Διπρόσωπος Σεπτέμβρης...

Ο Σεπτέμβρης έφτασε.... και μας έστειλε ήδη και τις πρώτες βροχούλες του...  Μελαγχολικός μήνας... Το βλέπεις παντού γύρω σου.... Το φανερώνει και η ίδια η φύση... Δροσερά πρωινά που σε κάνουν να τραβάς το σεντονάκι λίγο πριν σηκωθείς για την δουλειά... Ήλιος και πάλι φωτεινός αλλά πιο "απόμακρος", σε κοιτάει από διαφορετική οπτική γωνία... και δεν σε αγκαλιάζει "ασφυκτικά" όπως το καλοκαιράκι....Το ηλιοβασίλεμα νωρίτερα και η νύχτα μας "καλωσορίζει" όλο βιασύνη....

Μια γλυκόπικρη θλίψη επικρατεί παντού... Ίσως να φταίνε τα πρώτα σύννεφα που εμφανίζονται στον ουρανό, ίσως η επιστροφή στα αστικά κέντρα, ίσως η έναρξη της σχολικής χρονιάς,  ίσως και οι σκοτούρες που επιστρέφουν στο κεφάλι μας μετά από την χαλάρωση των διακοπών.... Θλίψη για το τέλος μίας εποχής γεμάτης φως και ψυχικής ελευθερίας αλλά και λαχτάρα για την έναρξη μίας νέας, που παρόλο που ξεκινάει με μία μικρή μουντή όψη υπόσχεται νέες εμπειρίες και προκλήσεις.

Ένας παράξενος συνδιασμός.... για άλλους το τέλος του καλοκαιριού και για άλλους η αρχή του φθινοπώρου.... Κι όμως σε κανέναν να θα πεις πως κάνει λάθος.... Γιατί ο Σεπτέμβρης  είναι ο μήνας το αντιθέσεων.... Είναι ο μήνας που την μία μέρα σε κάνει "παπί" και λες πως την επομένη θα πρέπει να βγάλεις από την  ντουλάπα σου  τα μακρυμάνικα.... και την άλλη μέρα ... θέλεις να πάρεις το μαγιό και την πετσέτα σου και να πας να κάνει μία ακόμα βουτιά στην θάλασσα....γιατί μπορεί να είναι και η τελευταία...

Ας τον απολαύσουμε λοιπόν και φέτος.... και ας κάνουμε μία ευχή... Να μην μας απογοητεύσει  στα νέα μας ξεκινήματα και στις προσδοκίες μας για την νέα σεζόν...αλλά παράλληλα να μας υποσχεθεί πως την επόμενη χρονιά ... θα έρθει ξανά μετά από ένα εξίσου όμορφο καλοκαίρι....

Χαμογέλα στα Δύσκολα...

