Coco Chanel... ο Θρύλος ....

Η Κοκό Σανέλ (Coco Chanel, ψευδώνυμο της Γαλλίδας Γκαμπριέλ Σανέλ, γαλλ.Gabrielle Bonheur Chanel) ήταν μια από τις διασημότερες σχεδιάστριες μόδας του 20ού αιώνα (19 Αυγούστου 1883 - 10 Ιανουαρίου 1971). Το 1909 άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στο Παρίσι, με γυναικεία καπέλα. Ίδρυσε ομώνυμο οίκο μόδας που παραμένει στην επικαιρότητα μέχρι σήμερα. Το 1923 δημιούργησε το άρωμα Σανέλ νούμερο 5 και εφηύρε το μικρό μαύρο φόρεμα.
Μόνο το όνομά της είναι αρκετό για να οριστεί ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα ταγέρ, μία ατζέντα, ένα άρωμα, ένα κόσμημα, ένα ολόκληρο look. Προσδίδει prestige, ποιότητα, άμεμπτο γούστο και αλάνθαστο στυλ. Είναι μια υπογραφή αρτιότητας. Η Coco Chanel είχε ελάχιστη υπομονή και πολύ ταλέντο. Δε θα μπορούσε να καταφέρει τίποτα λιγότερο. Η Gabrielle Bonheur "Coco" Chanel (19 Αυγούστου 1883 – 10 Ιανουαρίου 1971) ήταν πρωτοποριακή γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας, της οποίας η μοντέρνα και νεωτεριστική φιλοσοφία, οι εμπνευσμένες γυναικείες μόδες - από τις αντρικές - και η αναζήτηση της πολυτελούς απλότητας, την έκαναν αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη φιγούρα στην ιστορία της μόδας του 20ου αιώνα. Η επιρροή της στην υψηλή ραπτική ήταν τόση, (μέχρι το θάνατό της, στα 87 της, η γαλλίδα σχεδιάστρια κατόρθωσε να εγκαθιδρύσει τον εαυτό της ως το σημαντικότερο και ίσως το μοναδικό ρυθμιστή της μόδας του 20ου αιώνα), που ήταν το μόνο πρόσωπο στον τομέα της που αναφερόταν στο περιοδικό TIME, ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επηροή στον 20ο αιώνα.
Μια γυναίκα μπροστά από την εποχη της, στην πραγματικότητα, ίσως η πρώτη γυναίκα στο κινημα απελευθέρωσης των γυναικών. Η φήμη της Chanel και το ύφος της, παρέμειναν περισσότερο από τη ζωή της. Η Chanel, βέβαια, δεν θα προσδιόριζε ποτέ τον εαυτό της ως φεμινιστρια, στην πραγματικότητα περισότερο μίλαγε για θυληκότητα παρά για φεμινισμό, παρόλα αυτά η δουλειά της είναι αδιαμφισβήτητα μέρος της απελευθέρωσης των γυναικών. Στάθηκε σωσήβια λέμβος για τις γυναίκες, όχι μία, αλλά δύο φορες, κατά τη διάρκεια δυο ξεκάθαρα διαφορετικών περιόδων, που χώριζαν πολλές δεκαετίες: τη δεκαετία του 1920 και τη δεκαετία του 1950. Όχι μόνο έκανε αποδεκτά νέα στυλ και υφάσματα, αλλά έκανε μόδα την ανάγκη και την απροκάλυπτη ανυπακοή. Επειδή δεν άντεχε οικονομικά τα μοδάτα ρούχα της περιόδου, τα απέρριψε και έφτιαξε δικά της, χρησιμοποιώντας σπορ jackets και γραβάτες, που μόνο οι άντρες φορούσαν στην καθημερινότητά τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι συσχετίστηκε με το μοντερνο κινημα συμπεριλαμβανομένων των Diaghilev, Picasso, Stravinsky και Cocteau. Όπως αυτοί οι καλλιτέχνες, έτσι και η ίδια ήταν αποφασισμένη να σπάσει τους παλαιούς κώδικες και να βρει ένα τρόπο να εκφράσει τον εαυτό της. Ο Cocteau κάποτε είπε γι’ αυτήν ότι «ήταν κάτι σαν θαύμα, δούλεψε στον κόσμο της μόδας με κανόνες οι οποίοι είχαν αξία μόνο για τους ζωγράφους, τους ποιητές και τους μουσικούς».
Οι καινοτομίες της είναι βασικά κομμάτια της γκαρνταρόμπας πολλών γενεών γυναικών: τα jersey ταγέρ και φορέματα, τα ντραπέ τουρμπάνια, τα πουκάμισα, οι πλισέ φούστες, τα γυναικεία πουλόβερ, οι μπλούζες χωρίς γιακά, τα τουιντ (πλεχτά) ταγέρ, τα blazer, οι δίχρωμες (μπεζ με μαύρη μύτη) γόβες χωρίς φτέρνα, τα strapless φορέματα, οι καμπαρντίνες... Δημιουργησε, επίσης, το μικρο μαυρο φορεμα, τη ζωνη-αλυσιδα, το αρωμα Νο.5, το total look, τα κοσμηματα στα ρουχα, το κασμιρενιο καρντιγκαν, την καπιτονέ τσάντα με την αλυσίδα, τις γυναικείες πυτζάμες (τις οποίες κατόρθωσε να κάνει και κοινωνικά αποδεκτές), το unisex στυλ, το gypsy look και τα γυναικεία παντελονια, ενώ, επίσης, αυτή ήταν που καθιέρωσε το μαυρισμα και τα κοντα μαλλια στις γυναίκες.
Η σχεδιάστρια χρησιμοποίησε, επίσης, τα ζωηρά χρώματα και τα θηλυκά τυπωμένα σιφόν στα σχέδιά της που αφορούσαν στην πρωινή ενδυση. Τα βραδινά της σύνολα ακολούθησαν τη μακριά και λεπτή γραμμή για την οποία η σχεδιάστρια ήταν γνωστή, αλλά και το ενσωματωμένο τούλι, τη δαντέλλα, και τα διακοσμητικά στοιχεία που μαλακώνουν και κανουν ρομαμαντικότερο το ένδυμα.
