλιματικό σχεδιασμό των χώρων γύρω και έξω από τα κτίρια μπορούμε να βελτιώσουμε ή ακόμα και να δημιουργήσουμε ένα μικροκλίμα στο περιβάλλον του κτιρίου.
Σε μια προσπάθεια διεύρυνσης του όρου βιοκλιματική αρχιτεκτονική, ώστε να υπάρξει μια ολιστική αντιμετώπιση και μια πιο ολοκληρωμένη διαχείριση των περιβαλλοντικών παραμέτρων της κάθε περιοχής, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε κι άλλους παράγοντες στη λίστα των προηγούμενων που μπορούν να συντελέσουν στη θερμική, οπτική και ακουστική άνεση των κτιρίων.
Μία τέτοια παράμετρος, που σχετίζεται με την θερμική άνεση, είναι και η γεωθερμία του εδάφους. Η εκμετάλλευση της γεωθερμίας είναι μια εναλλακτική πρόταση για θέρμανση και ψύξη των κτιρίων. Επομένως, όσο η τεχνολογία εξελίσσεται και μας δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε όλο και περισσότερους περιβαλλοντικούς παράγοντες, τόσο ο όρος της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής θα διευρύνεται.
Για ποιο λόγο, όμως, θα πρέπει να εξετάσω το ενδεχόμενο να φτιάξω ένα βιοκλιματικό σπίτι;
Τα βιοκλιματικά και γενικότερα τα χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης κτίρια βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ανθρώπων μέσα αλλά κι έξω από αυτά (η κατανάλωση ενέργειας έχει σαν συνέπεια την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την ελάττωση των ενεργειακών πόρων, κάτι που επηρεάζει και τις επόμενες γενιές).
Αν το κτίριο σχεδιαστεί σύμφωνα με τις αρχές τις βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και λειτουργήσει ορθολογικά τότε σε κάποιο χρονικό διάστημα (είναι  ανάλογο της επένδυσης που έχει γίνει), εξοικονομώντας ενέργεια θα «αποδίδει χρήματα» σε σχέση με τα συμβατικά κτίρια. 
Κατασκευάζοντας ένα κτίριο, σύμφωνα με τις βιοκλιματικές αρχές, το θωρακίζουμε προστατεύοντας έτσι από το κρύο και τη ζέστη.
Συντελούμε στη μείωση των εκπομπών CO2 που ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις περιβαλλοντικές πηγές μειώνοντας παράλληλα τα εσωτερικά φορτία.
Η κατασκευή και διαμονή μας σ’ ένα βιοκλιματικό κτίριο μας προσφέρει εκτός από την άνεση και ηθική ικανοποίηση για την επίτευξη όλων των προηγουμένων και άλλων μικρότερης σημασίας
Στους ανασταλτικούς παράγοντες της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής ανήκουν ο φόβος της επιπλέον οικονομικής επένδυσης καθώς και η λανθασμένη αντίληψη τον περιορισμένων αρχιτεκτονικών μορφών που μπορεί να έχει ένα τέτοιο κτίριο. Άλλες λεπτομέρειες όπως για παράδειγμα η θάμβωση αντιμετωπίζονται με τη χρήση κατάλληλων υλικών και σχεδιασμού και είναι προβλήματα όπως εκείνα που συναντάμε καθημερινά και στις συμβατικές κατασκευές.

Από περιοδικό ECON (Τριαντάφυλλος Δ. Βαΐτσης, Μηχανικός Περιβάλλοντος)

Οικολογία κι Αρχιτεκτονική...

Η ανάγκη της δημιουργίας οικολογικών κτιρίων στη σύγχρονη ζωή των πόλεων, τοποθετεί στο περιθώριο την αγροκαλλιέργεια και έχει ως αποτέλεσμα την εξεύρεση μιας εντελώς πρωτότυπης λύσης: τη δημιουργία υπερσύγχρονων κτιρίων για καλλιέργεια και παραγωγή λαχανικών, βοτάνων, φρούτων, ιχθυοκαλλιέργειας, πτηνοτροφίας, καθώς και καταστήματα κρεάτων, αυγών κλπ.