Όταν όλα πάνε καλά είναι πολύ ευκολότερο  να είμαστε θετικοί και αισιόδοξοι. Η θετική σκέψη και η αισιοδοξία είναι όμως ακόμα πιο σημαντικές όταν τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά όσο θα θέλαμε ή όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες. Τον τελευταίο καιρό, ακούγονται  παντού γύρω μας  αρνητικά νέα, στις ειδήσεις, στις εφημερίδες, στις συζητήσεις με τους άλλους. Η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη με αρνητικότητα, φόβο για το μέλλον, θυμό για την κατάσταση της χώρας και δυσπιστία.  Κάποιοι έχουν ίσως χάσει τη δουλειά τους, κάποιοι έχουν δεχτεί σημαντική μείωση στο μισθό τους  με αποτέλεσμα να βρίσκουν όλο και πιο δύκολο ν’αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και να συσσωρεύουν όλο και περισσότερο χρέος , γεγονός που αυξάνει το άγχος για το μέλλον.
Μέσα σε αυτό το εξαιρετικά αρνητικό κλίμα, είναι  φυσικό να βιώνουμε απογοήτευση. Είναι όμως σημαντικό να καταλάβουμε ότι όσο και δικαιολογημένα να είναι αυτά τα συναισθήματα, είναι σχεδόν απίθανο να μας βοηθήσουν να παλέψουμε ή να επιβιώσουμε την κρίση.  Όσο πιο απογοητευμένοι αισθανόμαστε, τόσο περισσότερο ο ψυχικός μας κόσμος θα εξουθενώνεται , τόσο περισσότερο θα χάνουμε τις ελπίδες μας και ίσως να αρχίσουμε να παραιτούμαστε.
Φανταστείτε ότι ταξιδεύετε με το αυτοκίνητο σας στο βουνό  για ώρες και χάνεστε σε μια περιοχή  έρημη και αφιλόξενη. Τι θα κάνατε; Θα σταματούσατε και θα σκεφτόσασταν ότι δεν υπάρχει τρόπος να ξαναβρείτε το δρόμο σας;  Πώς θα σας βοηθούσε αυτή η σκέψη; Εάν αντίθετα μιλούσατε στον εαυτό σας ενθαρρυντικά και παρακινητικά,  εάν σκεφτόσαστε πώς δε θα παραμείνετε για πάντα χαμένοι στο βουνό κι αν πιστεύατε ότι μπορείτε να βρείτε το δρόμο της επιστροφής,σίγουρα θα είχατε περισσότερο κουράγιο για να συνεχίσετε το ψάξιμο.
Παρομοίως, εάν βρίσκεστε σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, σκέψεις  του τύπου «είμαι σε πολύ άσχημη κατάσταση», η «δεν υπάρχει φώς στο τούνελ», δεν μπορούν να σας βοηθήσουν να βγάλετε χρήματα και κατά συνέπεια να λύσετε το πρόβλημα σας. Το μόνο που μπορούν να κάνουν αυτές οι σκέψεις είναι να επιτείνουν την απογοήτευση και το άγχος που μπορεί να νιώθετε.
Βέβαια, συχνά ακόμα κι αν έχουμε επίγνωση του πώς οι αρνητικές σκέψεις μπορεί να μας επηρεάζουν, είναι δύσκολο να περάσουμε στην πράξη και να αλλάξουμε σε μια πιο αισιόδοξη και θετική προσέγγιση. Όπως πάντα, η θεωρία είναι πιο εύκολη από την  πράξη. Πώς είναι δυνατόν να πετάξουμε από πάνω μας αυτόν το χιτώνα της αρνητικότητας και να γίνουμε πραγματικά αισιόδοξοι;
Α) Πρώτα απ’όλα είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η αρνητική σκέψη δε θα μας λύσει το πρόβλημα. Πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να ανησυχούν για διάφορες καταστάσεις  γιατί ενδόμυχα πιστεύουν ότι η ανησυχία τους μπορεί να τους οδηγήσει σε λύσεις. Πιστεύουν ότι είναι παράλογο να είναι αισιόδοξοι όταν τα πάντα γύρω τους ενθαρρύνουν για το αντίθετο. Τι σημαίνει όμως αισιοδοξία; Δεν είναι το να πιστεύει κανείς ότι οι δύσκολες καταστάσεις είναι αναστρέψιμες; «Δεν υπάρχει τίποτα πιο μόνιμο από την αλλαγή» υποστηρίζει ένα γνωστό ρητό, και η φράση αυτή εμπεριέχει όχι μόνο σοφία αλλά και τη θετική σκέψη ότι όλα ανατρέπονται. Η χρησιμότητα της θετικής σκέψης λοιπόν σε δύσκολες καταστάσεις είναι ότι μας κρατάει δυνατούς για να συνεχίσουμε να προσπαθούμε.
Β) Το να είμαστε αισιόδοξοι και θετικοί δε σημαίνει να εθελοτυφλούμε μπροστά στην κρισιμότητα της τωρινής μας κατάστασης.  Σημαίνει ότι αποδεχόμαστε αυτό που συμβαίνει και μας δυσκολεύει αλλά ταυτόχρονα αρνούμαστε να παραδοθούμε στη δίνη των αρνητικών συναισθημάτων μας. Σημαίνει να αποδεχόμαστε  αυτά που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και να ελέγχουμε αυτά που μπορούμε.  Ίσως δεν μπορούμε να ελέγξουμε την κατάσταση της οικονομίας για παράδειγμα, αλλά μπορούμε να ελέγξουμε τον τρόπο που νιώθουμε και τον τρόπο που βλέπουμε την κατάσταση.
Γ) Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας, «τι ευκαιρίες μπορεί να μου δώσει η κρίση που περνάω; Τι μπορώ να μάθω που δεν ήξερα; Τι μπορώ να δοκιμάσω να κάνω που δεν έχω ξανακάνει;». Συχνά οι προκλήσεις στη ζωή κρύβουν μέσα τους ευκαιρίες που δεν θα μπορούσαμε να δούμε εάν η ζωή δε μας είχε φέρει στο συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής.
Δ) Οι αρνητικές καταστάσεις είναι σαν αγκάθια που μας τρυπάνε και γι’αυτό είναι εύκολο να τις αναγνωρίσουμε, επειδή είναι επίπονες. Σίγουρα όμως, ο καθένας από εμάς, δεν έχει μόνο δυσκολίες, αλλά και πράγματα που του δίνουν χαρά, πράγματα για τα οποία μπορεί να νιώσει ευγνωμοσύνη. Αξίζει να αναλογιστούμε λοιπόν, ποιά είναι τα πράγματα αυτά για τα οποία μπορούμε να πούμε ευχαριστώ σήμερα, ποιά είναι τα πράγματα που μας δίνουν χαρά σήμερα. Έτσι αλλάζουμε οπτική γωνία και βλέπουμε τη ζωή μας πιο σφαιρικά, πιο θετικά.
Ε) Όταν σκεφτόμαστε αισιόδοξα, πιστεύουμε ότι κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του. Αυτό δε σημαίνει ότι το πρόβλημα θα λυθεί αύριο ή ως δια μαγείας. Συχνά χρειάζεται πρώτα να κάνουμε μικρά βήματα, να «σπάσουμε» το στόχο μας σε μικρότερους στόχους. Ακόμα και τα μικρά βήματα είναι καλύτερα από την αδράνεια, όχι μόνο γιατί μας οδηγούν σιγα σιγά στο στόχο μας αλλά επειδή χτίζουν την αυτοπεποίθηση μας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε καθώς  και την πίστη μας ότι η κατάσταση είναι  επιλύσιμη.