Τα γεγονοντα της ζωής της Coco Chanel δείχνουν ότι αναγνώρισε από νωρίς, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, ότι η κοινωνία και η μόδα συνδέονται άμεσα και περίπλοκα μεταξύ τους. Τα παθιασμένα ενδιαφέροντα της σχεδιάστριας ενέπνευσαν τις μόδες της. Το διαμέρισμά της και ο ιματισμός της ακολουθούσαν την αγαπημένη της χρωματική παλέτα, σκιές του μπεζ, του μαύρου και του λευκού. Αντικείμενα από τη συλλογή τέχνης της και τα θεατρικά ενδιαφέροντά της, της παρείχαν την κατάλληλη έμπνευση για τα θέματα των collections της. Όταν η Chanel παρευρέθηκε σ’ ένα χορό μεταμφιεσμένων, ντύθηκε σαν μια φιγούρα από πίνακα του Watteau και αργότερα ξαναδούλεψε αυτό το κοστούμι και το μετέτρεψε σε γυναικείο κοστούμι.
Η Chanel, επίσης, εμπνεόταν για τις δημιουργίες της από την καθημερινότητα και την προσωπική της ζωή. Κατά τη διάρκεια του δεσμού της με τον Etienne Balsan εμπνεύστηκε τα σύνολα ιππασίας, ενώ η συμβίωσή της με το δούκα του Γουέστμινστερ, την οδήγησε σε μια αγγλική περίοδο - που κατόρθωσε να την εισάγει στους κλειστούς υψηλους κύκλους της κοινωνίας. Η συνεχής ανάγκη για υψηλή ραπτικη και τα χρήματα για τη χρηματοδότησή της, βρισκονταν εκεί στις αίθουσες χορού και στα σαλόνια του Παρισιού. Και η αυξανόμενη φήμη της Chanel ως πρωτοποριακής σχεδιάστριας, ενδυνάμωσε την επιθυμία της υψηλής κοινωνίας να την συμπεριλάβει στους κύκλους της. Η κοινωνία, άλλωστε, πάντα αγαπά να βρίσκεται κοντά στην δημιουργικότητα.
«Δεν μπήκα στην κοινωνία αυτή επειδή έπρεπε να σχεδιάσω ρούχα. Σχεδίασα ρούχα, ακριβώς επειδή μπήκα στην κοινωνία αυτή. Επειδή ήμουν η πρώτη που έζησε τη ζωή αυτού του αιώνα» είχε πει η ίδια η Chanel.
Αργότερα, προσέλαβε ρώσσους μετανάστες από τον φιλικό της κύκλο, για να εργαστούν στο εργαστήριο κεντήματός της, δημιουργώντας, έτσι, σχέδια που μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της. Γνωστή για την ανηλεή τελειομανία της, είτε στο σχέδιο, είτε στην εφαρμογή, αλλά και για τις ισχυρές απόψεις της σε κάθε θέμα γούστου, η Chanel δημιούργησε τα ρούχα της έχοντας σαν αρχή την προσωπική της πεποίθηση.
Το κοφτερό μυαλό της φαίνεται σε κάθε δημιουργία της. Από τη χρήση των logos, μέχρι τη βαθιά κατανόηση της δύναμης της προσωπικότητας και των πακέτων συσκευασίας. Ακόμα, για τη Chanel ήταν πολύ σημαντικο το να αντιγραφεται.
Η Coco Chanel δεν ήταν απλά μπροστά από την εποχή της. Ήταν μπροστά από τον ίδιο της τον εαυτό. Εάν κάποιος κοιτάξει τις δουλειές των σύγχρονων σχεδιαστών μόδας, τόσο διαφορετικών μεταξύ τους, όπως οι Tom Ford, Helmut Lang, Miuccia Prada, Jil Sander και Donatella Versace, βλέπει ότι πολλές δημιουργίες τους αντανακλούν τις δικές της δημιουργίες. Αποδεικνύεται, δηλαδή, πως το γούστο της και η αίσθηση του στυλ που διέθετε, υπερπηδούν τη μόδα του σήμερα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννημένη στο Saumur, στην κοιλάδα Loire της Γαλλίας, η Chanel επέζησε μιας πενιχρής παιδικής ηλικίας και μιας αυστηρής, μοναχικής εκπαίδευσης. Η Chanel μεγάλωσε σε ένα γαλλικό ορφανοτροφείο. Το απλοϊκό και άκαμπτο φόρεμα των καλογριών και το περιβάλλον αυτο επηρέασαν τα σχέδια της. Οι δυσκολίες της νεαρής ζωής της, την ενέπνευσαν να ακολουθήσει έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο ζωής, πρώτα πάνω στο σανίδι, όπου απόκτησε το παρατσούκλι "Coco" και έπειτα ως κατασκευάστρια και πωλήτρια γυναικείων καπέλων.