Η ανάγκη αυτή συνέβαλε στην ανάπτυξη της ιδέας για δημιουργία κτιρίων, ειδικά για αγροκαλλιέργεια στις πόλεις. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται όχι μόνο η οικολογική επιβίωση, αλλά και η οικολογική εξέλιξη και η ανάπτυξη μιας νέας προσέγγισης, πολύ πιο παραγωγικής, από τους συνηθισμένους τρόπους αγροκαλλιέργειας.

Το περιοδικό «Sell & Build» παρουσιάζει τις πρωτοποριακές και τολμηρές προτάσεις των αρχιτεκτόνων «Romses» και «Vincent Callebaut» για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, καθώς επιλύουν το πρόβλημα της απουσίας της αγροκαλλιέργειας από τις πόλεις του σήμερα. 

‘Harvest Green Project

Oι αρχιτέκτονες «Romses», κέρδισαν με τo «Harvest green project» τους στον πρόσφατο διαγωνισμό: «Η πρόκληση του 2030», που διοργανώθηκε από την πόλη του Βανκούβερ, με σκοπό να προτείνει νέες μεθόδους αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και να καταστήσει την ανάπτυξη, «πρασινότερη» και δραστικότερη, μειώνοντας τις μελλοντικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Η έννοια «Harvest» (συγκομιδή) διερευνάται μέσα στα πλαίσια της δημιουργίας του πράσινου πολυώροφου κτιρίου, στο οποίο εφαρμόζεται η καινοτόμος τεχνολογία της ‘κάθετης’ καλλιέργειας λαχανικών, βοτάνων, φρούτων, ιχθυοκαλλιέργειας, πτηνοτροφίας, καθώς και καταστήματα πώλησης κρεάτων, αυγών κ.τ.λ.

Επιπλέον, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα συλλέγονται μέσω οικολογικών δομικών στοιχείων, αξιοποιώντας την γεωθερμική, αιολική και ηλιακή ενέργεια. Τα κτίρια θα έχουν φωτοβολταϊκά σε υαλοπίνακες και θα ενσωματώνουν μικρές και μεγάλες ανεμογεννήτριες, για να μετατρέπουν την ηλιακή και αιολική φάρμα σε σταθμό παραγωγής ενέργειας. Επιπλέον, η ‘κάθετη’ καλλιέργεια, ενδεχομένως, να επιστρέφει την ενέργεια πίσω στο ηλεκτρικό δίκτυο (από το μεθάνιο που παράγεται) από την κομποστοποίηση απορριμμάτων φυτών και ζώων, φαγώσιμων κτλ. Επιπρόσθετα, μια μεγάλη δεξαμενή διοχέτευσης βροχής, τοποθετημένη στην κορυφή του πύργου ‘Harvest’, θα βοηθά στην άρδευση της εσωτερικής και εξωτερικής καλλιέργειας, καθώς θα υπάρχει και «roof garden».

Το ‘Harvest Green Project’ υποστηρίζει και ενισχύει τη συγκρότηση κοινοτήτων μέσα και γύρω από τα κεντρικά σημεία της πόλης. Εκτός από την παραγωγή προϊόντων και ενέργειας, το πράσινο κτίριο προωθεί την ανάπτυξη συγκροτημάτων για κατοίκηση. Επίσης, παρέχει μέσα μαζικής μεταφοράς, υπεραγορές (ειδικές για αγρότες), και γραφεία. Παράλληλα, προωθεί την έρευνα για την γεωργία και κτηνοτροφία και παρέχει εκπαιδευτικές διευκολύνσεις. Το αποτέλεσμα θα είναι μια υπερσύγχρονη σύμπραξη λειτουργιών που θα αλληλο-συμπληρώνονται και θα αλληλο-υποστηρίζονται.