(από  HAPPY MIND)

Επιστροφή στην φύση...

Έξυπνες καλλιέργειες με μέλλον και λεφτά

Η στροφή προς τον πρωτογενή τομέα αποτελεί γεγονός λόγω της οικονομικής κρίσης. Ταυτόχρονα, εμφανίζονται στο προσκήνιο νέες καλλιέργειες, οι επονομαζόμενες «εναλλακτικές», οι οποίες...υπόσχονται ικανοποιητικές αποδόσεις είτε ως άμεση απασχόληση, είτε ως έμμεση.

Οι καλλιέργειες που έχουν μέλλον είναι οι εξής:

1. Ρόδι. Η απόδοση της καλλιέργειας φτάνει την πρώτη τριετία στα 300-500 κιλά ανά στρέμμα, ενώ από τον 4ο χρόνο και μετά μπορεί να ανέλθει ακόμη και στους 4 τόνους. Η τιμή του εδώδιμου ροδιού διαμορφώνεται στο 1 ευρώ (α΄ ποιότητα), ενώ οι καρποί που προορίζονται για χυμό στα 0,40-0,50 λεπτά. Αν μάλιστα η καλλιέργεια είναι βιολογική, τότε οι τιμές διπλασιάζονται.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=233441800042229&set=a.167769906609419.55012.139278009458609&type=3

2. Μαύρη τρούφα. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας φτάνει τα 1.000 ευρώ το στρέμμα, ενώ η απόδοση σε βάθος 12ετίας μπορεί να φτάσει τα 3-5 κιλά το στρέμμα. Με δεδομένο ότι οι τιμές κινούνται μεταξύ 600-1.500 ευρώ, καθίσταται σαφές ότι μια οργανωμένη μικρή εκμετάλλευση μπορεί να αποδώσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Το συγκεκριμένο προϊόν είναι ανάρπαστο στο εξωτερικό και κυρίως στη Γαλλία και η προσφερόμενη ποσότητα δεν καλύπτει τη ζήτηση. Χρησιμοποιείται στη γαστριμαργική και σε συνδυασμό με άλλες τροφές προσφέρει απίστευτες γεύσεις, με αποτέλεσμα να αποτελεί έναν «θησαυρό» όχι μόνο από επιχειρηματικής αλλά και διατροφικής πλευράς.