Παρολο που η Coco δεν είχε αριστοκρατική καταγωγη, το 1912 γνωρισε την ευπορη κοινωνια όταν γνωρισε τον Arthur "Boy" Capel, που την βοηθησε να ανοιξει το πρωτο της καταστημα καπέλων το 1913, ακολουθούμενο από ένα ακόμα στην τουριστική πόλη Deauville. Πωλώντας καπέλα και μια περιορισμένη γραμμή ενδυμάτων, τα καταστήματα Chanel ανέπτυξαν μια αφιερωμένη πελατεία που έκανε γρήγορα το πρακτικό, αθλητικό της ντύσιμο, μεγάλη επιτυχία. Ένα μεγάλο μέρος του ιματισμού Chanel ήταν φτιαγμένο από jersey, μια επιλογή υφάσματος ασυνήθιστη και εμπνευσμένη. Έως ότου αρχίσουν οι σχεδιαστές να δουλεύουν με το jersey, αυτό συνήθως εβρισκε εφαρμογή σε αντρικά εσώρουχα. Με την οικονομική της κατάστασή επισφαλή κατά τα πρώτα έτη της σχεδιαστικής της σταδιοδρομίας, η Chanel προτίμησε το jersey πρώτιστα για το χαμηλότερο κόστος του. Οι ιδιότητες του συγκεκριμένου υφάσματος, εντούτοις, διασφάλισαν τη συνέχεια της χρήσης του από τη σχεδιάστρια ακόμα και όταν η επιχείρησή της έγινε κερδοφόρα. Το ύφασμα έπεφτε ωραία και ταίριαζε στα σχέδια της Chanel, που ήταν απλά, πρακτικά, και συχνά εμπνεσμένα από την αντρική ένδυση, ειδικά από τις στολές που επικράτησαν κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, που ξέσπασε το 1914. Απ΄τη στιγμή που οι «έχοντες συνείδηση μόδας» πελάτες της πήγαν στο Παρίσι, στην αρχή του πολέμου, οι boutiques Chanel στο Deauville και στο Biarritz άρχισαν να ακμάζουν. Μαζί, αυτά τα δύο καταστήματα απασχόλησαν πάνω από 300 άτομα. Το νέο στυλ της Chanel, με τις boxy γραμμές και τις κοντές φούστες, που επέτρεπε στις γυναίκες να αφήσουν τους κορσέδες πίσω τους, τις ελευθέρωνε κινησιολογικά, για τις πρακτικές δραστηριότητες που γίνονται απαραίτητες από τον πόλεμο. Τα στοιχεία αυτών των πρόωρων σχεδίων έγιναν σφραγίδες του στυλ Chanel. Η Chanel έννοιωσε μεγάλη υπερηφάνεια ως γυναίκα στο σχεδιασμό για άλλες γυναίκες, και μέχρι το 1919, στην ηλικία τριάντα δύο, απόλαυσε τεράστια επιτυχία, με πελάτες σε όλο τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Chanel δημιούργησε το -σε όλο τον κόσμο διάσημο- άρωμα της, το Νο 5. Σύντομα κατόπιν, στις αρχες του 1920 κατά την διαρκεια της μεγαλης οικονομικης κρισης, με την οικονομικη βοηθεια του Capel, μετέφερε τον οίκο ραπτικής της στο Παρίσι, στην οδό Cambon 31, ο οποίος παραμένει το κέντρο των διαδικασιών της επιχείρησης Chanel, ακόμα και σήμερα. Η Coco Chanel εισήγαγε τις πλεκτές ζακέτες το 1925 και το «μικρό μαύρο φόρεμα» το 1926. Το 1931,η Chanel μισθώθηκε από τον Samuel Goldwin για ένα εκατομμύριο δολάρια για να ντύσει τα αστέρια του, συμπεριλαμβανομένων των Kathrine Hepburn, Grace Kelly, Elizabeth Taylor και Gloria Swanson. Αυτό διήρκησε λίγο, εντούτοις, διότι πολλές στάρλετ της εποχής αρνήθηκαν την υπηρεσία της. Αργότερα εκείνη τη δεκαετία, πίσω στη γεννετηρα της, η Chanel σχεδίασε και ανέπτυξε μια σειρά κοσμήματων που εμπνεύστηκε από το «art deco» κινημα της τέχνης της δεκαετίας του 1930. Το 1939, μετά από την πτώση του Παρισιού, η Chanel έκλεισε τις boutiques της και πέρασε τα επόμενα δεκαπέντε έτη της ζωής της στην Ελβετία -όπου εξορίστηκε- λόγω της σχεσης της με έναν ναζιστικό ανώτερο υπάλληλο. Το 1954, η επιστροφή της την αποκατέστησε στην κορυφή της υψηλής ραπτικής. Η Chanel αποφάσισε να βελτιώσει τα σχεδία της δεκαετίας του 1930. Ο φυσικός, casual ιματισμός της, συμπεριλαμβανομένου του κοστουμιού Chanel, για άλλη μια φορά τράβηξε την προσοχή - και τα πορτοφόλια - των γυναικών. Εισήγαγε τα μεσάτα σακάκια και τα παντελόνια καμπάνα για τις γυναίκες. Μερικοί λένε ότι η δημοτικότητα του «new look» του Dior αηδίασε την Chanel και της έδωσε την έμπνευσή που ήταν από καιρό μουδιασμένη. Αλλη μια φορά, τα σχέδια Chanel άκμασαν και πλέον αγκαλιάστηκε από τις στάρλετ του Hollywood. Στην πραγματικότητα, η Chanel ξόδεψε ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960 εργαζόμενη για τα διάφορα στούντιο του Hollywood, ντυνοντας σταρς όπως η Audrey Hepburn και η Anne Baxter. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα σχεδια της έγιναν πολύ δημοφιλή, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τη δουλειά της στην υψηλή ραπτική, σχεδίασε επίσης κοστούμια για θεατρικά, όπως την Αντιγόνη του Cocteau (1923) και το Oedipus Rex (1937), όπως επίσης και κοστούμια ταινιών, συμπεριλαμβανομένου του La Regle de Jeu του Renoir. Η Katharine Hepburn πρωταγωνίστησε το 1969 στο Broadway στο musical Coco, που ήταν βασισμένο στη ζωή της Coco Chanel. Πέθανε μόνη, στη Λοζάνη της Ελβετίας το 1971. Πριν από το θάνατό της, ένα κοστούμι της ή μια βραδυνη τουαλέτα της στοιχίζε τουλάχιστον $12.000.