Το «Harvest Green Project» εξετάζει την έννοια της ‘υπερ-τόνισης’ ενός νέου συστήματος «αγρο-φαγητού» μέσα και γύρω από ένα κομβικό σημείο διέλευσης στην πόλη. Ο 20ος αιώνας αποτελεί απτό παράδειγμα της παραμελημένης σημασίας που έχει το φαγητό και η αγροτική καλλιέργεια στον σχεδιασμό των πόλεων. Η ανάπτυξη των πόλεων έχει μειώσει δραματικά τη γεωργία στις πόλεις μας. Μέχρι το 2050, η παραγωγή παραδοσιακών αγροτικών προϊόντων, εκτιμάται ότι δεν θα είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού, που αναμένεται να αυξηθεί σε 3 δισεκατομμύρια. Παρόλα αυτά, η ενσωμάτωση της αγροτικής εργασίας, κυρίως στην αρχιτεκτονική της πόλης, αποτελεί έναν τρόπο επαναβεβαίωσης της σημασίας που έχει η κουλτούρα και το περιβάλλον στην παραγωγή ντόπιου φαγητού για μια υγιή πόλη.

Η έννοια της κάθετης φάρμας’ δεν είναι καινούρια. Δεν στηρίζεται ούτε σε νέους μηχανισμούς, ούτε σε νέα επιστήμη. Η απαιτούμενη τεχνολογία είναι υπαρκτή σήμερα. Ο «Dr. Dickson Despommier», ένας επιστήμονας της περιβαλλοντικής υγείας στο «Columbia University», εξετάζει την ενδεχόμενη εφαρμογή του πιο πάνω έργου στην Νέα Υόρκη και τη Σανγχάη. Η δουλειά του αποκαλύπτει ότι για κάθε στρέμμα εσωτερικής καλλιέργειας, μπορούν να σωθούν 4 με 6 στρέμματα εξωτερικής καλλιέργειας. Επίσης, είναι ευρέως γνωστό ότι η παραδοσιακή-εμπορική καλλιέργεια διανύει περίοδο κρίσης. Για παράδειγμα, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, οι αγρότες είναι αδύνατο να συνεχίσουν να καλλιεργούν τα ίδια προϊόντα. Επιπλέον, πλημμύρες, παρατεταμένες ξηρασίες και τυφώνες καταστρέφουν κάθε χρόνο εκατομμύρια τόνους πολύτιμης σοδειάς. Η κατάχρηση παρασιτοκτόνων έχει επίσης συμβάλει στη θνησιμότητα της παγκόσμιας καλλιέργειας.

Αν επιτυχώς εφαρμοστούν, έργα όπως το ‘Harvest Green Project’, μπορούν να εγγυηθούν την ανανέωση των πόλεων, ουσιαστική παραγωγή ασφαλών και ποικίλων αγροτικών προϊόντων, σταθερή χρόνια παραγωγή αγροτικών προϊόντων και ενδεχόμενη ανασυγκρότηση οικοσυστημάτων, τα οποία έχουν θυσιαστεί για χάρη της παραδοσιακής ‘οριζόντιας’ καλλιέργειας.

Dragonfly Vertical Farm

Ανάμεσα στα οικονομικά κτίρια και τα πολυώροφα κτίρια διαμερισμάτων, ο Βέλγος αρχιτέκτονας «Vincent Callebaut» έχει επαναπροσδιορίσει την έννοια του καθιερωμένου ουρανοξύστη. Το 132ο ιστορικό συγκρότημα στη νότια άκρη του νησιού «Roosevelt» αντιμετωπίζει επιτακτική ανάγκη για περιβαλλοντική και οικολογική βιωσιμότητα. Αυτή η προκαταρκτική μελέτη επικεντρώνεται στη δημιουργία όχι μόνο ενός αυτοϋποστηριζόμενου οργανισμού, που θα χρησιμοποιεί μόνο ηλιακή ενέργεια, αλλά και αιολική και ενέργεια νερού, για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα έλλειψης τροφίμων που εκκρεμεί.