3. Ιπποφαές. Πρόκειται για το αρχαιότερο φυτό στον κόσμο, καθώς έχει 190 βασικά συστατικά που έχει ανάγκη ο ανθρώπινος οργανισμός, κάτι που δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιοδήποτε άλλο προϊόν. Αποτελεί πραγματικό «μπαζούκας» για τον άνθρωπο, καθώς περιορίζει το στρες και το άγχος, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, περιορίζει τις πιθανότητες πάσης φύσεως καρκίνου, ενισχύει τη λειτουργία της καρδιάς και διαλύει τις θρομβώσεις λόγω της εκρηκτικής αντιοξειδωτικής του δράσης.

Τα παραπάνω και μόνο, το καθιστούν ως τον πολυτιμότερο σύμμαχο του ανθρώπινου οργανισμού. Τα άλογα και οι πολεμιστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου έτρωγαν τους καρπούς του ιπποφαούς και αποκτούσαν μια άνευ προηγούμενου δύναμη στα πεδία της μάχης. Το χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου φυτού είναι ότι ευδοκιμεί σε περιοχές με υψόμετρο έως και 1.800 μέτρα στην Ελλάδα (στη Ρωσία φύεται στα 3.000 μέτρα!), ενώ οι θερμοκρασίες στις οποίες αντέχει κυμαίνονται από -40 έως 42 βαθμούς Κελσίου!

Η στρεμματική απόδοση του προϊόντος μπορεί να φτάσει τα 800-1.200 κιλά, ενώ οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 1,80-2,70 ευρώ. Συνεπώς, μιλάμε κατά μέσο όρο για ένα ετήσιο έσοδο περίπου 2.000 ευρώ ανά στρέμμα μόνο από τον καρπό. Επιπλέον, αξιοποιούνται και τα φύλλα του δέντρου ως αφέψημα (είναι το… τσάι των Κινέζων). Από ένα στρέμμα σε φυτεία πενταετίας μπορεί κάποιος να μαζέψει μεταξύ 120-150 κιλά, τα οποία πωλούνται σε τιμές από 5-12 ευρώ το κιλό. Συνεπώς, υπάρχει ένα επιπλέον δυνητικό έσοδο της τάξης των 1.500 ευρώ ανεβάζοντας την ετήσια απόδοση στα 3.500 ευρώ!

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=285519271501148&set=a.167769906609419.55012.139278009458609&type=3

4. Μύρτιλλο. Αποτελεί μια νέα δυναμική καλλιέργεια καθώς ο καρπός συμβάλλει στην ενίσχυση της υγείας του οργανισμού, θωρακίζοντάς τον από οποιαδήποτε πάθηση. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας και συγκομιδής διαμορφώνεται στα 1.500 ευρώ το στρέμμα, ενώ η απόδοση φτάνει στα 1.000-1.200 κιλά. Η τιμή του προϊόντος κυμαίνεται μεταξύ 4-5 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι σε μια «καλή χρονιά» τα έσοδα μπορεί να φτάσουν τα 5.000-6.000 ευρώ και το καθαρό κέρδος στα 4.000-4.500 ευρώ.

5. Σαλιγκάρι. Η συγκεκριμένη καλλιέργεια έχει υψηλό κόστος εγκατάστασης, το οποίο φτάνει στα 12.000 ευρώ ανά στρέμμα. Από κει και πέρα όμως, αρχίζουν τα... εύκολα. Όταν η καλλιέργεια θα αρχίσει να αποδίδει, τότε η ετήσια απόδοση φτάνει στους 3 τόνους το στρέμμα, ενώ οι τιμές πώλησης των σαλιγκαριών κυμαίνονται μεταξύ 3,20-3,70 ευρώ. Άρα, τα ετήσια έσοδα ανά στρέμμα μπορεί να φτάσουν τις 10.000 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ το ετήσιο κόστος συντήρησης περίπου στα 1.500 ευρώ. Άρα, η απόσβεση της επένδυσης μπορεί να γίνει μέσα σε 2-3 χρόνια.

http://www.olakala.gr/oikonomia/743-exipnes-kalliergeies-me-mellon-kai-lefta.html

ΕΡΕΥΝΩ!!! ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ !!! ( What the Bleep Do We Know? )

Βέβαια χάσαμε τις επιδοτήσεις φίλοι άλλα η κρίση γεννάει ευκαιρίες για όσους ενδιαφέρονται για επιστροφή στα χωριά μας και στην γη μας. Τα περισσότερα χωράφια μας είναι ακαλλιέργητα και νοικιάζονται σε σχετικά χαμηλές τιμές. Φρόντισαν βλέπετε οι ηγέτες μας και κατέστρεψαν την γεωργία και τώρα μιλάμε για μια χώρα που χρειάζεται να εισάγει τα πάντα.