Ένα Πρότυπο Στυλ (Style Icon)

Ο τρόπος ζωής της Chanel, την τροφοδότησε ιδέες για το πώς οι σύγχρονες γυναίκες πρέπει να δείχνουν, να ενεργούν και να ντύνονται. Η λεπτή, αγορίστικη φιγούρα της και και τα κοντά της μαλλιά έγιναν ιδανικό, όπως και το μαυρισμένο δέρμα της, ο δραστήριος τρόπος ζωής της και η οικονομική ανεξαρτησία της. Σε όλη τη σταδιοδρομία της, η Chanel πέτυχε στη συσκευασία και το μάρκετινγκ των προσωπικών της τοποθετήσεων, στυλ και ύφους, γεγονός που την κάνει έναν βασικό ρυθμιστή του γυναικείου γούστου καθ' όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα. Ήταν για μια ολόκληρη κοινωνία ένα παράδειγμα προς μίμηση. Πιο συγκεκριμένα..
• Τα παντελόνια καμπάνες
Στην περίπτωση αυτή καθοριστικός παράγοντας ήταν η πρακτικότητα. Η Chanel φορούσε παντελόνια καμπάνα στη Βενετία για να μπαινοβγαίνει ευκολότερα στις γόνδολες και έτσι ξεκίνησε μια επανάσταση στο σχεδασμό των παντελονιών.
• Τα κοντά μαλλιά
Η επανάσταση αυτή, ήρθε απλά τυχαία. Αφού έκαψε τα μαλλιά της, τα έκοψε εντελώς και έκανε μία εμφάνιση στο Παρίσι, αρχίζοντας την τρέλλα με τα κοντοκουρεμένα μαλλιά. Όπως πάντα, κάθε ιδέα της Chanel προκαλούσε σεβασμό. Και το σημαντικότερο...
• Το μαύρισμα από τον ήλιο
Αυτή ήταν, ίσως, η μεγαλύτερη ανατροπή που η σχεδιάστρια κατάφερε και μάλιστα άθελά της. Από την εποχή του Shakespeare ακόμα, πριν από τη βιομηχανική επανάσταση, το λευκό δέρμα δήλωνε την υψηλή κοινωνική θέση. Η Ελισάβετ η 1η πέθανε από τα άσπρα καλλυντικά μολύβδου. Στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου μέρους του 18ου και του 19ου αιώνα, το λευκό, άσπιλο δέρμα θεωρήθηκε ελκυστικό, ειδικά στις γυναίκες, δεδομένου ότι το μαυρισμένο δέρμα συνδέθηκε με τη χειρωνακτική εργασία σε ένα αγρόκτημα ή στην ύπαιθρο. Η κατοχή του λευκού δέρματος δήλωνε ότι κάποιος ήταν αρκετά πλούσιος ώστε να μισθώνει άλλους για να κάνουν χειρωνακτική εργασία. Μετά την εμμονή δύο αιώνων, λοιπόν, το γεγονός αυτό έπρεπε να αλλάξει και άλλαξε όταν η Coco Chanel απόκτησε τυχαία ένα σκοτεινό μαύρισμα, κατά τη διάρκεια των διακοπών της στη γαλλική Riviera στη δεκαετία του 1920, αναφλέγοντας τη μανία μεταξύ των λευκών για το μαυρισμένο δέρμα. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, η προηγούμενη κοινωνική σημασία ενός μαυρίσματος είχε αντιστραφεί και το επιχαλκωμένο δέρμα μεταξύ των λευκών δήλωσε συχνά την υψηλή κοινωνική θέση, τον πλούτο και την υγεία, ενδεχομένως για τον αντίθετο λόγο. Τώρα που οι περισσότερες εργασίες γίνονται μέσα σε κλειστούς χώρους, το μαύρισμα για τους λευκούς υποδηλώνει πλούτο, εφόσον απαιτείται ελεύθερος χρόνος για να το αποκτήσουν.

Beaute' με βότανα....

Τα φυσικά συστατικά ομορφιάς είναι παντού, ακόμα και στον κήπο σου. Χαμομήλι, δεντρολίβανο και μέντα κάνουν θαύματα στην επιδερμίδα σου. Δοκίμασε τα!

Χαμομήλι

Το χαμομήλι δεν είναι ιδανικό μόνο σαν καταπραϋντικό ρόφημα, αλλά και σαν καταπραϋντικό συστατικό για ερεθισμένο δέρμα. Αντί να το πιεις, βάλε μια βαμβακερή πετσετούλα μέσα σε χαμομήλι και στη συνέχεια πίεσε την απαλά πάνω στο πρόσωπο σου πριν ή και μετά από την εφαρμογή μιας μάσκας. Το χαμομήλι θα ηρεμήσει την επιδερμίδα σου και θα της δώσει λάμψη.

Πράσινο Τσάι

Όλοι λατρεύουν το πράσινο τσάι. Αυτό το νόστιμο ρόφημα καταπολέμα το πρήξιμο της επιδερμίδας. Αφού έφτιαξες το τσάι σου πάρε το φακελάκι και τοποθέτησε το κάτω από τα μάτια σου για να βοηθήσει στην καταπολέμηση των μαύρων κύκλων και του πρηξίματος.

Δενδρολίβανο

Αυτό το ευωδιαστό βότανο δεν κάνει απλά ξεχωριστή τη μαγειρική σου, αλλά καταπολεμά και την ακμή. Το δενδρολίβανο έχει αντισηπτικές και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες που βοηθούν στη μείωση της ακμής. Ακόμη περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά κάνει την επιδερμίδα σφριγηλή και λαμπερή.

Μέντα

Ίσως προτιμάς τη μέντα στο τσάι σου ή στο δροσιστικό κοκτέιλ σου, αλλά έχεις σκεφτεί ποτέ να την βάλεις στο πρόσωπο σου; Η μέντα χρησιμοποιείται για να αντιμετωπίζει παθήσεις του δέρματος εδώ και πολλά χρόνια και οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες της είναι ιδανικές για την καταπολέμηση των μαύρων πόρων και της ακμής. Πάρε μια χούφτα φύλλα μέντας και λιώσε τα σε ένα γουδί μέχρι να γίνουν μια μαλακή πάστα. Άπλωσε την κάνοντας μασάζ στις περιοχές που χρειάζεται.

Λεβάντα

Η λεβάντα είναι εξαιρετικά καταπραϋντική (ρίξε μερικές σταγόνες στο μαξιλάρι σου και θα έχεις έναν ήρεμο ύπνο) και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή συστατικά στα προϊόντα ομορφιάς. Βράσε νερό σε μία κατσαρόλα και πρόσθεσε 2-3 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας. Τοποθέτησε το κεφάλι σου πάνω από την κατσαρόλα και μια πετσέτα πάνω από το κεφάλι σου και άσε τον ατμό να καθαρίσει του φραγμένους πόρους σου.