Τα μικτά προγράμματα της «Callebaut Dragonfly» είναι τοποθετημένα γύρω από δύο κεντρικούς πύργους. Αυτοί οι συμμετρικά τακτοποιημένοι πύργοι επιτρέπουν την ‘κάθετη’ ανάπτυξη παρά την ‘οριζόντια’ και αυτό δίνει μια λύση στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού, που επικρατεί σε πόλεις, όπως το «Manhattan». Ένα εκτεταμένο θερμοκήπιο συνδέει τους δύο πύργους και βοηθά στη σωστή κατανομή του βάρους του κτιρίου. Το συγκρότημα είναι διατεταγμένο κατά τρόπο όπου οι κατοικήσιμοι χώροι και τα γραφεία είναι διάσπαρτα μεταξύ λιβαδιών και γεωργικών καλλιεργειών.

Το μέταλλο και το γυαλί των φτερών που στεγάζουν τα φυτικά και τα ζωικά αγροκτήματα, το εμπνεύστηκαν άμεσα από το σχήμα «exoskeleton» ενός «Dragonfly» (λιβελούλης), που φιλοξενεί φυτά και ζώα. Λόγω των κατάλληλων συνθηκών που φέρει ο ήλιος και ο αέρας μέσα σε αυτά τα φτερά, τα κατάλληλα θρεπτικά επίπεδα του εδάφους μπορούν να επιτευχθούν ούτως ώστε να βοηθήσουν στην πιο γρήγορη ανάπτυξη των φυτών. Το νερό της βροχής φιλτράρεται δια μέσου των φυτοχωμάτων που υπάρχουν στους κήπους του κτιρίου, ακολούθως αναμιγνύεται με τα εσωτερικά υγρά απόβλητα και αφού τύχει ανάλογης επεξεργασίας, επαναχρησιμοποιείται για τις ανάγκες της καλλιέργειας.

Το διάστημα μεταξύ των φτερών συσσωρεύει τον θερμό αέρα από τον «exoskeleton» για να θερμάνει το συγκρότημα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ ο φυσικός εξαερισμός με την εξάτμιση που παράγεται θα δροσίζει τον αέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Αν και το Ντουμπάι μοιάζει το ιδανικό μέρος για ένα τέτοιο πείραμα, ο « Callebaut» δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα ότι η Νέα Υόρκη μπορεί επίσης να προετοιμάσει το έδαφος κατά τη διάρκεια αυτής της αειφόρου εποχής.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ....

Ιδέες για οικοΛΟΓΙΚΑ Χριστούγεννα!

Ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου κατά την οποία, κακά τα ψέματα, η υπερκατανάλωση, η υπερβολή και η κατάχρηση έχουν την τιμητική τους. Υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι, να γιορτάσουμε και φέτος τα Χριστούγεννα με οικολογική συνείδηση και σύνεση χωρίς να επηρεαστεί καθόλου το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα και η διάθεση που μας διακατέχει ιδιαίτερα στις εορτές! Προτού παραθέσουμε τις ιδέες των οικολογικών οργανώσεων για διακόσμηση του σπιτιού μας ή του γραφείου μας για τις εορτές των Χριστουγέννων με τρόπο που να ελαχιστοποιείται η επιβάρυνση στο περιβάλλον, είναι καλό να καταλάβουμε τι σημαίνει οικολογικά Χριστούγεννα! Οικολογικά Χριστούγεννα λοιπόν, σημαίνει πνεύμα λιτότητας και οικολογικής ευαισθησίας. Σημαίνει στολίζω το χώρο μου με υλικά τα οποία να αντέχουν στο χρόνο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πολλά χρόνια, διακοσμώ τα δώρα που θα προσφέρω με ανακυκλώσιμα υλικά και φωταγωγώ με λαμπιόνια χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας.
Το πιο βασικό ερώτημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι τι είδους δέντρο θα επιλέξουμε! Το πλαστικό δέντρο είναι μία λύση. Διατηρείται για πολλά χρόνια, φυλάγεται εύκολα, όταν έρχεται όμως η ώρα να το πετάξουμε, αυτό δεν ανακυκλώνεται. Από την άλλη το να χρησιμοποιούμε φυσικό δέντρο κάθε χρόνο, είναι απαράδεκτο. Η καλύτερη λύση είναι να στολίσουμε ένα μικρότερο δεντράκι σε γλάστρα, το οποίο με το πέρας των εορτών είτε να το μεταφέρουμε στο μπαλκόνι είτε να το μεταφυτέψουμε στον κήπο. Επίσης, μπορούμε να επιλέξουμε να στολίσουμε καραβάκι, το οποίο εκτός από το ότι μπορούμε να το διαχειριστούμε εύκολα, αποτελεί ελληνικό και πατροπαράδοτο έθιμο!
Όσον αφορά τα στολίδια του δέντρου, υπάρχει μεγάλη ποικιλία στολιδιών στην αγορά από φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά όπως ξύλο, κερί, γυαλί, φυσικά υφάσματα, ακατέργαστα μέταλλα και πηλό. Με λίγη φαντασία, μπορούμε να φτιάξουμε τα δικά μας στολίδια με ζύμη και λούστρο, τσόχα, γκι και κουκουνάρια!
Συνήθως όμως ο Χριστουγεννιάτικος διάκοσμος δεν περιορίζεται στο στολισμό του δέντρου ή του καραβιού. Όλο και κάτι βάζουμε στο σπίτι, γύρω από καθρέφτες, πάνω σε εταζέρες, στην τραπεζαρία κοκ. Φέτος, ας αποφύγουμε τα πλαστικά στολίδια και ας χρησιμοποιήσουμε καρύδια, αμύγδαλα και ξερά φρούτα σε πιατέλες! Τα κουκουνάρια που πέφτουν από τα δέντρα αποτελούν ένα οικολογικό υλικό και ένα σημαντικό στοιχείο της γιορτινής ατμόσφαιρας την οποία μπορούμε να ενισχύσουμε εάν τα πασπαλίσουμε με ζάχαρη άχνη, αποφεύγοντας έτσι και τη χρυσόσκονη και το χιόνι σε σπρέι. Ένα πρωτότυπο, όμορφο και αρωματικό στολίδι είναι η χρήση ολόκληρων μήλων ή πορτοκαλιών στα οποία καρφώνουμε γαρίφαλα. Οι χυμοί των φρούτων θα ποτίσουν τα γαρίφαλα και θα χαρίσουν μοναδικό άρωμα στο χώρο σας!
Αναπόσπαστο στοιχείο της χριστουγεννιάτικης διακόσμησης αποτελούν και τα λαμπιόνια, κίτρινα, πολύχρωμα πολλές φορές και με μουσική! Αφού τα αγαπάμε και θα συνεχίσουμε να τα στολίζουμε, ας επιλέξουμε τουλάχιστον λαμπάκια τα οποία είναι χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, τα γνωστά led.
Τα δώρα που θα προσφέρουμε, μπορούμε να τα τυλίξουμε με ανακυκλωμένο χαρτί και να χρησιμοποιήσουμε τσόχα και κουκουνάρια για το στόλισμα τους. Τις ευχές μας, μπορούμε να τις στείλουμε ηλεκτρονικά με e-cards ή ακόμα και μέσω του κινητού τηλεφώνου μας.
Τέλος, αν θα κάνουμε πάρτι, ας αποφύγουμε τα πλαστικά ποτήρια και πιάτα και να φροντίσουμε να ανακυκλώσουμε τις άδειες συσκευασίες όπως μπουκάλια, tetrapak, τενεκεδάκια και χαρτιά.


Υιοθετώντας μερικές από τις πιο πάνω ιδέες, θα έχουμε συμβάλει με τον τρόπο μας στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, χωρίς να στερηθούμε τίποτα από τη Χριστουγεννιάτικη διάθεση και τη χαρά του στολισμού του χώρου μας!
Καλές γιορτές σε όλους και ευχές για ένα τρισευτυχισμένο 2012!