Επίσης στην επαρχία υπάρχουν και πολλά ακατοίκητα σπίτια που πουλιούνται φθηνά και με λίγες επισκευές ξαναγίνονται κατοικήσιμα.

Επιδοτήσεις δεν υπάρχουν όμως το διάστημα αυτό τρέχει ένα πρόγραμμα ενοικίασης γης προς καλλιέργεια με συμβολικό κόστος . Μιλάμε για 5 ευρώ το στρέμμα τον χρόνο.Για την απευθείας μίσθωση διαθέσιμου αγροτεμαχίου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μπαίνουν σε πρώτη φάση στην ιστοσελίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ (www.opekepe.gr).

Για κάθε περιφέρεια ισχύουν άλλοι χρόνοι και άλλα δεδομένα.

Άλλο εξίσου ενδιαφέρον προϊόν που παρουσιάζει ζήτηση είναι η Ζέα. Και για καλλιέργεια ζέας δόξα τον θεό ενδείκνυται το 90% του εδάφους μας. Υπάρχει όμως δυσκολία στην ανεύρεση σπόρων και σίγουρα στην απορρόφηση της σοδειάς.

https://www.facebook.com/note.php?saved&&note_id=149825205078296

Βέβαια η γεωργία δεν είναι κάτι εύκολο ιδίως για αυτούς που δεν έχουν ανάλογες εμπειρίες διαβίωσης στην επαρχία. Ποτέ δεν είναι αργά όμως και τίποτε ακατόρθωτο.

Οικολογία κι Αρχιτεκτονική...

Η ανάγκη της δημιουργίας οικολογικών κτιρίων στη σύγχρονη ζωή των πόλεων, τοποθετεί στο περιθώριο την αγροκαλλιέργεια και έχει ως αποτέλεσμα την εξεύρεση μιας εντελώς πρωτότυπης λύσης: τη δημιουργία υπερσύγχρονων κτιρίων για καλλιέργεια και παραγωγή λαχανικών, βοτάνων, φρούτων, ιχθυοκαλλιέργειας, πτηνοτροφίας, καθώς και καταστήματα κρεάτων, αυγών κλπ.

Η ανάγκη αυτή συνέβαλε στην ανάπτυξη της ιδέας για δημιουργία κτιρίων, ειδικά για αγροκαλλιέργεια στις πόλεις. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται όχι μόνο η οικολογική επιβίωση, αλλά και η οικολογική εξέλιξη και η ανάπτυξη μιας νέας προσέγγισης, πολύ πιο παραγωγικής, από τους συνηθισμένους τρόπους αγροκαλλιέργειας.

Το περιοδικό «Sell & Build» παρουσιάζει τις πρωτοποριακές και τολμηρές προτάσεις των αρχιτεκτόνων «Romses» και «Vincent Callebaut» για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, καθώς επιλύουν το πρόβλημα της απουσίας της αγροκαλλιέργειας από τις πόλεις του σήμερα. 

‘Harvest Green Project

Oι αρχιτέκτονες «Romses», κέρδισαν με τo «Harvest green project» τους στον πρόσφατο διαγωνισμό: «Η πρόκληση του 2030», που διοργανώθηκε από την πόλη του Βανκούβερ, με σκοπό να προτείνει νέες μεθόδους αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και να καταστήσει την ανάπτυξη, «πρασινότερη» και δραστικότερη, μειώνοντας τις μελλοντικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Η έννοια «Harvest» (συγκομιδή) διερευνάται μέσα στα πλαίσια της δημιουργίας του πράσινου πολυώροφου κτιρίου, στο οποίο εφαρμόζεται η καινοτόμος τεχνολογία της ‘κάθετης’ καλλιέργειας λαχανικών, βοτάνων, φρούτων, ιχθυοκαλλιέργειας, πτηνοτροφίας, καθώς και καταστήματα πώλησης κρεάτων, αυγών κ.τ.λ.