Νευρική Ανορεξία.... δεν σημαίνει.... ομορφιά...

Υπάρχουν πολλές πηγές πληροφόρησης για θέματα Διατροφικών Διαταραχών. Πολλές φορές όμως συναντώνται αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις με αποτέλεσμα περισσότερο να προκαλούν σύγχυση ή και απογοήτευση παρά να επιφέρουν ουσιαστική βοήθεια. Ωστόσο το ποσοστό των ατόμων που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές αυξάνεται ολοένα και περισσότερο.

Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι η Ψυχογενή Νευρική Ανορεξία συγκεκριμένα, είναι η μοναδική ψυχιατρική διαταραχή που οδηγεί σε θάνατο, με ποσοστό θνησιμότητας 10%, η απλή αλλά ταυτόχρονα έγκυρη παρουσίασης της διαταραχής κρίνεται αναγκαία.

Η λέξη «ανορεξία» είναι παραπλανητική. Η Ψυχογενής Νευρική Ανορεξία δεν είναι διαταραχή της όρεξης αφού η όρεξη δεν προσβάλλεται παρά μόνο στην πορεία της νόσου. Πρόκειται, μάλλον, για διαταραχή στην αίσθηση της ταυτότητας και του εαυτού.

Γνωρίζοντας την Ψυχογενή Νευρική Ανορεξία Άτομα που πάσχουν από Ψυχογενή Νευρική Ανορεξία αισθάνονται έντονο, μη δικαιολογημένο φόβο για το βάρος τους. Αρνούνται να διατηρήσουν το φυσιολογικό, για το ύψος και την ηλικία τους, βάρος το οποίο συχνά είναι κατά 15% κάτω από το φυσιολογικό. Αυτό οφείλεται στον διαταραγμένο  τρόπο με τον οποίο τα ανορεκτικά άτομα αντιλαμβάνονται το βάρος και το σχήμα του σώματός τους. Η διαταραγμένη εικόνα που έχουν για το σώμα τους – βλέπουν τον εαυτό τους παχύ αν και είναι λιποβαρής -  τους οδηγεί σε ένα αυστηρό και περιορισμένο πρόγραμμα διατροφής, παρόλο που εξακολουθούν να έχουν την ίδια όρεξη για φαγητό όπως ένα άτομο χωρίς Διατροφικές Διαταραχές.

Η Ψυχογενής Νευρική Ανορεξία έχει δύο τύπους:
I. Περιοριστικός τύπος (restricting type), ο οποίος χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη αυστηρή αποχή από το φαγητό
II. Τύπος Υπερφαγίας/Κάθαρσης (binge eating/purging type), ο οποίος εκδηλώνεται με επεισόδια υπερφαγίας, δηλαδή τα άτομα καταναλώνουν σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο (<2 ώρες) ποσότητα τροφής μεγαλύτερη από αυτή που οι περισσότεροι μπορούν να καταναλώσουν σε αντίστοιχη χρονική περίοδο και σε ανάλογες συνθήκες. Τα επεισόδια ακολουθούνται από τεχνητή πρόκληση εμετού, λήψη καθαρτικών, κτλ., ώστε να διατηρηθεί το σωματικό βάρος πολύ χαμηλό.

Μέση ηλικία έναρξης της διαταραχής είναι τα 17 χρόνια ενώ σπάνια εκδηλώνεται μετά τα 40. Η αιτιογένεση των Διατροφικών Διαταραχών είναι πολυπαραγοντική - Βιολογικοί, κοινωνικοί, οικογενειακοί και ψυχολογικοί παράγοντες φαίνεται να αλληλεπιδρούν και να συμβάλλουν στην εμφάνιση της Νευρικής Ανορεξίας.

Υπάρχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά σε άτομα με Ψυχογενή Νευρική Ανορεξία;Άτομα με Νευρική Ανορεξία συχνά εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση και έλλειψη πίστης προς τις δυνατότητές τους οπότε η αυτοαξία και τα επιτεύγματα τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την εξωτερική τους εμφάνιση, συνεχής τάση συμμόρφωσης και ικανοποίησης των επιθυμιών/αναγκών των άλλων, έντονη δυσαρέσκεια με την εικόνα και το βάρος του σώματός τους.

Ωστόσο είναι άτομα τελειομανή, με υψηλούς στόχους και προσδοκίες από τον εαυτό τους, παρόλο που η διάθεσή τους είναι καταθλιπτική, με έντονα συναισθήματα θυμού και ενοχής. Αντιμετωπίζουν δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, ενώ έχουν διαρκή ανάγκη για έλεγχο των καταστάσεων και του εαυτού τους και η σκέψη τους είναι συνήθως Διχοτομική («άσπρο ή μαύρο» π.χ. κάποιος θα είναι αδύνατος, όμορφος και με προοπτικές επιτυχίας ή χοντρός, άσχημος και αποτυχημένος).

Μπορούν τα κοντινά άτομα εκείνων που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές να αναγνωρίσουν το πρόβλημα;
Αρχικά το περιβάλλον του ανορεκτικού ατόμου δεν μπορεί να αντιληφθεί κάτι περισσότερο από την μείωση των κιλών με την βοήθεια κάποιας δίαιτας. Καθώς, όμως, η απώλεια βάρους προχωρά και η πρόσληψη τροφής συνεχώς ελαττώνεται ενώ το άτομο επιμένει ότι πρέπει να χάσει κι άλλα κιλά επειδή είναι παχύ, συγγενικά πρόσωπα και φίλοι αρχίζουν να ανησυχούν.

Ωστόσο σπάνια μπορούν να διακρίνουν την διαταραχή διότι η συμπεριφορά του ανορεκτικού ατόμου χαρακτηρίζεται από μυστικότητα, προσπαθεί, δηλαδή, να κρύψει τα βουλιμικά και εμετικά επεισόδια, εφόσον αυτά υπάρχουν.

Επίσης επιλέγει να μην καταναλώνει τροφές παρουσία άλλων.

Άτομα με Νευρική Ανορεξία υιοθετούν ιδιαίτερες συμπεριφορές, όπως να έχουν μία τελετουργική στάση προς το φαγητό – κόβοντάς το σε πολύ μικρά κομμάτια – να διαιρούν και να καταναλώνουν τροφές ανάλογα με το πόσο «καλές/ ασφαλείς» ή «κακές/ επικίνδυνες» είναι και να φορούν πολύ μεγάλο μέγεθος στα ρούχα ώστε να κρύψουν το σώμα τους.

Κοντινά άτομα όμως θα μπορούσαν σίγουρα να αντιληφθούν τον έντονο φόβο του ανορεκτικού ατόμου να μην πάρει βάρος, ακόμα και αν κυμανθεί μέσα στο  κανονικό, τις Δυσλειτουργικές αντιλήψεις για το σχήμα του σώματος και το βάρους του, την Άρνησή για την ύπαρξη προβλήματος ή και τις Αλλαγές στην προσωπικότητά του καθώς και τις μεταπτώσεις στην διάθεσή του.

Τι προκαλούν οι Διατροφικές Διαταραχές;Η μεγάλη ελάττωση του βάρους των ανορεκτικών ατόμων συχνά συνοδεύεται από καταθλιπτική διάθεση, κοινωνική απόσυρση, ευερεθιστικότητα, προβλήματα ύπνου, απώλεια ενέργειας, χρόνια κόπωση/εξάντληση, πονοκεφάλους, κοιλιακά άλγη, υποθερμία, οιδήματα, βραδυκαρδία, υπόταση, Καρδιαγγειακά προβλήματα, μείωση οστικής μάζας και τελικά οστεοπόρωση, αμηνόρροια στις γυναίκες, γαστρεντερικές διαταραχές.

Στα ανορεκτικά άτομα του Τύπου Υπερφαγίας/Κάθαρσης συχνή είναι επίσης και η διάβρωση της αδαμαντίνης των δοντιών εξαιτίας της όξινης φύσης των γαστρικών υγρών που έρχονται σε επαφή με τα δόντια λόγω των συχνών εμετών.

Αντιμετώπιση / ΘεραπείαΠαρά την πολυπλοκότητα των διατροφικών διαταραχών η έγκαιρη διάγνωση είναι ουσιώδης καθώς αναγνωρίζοντας την ύπαρξη  μιας τέτοιας διαταραχής σε ένα αρχικό στάδιο οι πάσχοντες έχουν μεγάλη πιθανότητα πλήρους αποκατάστασης.

Η θεραπεία περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο πλάνο ιατρικής φροντίδας, ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, παροχής διατροφικών συμβουλών και μερικές φορές χορήγησης φαρμάκων.

Συνήθως η θεραπεία γίνεται σε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον με την βοήθεια διαφόρων ιατρικών ειδικοτήτων, Ψυχολόγων και διατροφολόγων. Πολλοί ασθενείς όμως μπορεί να χρειαστούν νοσηλεία. Πρώτος στόχος της θεραπείας είναι να αποκατασταθεί η κατάσταση θρέψης του ατόμου και το βάρος να επανέλθει σε φυσιολογικά όρια. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχει η ανάγκη για ψυχολογική στήριξη τόσο του ατόμου όσο και του οικογενειακού του περιβάλλοντος.

Η Ψυχολογική θεραπευτική προσέγγιση συνδυάζει θεραπεία συμπεριφοράς και υποστηρικτικής θεραπείας με άμεσο στόχο την τροποποίηση της παθολογικής συμπεριφοράς πρόσληψης τροφής του ατόμου. Ταυτόχρονα βοηθάει τον ασθενή:

• Να ενισχύσει (μέσω εκπαίδευσης) την σωστή συμπεριφορά γύρω από το φαγητό
• Να εκπαιδευτεί τόσο σε θέματα γύρω από την διατροφή όσο και στις (βιολογικές) συνέπειες των βουλιμικών επεισοδίων, του εμετού, κτλ.
• Να εντοπίσει και να αντικαταστήσει τις λανθασμένες αντιλήψεις, συμπεριφορές, συναισθήματα και ανάγκες του
• Να αντιμετωπίσει τα αίτια του προβλήματος
• Να αποκτήσει μεγαλύτερο αυτοέλεγχο και να εκπαιδευτεί σε στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων καθώς και σε στρατηγικές πρόληψης της υποτροπής
• Να διερευνήσει τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια
• Στην διαχείριση των αρνητικών του συναισθημάτων
• Στη λύση διαπροσωπικών προβλημάτων και συγκρούσεων
• Στην διόρθωση των στοιχείων της προσωπικότητας του που ευθύνονται για την διαταραχή
• Στην ενθάρρυνση και την υποστήριξη

Η Οικογενειακή θεραπεία μπορεί να αποβεί πολύ σημαντική απευθυνόμενη στις οικογενειακές αντιδράσεις και τις εντάσεις οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν στην προβληματική συμπεριφορά του ασθενή ή να εντείνονται από την συμπεριφορά αυτή.

Η ενθάρρυνση ενός ατόμου με Νευρική Ανορεξία να δεχτεί μία θεραπεία είναι η πιο ασφαλής και υποστηρικτική κίνηση που θα μπορούσε να κάνει κάποιο κοντινό του πρόσωπο. Ωστόσο, λόγω των αμυνών και της άρνησης που χαρακτηρίζουν τα ανορεκτικά άτομα η παρακίνηση θα πρέπει να γίνει διακριτικά.

Η πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι η ήπια έκφραση ανησυχίας προκαλώντας στο ανορεκτικό άτομο την αίσθηση της ασφάλειας, την ελευθερία έκφρασης των συναισθημάτων του, χωρίς αυτή να συνοδεύεται από κριτική ανεξάρτητα από το πόσο παράδοξα μπορεί να ακουστούν κάποια πράγματα. Κερδίζοντας, έτσι, την εμπιστοσύνη του ασθενή η παρότρυνση να συμβουλευτεί κάποιον ειδικό θα είναι πιο επιτυχημένη κυρίως αν αυτή επικεντρώνεται στα προσωπικά ή καθημερινά του προβλήματα παρά σε θέματα των διατροφικών του συνηθειών.