Επιπλέον, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα συλλέγονται μέσω οικολογικών δομικών στοιχείων, αξιοποιώντας την γεωθερμική, αιολική και ηλιακή ενέργεια. Τα κτίρια θα έχουν φωτοβολταϊκά σε υαλοπίνακες και θα ενσωματώνουν μικρές και μεγάλες ανεμογεννήτριες, για να μετατρέπουν την ηλιακή και αιολική φάρμα σε σταθμό παραγωγής ενέργειας. Επιπλέον, η ‘κάθετη’ καλλιέργεια, ενδεχομένως, να επιστρέφει την ενέργεια πίσω στο ηλεκτρικό δίκτυο (από το μεθάνιο που παράγεται) από την κομποστοποίηση απορριμμάτων φυτών και ζώων, φαγώσιμων κτλ. Επιπρόσθετα, μια μεγάλη δεξαμενή διοχέτευσης βροχής, τοποθετημένη στην κορυφή του πύργου ‘Harvest’, θα βοηθά στην άρδευση της εσωτερικής και εξωτερικής καλλιέργειας, καθώς θα υπάρχει και «roof garden».

Το ‘Harvest Green Project’ υποστηρίζει και ενισχύει τη συγκρότηση κοινοτήτων μέσα και γύρω από τα κεντρικά σημεία της πόλης. Εκτός από την παραγωγή προϊόντων και ενέργειας, το πράσινο κτίριο προωθεί την ανάπτυξη συγκροτημάτων για κατοίκηση. Επίσης, παρέχει μέσα μαζικής μεταφοράς, υπεραγορές (ειδικές για αγρότες), και γραφεία. Παράλληλα, προωθεί την έρευνα για την γεωργία και κτηνοτροφία και παρέχει εκπαιδευτικές διευκολύνσεις. Το αποτέλεσμα θα είναι μια υπερσύγχρονη σύμπραξη λειτουργιών που θα αλληλο-συμπληρώνονται και θα αλληλο-υποστηρίζονται.

Το «Harvest Green Project» εξετάζει την έννοια της ‘υπερ-τόνισης’ ενός νέου συστήματος «αγρο-φαγητού» μέσα και γύρω από ένα κομβικό σημείο διέλευσης στην πόλη. Ο 20ος αιώνας αποτελεί απτό παράδειγμα της παραμελημένης σημασίας που έχει το φαγητό και η αγροτική καλλιέργεια στον σχεδιασμό των πόλεων. Η ανάπτυξη των πόλεων έχει μειώσει δραματικά τη γεωργία στις πόλεις μας. Μέχρι το 2050, η παραγωγή παραδοσιακών αγροτικών προϊόντων, εκτιμάται ότι δεν θα είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού, που αναμένεται να αυξηθεί σε 3 δισεκατομμύρια. Παρόλα αυτά, η ενσωμάτωση της αγροτικής εργασίας, κυρίως στην αρχιτεκτονική της πόλης, αποτελεί έναν τρόπο επαναβεβαίωσης της σημασίας που έχει η κουλτούρα και το περιβάλλον στην παραγωγή ντόπιου φαγητού για μια υγιή πόλη.

Η έννοια της κάθετης φάρμας’ δεν είναι καινούρια. Δεν στηρίζεται ούτε σε νέους μηχανισμούς, ούτε σε νέα επιστήμη. Η απαιτούμενη τεχνολογία είναι υπαρκτή σήμερα. Ο «Dr. Dickson Despommier», ένας επιστήμονας της περιβαλλοντικής υγείας στο «Columbia University», εξετάζει την ενδεχόμενη εφαρμογή του πιο πάνω έργου στην Νέα Υόρκη και τη Σανγχάη. Η δουλειά του αποκαλύπτει ότι για κάθε στρέμμα εσωτερικής καλλιέργειας, μπορούν να σωθούν 4 με 6 στρέμματα εξωτερικής καλλιέργειας. Επίσης, είναι ευρέως γνωστό ότι η παραδοσιακή-εμπορική καλλιέργεια διανύει περίοδο κρίσης. Για παράδειγμα, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, οι αγρότες είναι αδύνατο να συνεχίσουν να καλλιεργούν τα ίδια προϊόντα. Επιπλέον, πλημμύρες, παρατεταμένες ξηρασίες και τυφώνες καταστρέφουν κάθε χρόνο εκατομμύρια τόνους πολύτιμης σοδειάς. Η κατάχρηση παρασιτοκτόνων έχει επίσης συμβάλει στη θνησιμότητα της παγκόσμιας καλλιέργειας.