(Κέλλυ Ψυλλάκη, Ψυχολόγος)

Μην ξεγελιέσαι... πάντα, αυτό που βλέπεις δεν είναι αληθινό.... Η τεχνολογία  έχεις εξελιχθεί τόσο.... που μπορεί το "άσπρο" να σου το δείχνει "μαύρο".... Μην ξεχνάς ότι οργανισμός σου είναι μία μηχανή....που χρειάζεται καύσιμο για να λειτουργήσει.... Φρόντισε να διατρέφεσαι σωστά... και να παίρνεις όλα τα απαραίτητα συστατικά.... Η ομορφιά βγαίνει από μέσα μας και όχι απαραίτητα, από αυτό που φαίνεται εξωτερικά....  Τα χρόνια περνούν και ποτέ η ομορφιά δεν παραμένει το ίδιο, στο πέρασμά τους....Αγάπησε τον εαυτό σου έτσι ακριβώς, όπως είναι.... και τότε θα σε αγαπήσουν και οι άλλοι.... Μην τον εγκαταλείπεις....

Γίνε φίλη με τις ρυτίδες σου

Είμαι κοντά στα 40 (για την ακρίβεια θα τα κλείσω σε τρία χρόνια). Δεν ντρέπομαι πλέον να πω φωναχτά την ηλικία μου. Ούτε ντρέπομαι κάθε πρωί που ξυπνάω να βλέπω μία καινούργια ρυτίδα στο πρόσωπο μου.

Δεν κρύβω όμως πως μου χρειάσθηκε χρόνος πολύς να καταφέρω να κάνω ειρήνη με τις πρώτες ρυτίδες μου. 
Ομολογώ πως μέχρι να φτάσω σε αυτό το επίπεδο, να μπορώ να αρέσκομαι με την εικόνα μου μπροστά στον καθρέπτη, η ματαιοδοξία μου ήταν μεγάλη και ανόητη. 
Αλλά αυτό δεν μου προκαλεί έκπληξη και, φαντάζομαι πως ούτε και σε εσάς.

Τα περισσότερα γυναικεία περιοδικά που συνήθιζα να διαβάζω, έδιναν υπερβολική αξία της σωματική τελειότητα. Τέλειος είναι αυτός με το όμορφο και αψεγάδιαστο  πρόσωπο, με τις σψστές αναλογίες στήθους , γλουτών και περιφέρειας. 
Εγώ και οι φίλες μου είχαμε φτάσει στο σημείο να χαραμίσουμε το μισό της ζωής μας, προσπαθώντας να κρύψουμε αυτά που η κοινωνία είχε χρίσει ως ελαττώματα. Στην αρχή τα σπυράκια ακμής, τα παραπανίσια κιλά, τις φακίδες και τα στραβά δόντια. Στην πορεία, τις λευκές τρίχες, τις πρώτες ρυτίδες, τους μαύρους κύκλους και τα παχάκια της ηλικίας.

Δυστυχώς, πολλές είμαστε εμείς οι γυναίκες που φοβόμαστε να δούμε στον καθρέπτη το είδωλο μας, γιατί απλά δεν μας αρέσει. Ή καλύτερα μας έχουν κάνει να πιστεύουμε πως δεν μας αρέσει!. Κατά καιρούς εμποτίζουμε τον εαυτό μας με ισχυρή ένεση ματαιοδοξίας βαθιά μέσα μας.

Η ματαιοδοξία είναι ελάττωμα. Όμως το να μην αναγνωρίζεις την ύπαρξη της την κάνει ακόμη χειρότερη... Μόνο αν την έρθεις κατάμουτρα αντιμέτωπη μαζί της κάποια στιγμή, θα μπορέσεις να τη διαγράψεις από τα κύτταρα του εγκεφάλου σου. 

Μάθε να αγαπάς τον εαυτό σου όπως ακριβώς η φύση τον έφτιαξε. Μάθε να μη θυμώνεις στα μη κολακευτικά σχόλια που μπορεί να σου κάνουν διάφοροι άνθρωποι στη ζωή σου. Μάθε να κάνεις τα ελαττώματα σου αξιολάτρευτα προτερήματα. Μάθε πως οι ρυτίδες είναι εδώ για να σου θυμίζουν πως έζησες καλά στη ζωή σου και πως κάθε μία από αυτές έχει τη δική της ξεχωριστή ιστορία. Και είναι εδώ για να σου τη θυμίζουν!.

(Σταυρούλα Αδαμάκη)

Η ομορφιά στην ζωή μας, είναι να γνωρίζουμε το τι είμαστε και να το αγαπάμε.  Με τις τόσες παρεμβάσεις, που γίνονται τώρα, πολλές φορές οι γυναίκες  αλλάζουμε τελείως την "προσωπική" μας εικόνα... Και λέω "προσωπική" γιατί η κάθε μία από εμάς, είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος... Και με όλες αυτές τις αλλαγές, καταλήγουμε πολλές φορές να είμαστε ένας άλλος άνθρωπος, που ούτε καλά καλά κι εμείς γνωρίζουμε...Κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη, και δείτε ποια πραγματικά είστε... Αν αναγνωρίστε τον εαυτό σας, σίγουρα θα έχετε δει την πραγματική σας ομορφιά....

ΑΡΩΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ.... Θεραπευτείτε με ευωδιές!!!

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, γιατί ένα αρωµατικό κερί µπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά στην διάθεσή σας; Οι απαντήσεις βρίσκονται στην αρωµατοθεραπεία, που σαν στόχο έχει να ανακουφίσει σώµα και ψυχή, µε «όχηµα» τα αιθέρια έλαια.

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται ολοένα αυξανόµενο ενδιαφέρον για τα αιθέρια έλαια και τη χρήση τους. Η γνωστή σε όλους µας αρωµατοθεραπεία, επιστρατεύει όλες τις ευεργετικές ιδιότητες των αρωµατικών φυτών και µας προσκαλεί σε ένα ταξίδι υγείας και οµορφιάς, µε οδηγό τη φύση.