Αν επιτυχώς εφαρμοστούν, έργα όπως το ‘Harvest Green Project’, μπορούν να εγγυηθούν την ανανέωση των πόλεων, ουσιαστική παραγωγή ασφαλών και ποικίλων αγροτικών προϊόντων, σταθερή χρόνια παραγωγή αγροτικών προϊόντων και ενδεχόμενη ανασυγκρότηση οικοσυστημάτων, τα οποία έχουν θυσιαστεί για χάρη της παραδοσιακής ‘οριζόντιας’ καλλιέργειας.

Dragonfly Vertical Farm

Ανάμεσα στα οικονομικά κτίρια και τα πολυώροφα κτίρια διαμερισμάτων, ο Βέλγος αρχιτέκτονας «Vincent Callebaut» έχει επαναπροσδιορίσει την έννοια του καθιερωμένου ουρανοξύστη. Το 132ο ιστορικό συγκρότημα στη νότια άκρη του νησιού «Roosevelt» αντιμετωπίζει επιτακτική ανάγκη για περιβαλλοντική και οικολογική βιωσιμότητα. Αυτή η προκαταρκτική μελέτη επικεντρώνεται στη δημιουργία όχι μόνο ενός αυτοϋποστηριζόμενου οργανισμού, που θα χρησιμοποιεί μόνο ηλιακή ενέργεια, αλλά και αιολική και ενέργεια νερού, για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα έλλειψης τροφίμων που εκκρεμεί.

Τα μικτά προγράμματα της «Callebaut Dragonfly» είναι τοποθετημένα γύρω από δύο κεντρικούς πύργους. Αυτοί οι συμμετρικά τακτοποιημένοι πύργοι επιτρέπουν την ‘κάθετη’ ανάπτυξη παρά την ‘οριζόντια’ και αυτό δίνει μια λύση στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού, που επικρατεί σε πόλεις, όπως το «Manhattan». Ένα εκτεταμένο θερμοκήπιο συνδέει τους δύο πύργους και βοηθά στη σωστή κατανομή του βάρους του κτιρίου. Το συγκρότημα είναι διατεταγμένο κατά τρόπο όπου οι κατοικήσιμοι χώροι και τα γραφεία είναι διάσπαρτα μεταξύ λιβαδιών και γεωργικών καλλιεργειών.

Το μέταλλο και το γυαλί των φτερών που στεγάζουν τα φυτικά και τα ζωικά αγροκτήματα, το εμπνεύστηκαν άμεσα από το σχήμα «exoskeleton» ενός «Dragonfly» (λιβελούλης), που φιλοξενεί φυτά και ζώα. Λόγω των κατάλληλων συνθηκών που φέρει ο ήλιος και ο αέρας μέσα σε αυτά τα φτερά, τα κατάλληλα θρεπτικά επίπεδα του εδάφους μπορούν να επιτευχθούν ούτως ώστε να βοηθήσουν στην πιο γρήγορη ανάπτυξη των φυτών. Το νερό της βροχής φιλτράρεται δια μέσου των φυτοχωμάτων που υπάρχουν στους κήπους του κτιρίου, ακολούθως αναμιγνύεται με τα εσωτερικά υγρά απόβλητα και αφού τύχει ανάλογης επεξεργασίας, επαναχρησιμοποιείται για τις ανάγκες της καλλιέργειας.

Το διάστημα μεταξύ των φτερών συσσωρεύει τον θερμό αέρα από τον «exoskeleton» για να θερμάνει το συγκρότημα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ ο φυσικός εξαερισμός με την εξάτμιση που παράγεται θα δροσίζει τον αέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Αν και το Ντουμπάι μοιάζει το ιδανικό μέρος για ένα τέτοιο πείραμα, ο « Callebaut» δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα ότι η Νέα Υόρκη μπορεί επίσης να προετοιμάσει το έδαφος κατά τη διάρκεια αυτής της αειφόρου εποχής.