Αφορµή για να γίνει γνωστή και να αναπτυχθεί η αρωµατοθεραπεία, στάθηκε ένα σοβαρό έγκαυµα στο χέρι του Γάλλου κοσµητολόγου, Rene-Maurice Gatefosse (1881-1950) ο οποίος, σε µια προσπάθεια να ανακουφιστεί, το βούτηξε µέσα σε αιθέριο έλαιο λεβάντας. Η άµεση ανακούφιση που ένιωσε, τον έκανε να συνεχίσει να χρησιµοποιεί το αιθέριο έλαιο για το έγκαυµά του, σε συστηµατική βάση. Με αφορµή το περιστατικό, ο Gatefosse άρχισε να πειραµατίζεται µε τα αιθέρια έλαια και κάπως έτσι, ξεκίνησε η ιστορία της σύγχρονης αρωµατοθεραπείας…

Γνωρίζοντας τα αιθέρια έλαια

Το πρώτο πράγµα που µας έρχεται στο νου όταν ακούµε για αιθέρια έλαια, είναι τα µικρά χρωµατιστά µπουκαλάκια, που φυλακίζουν ξεχωριστές ευωδιές για το µπάνιο µας.

«Τα αιθέρια έλαια, είναι φυσικές σύνθετες οργανικές ενώσεις µε έντονη οσµή, οι οποίες περιέχονται σε µικροσκοπικούς εξωτερικούς αδένες ή αδένες που βρίσκονται βαθιά µέσα στις ρίζες, στο ξύλο, στα φύλλα, στα άνθη και στους καρπούς των φυτών και συνιστούν µια συµπυκνωµένη “προβολή” των θεραπευτικών ιδιοτήτων κάθε φυτού, αποτελώντας την “ουσία” και την “ψυχή” του», τονίζει η αρωµατοθεραπεύτρια, µέλος του Συλλόγου Ελλήνων Αρωµατοθεραπευτών, κυρία Δέσποινα Ρουκουνιώτη.

Αξίζει να αναφερθεί ότι σε κάθε ένα από αυτά τα έλαια, µπορεί να βρίσκονται µέχρι και 200 διαφορετικές χηµικές ενώσεις. Έτσι εξηγούνται οι ποικίλες θεραπευτικές τους ιδιότητες. Δρουν αναζωογονητικά, αναλγητικά, διεγερτικά, έχουν αντιφλεγµονώδη, αντισηπτική, ηρεµιστική, τονωτική δράση, λειτουργούν σαν ρυθµιστικά ορµονών κ.ά.

«Η αρωµατοθεραπεία µπορεί να µας βοηθήσει, απαλλάσσοντάς µας από τα αρνητικά συναισθήµατα που µας δηµιουργούν η ένταση και το άγχος και προλαµβάνοντας πολλά ψυχολογικά συµπτώµατα, όπως η απάθεια, η µελαγχολία και η κατάθλιψη. Διατηρώντας την ψυχή και το νου σε µια καλή ισορροπία, ενδυναµώνουµε το ανοσοποιητικό και άλλα συστήµατα του οργανισµού µας», υπογραµµίζει η κυρία Ρουκουνιώτη. Τα αιθέρια έλαια, µπορούν να χρησιµοποιηθούν για την αντιµετώπιση ενός µεγάλου φάσµατος ασθενειών. Καταπολεµούν το στρες και λειτουργούν αποτελεσµατικά σε προβλήµατα όπως η ακµή, το έκζεµα, η δερµατίτιδα, οι ραγάδες και οι φλεβίτιδες.

Τα αιθέρια έλαια λαµβάνονται από τα αρωµατικά φυτά, µε τρεις διαφορετικούς τρόπους: την απόσταξη (το βρασµό δηλαδή τµηµάτων των φυτών σε νερό ή τη διαβίβαση υδρατµών µέσω ειδικών συσκευών στα φυτά), την έκθλιψη (τη σύνθλιψη δηλαδή του φλοιού, µέσα σε κατάλληλο δοχείο, που φέρει αιχµηρές προεξοχές) και την εκχύλιση (µε πτητικούς ή µη πτητικούς διαλύτες). Ο σωστός χειρισµός, η προέλευση και ο τρόπος καλλιέργειας του φυτού, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ποιότητα των αιθέριων ελαίων.

Η αρωµατοθεραπεία στην πράξη

«Η αρωµατοθεραπεία, είναι µια συµπληρωµατική, εναλλακτική θεραπεία, συµβατή µε την κλασική Ιατρική, που δεν την υποκαθιστά, αλλά µπορεί άριστα να την συµπληρώσει, δίνοντας στο άτοµο την δυνατότητα να αντιµετωπίσει καλύτερα το πρόβληµά του», επισηµαίνει η κυρία Ρουκουνιώτη.

Οι τρόποι εφαρµογής της αρωµατοθεραπείας είναι πολλοί και σας επιτρέπουν να επιλέξετε εκείνον που σας εξυπηρετεί καλύτερα. Ενδεικτικά, οι πιο διαδεδοµένοι τρόποι εφαρµογής της αρωµατοθεραπείας είναι:

• Τα επιθέµατα: Κρύες ή ζεστές κοµπρέσες, µπορούν να προσφέρουν τοπική ανακούφιση σε δύσκολα µυϊκά προβλήµατα.
• Τα λουτρά: Βοηθούν πολύ σε άσχηµες ψυχολογικές καταστάσεις, όπου όλα φαντάζουν δύσκολα και ανυπόφορα.
• Οι εισπνοές: Το κεφάλι του θεραπευόµενου σκεπάζεται µε µια πετσέτα και σκύβει πάνω από ένα µπολ µε ζεστό νερό, όπου έχουµε ρίξει αιθέρια έλαια, εισπνέοντας για περίπου 5 λεπτά. Στην ξηρά µέθοδο εισπνοών, το έλαιο µπαίνει σε ένα µαντίλι, και ο θεραπευόµενος εισπνέει βαθιά, κρατώντας το κοντά στη µύτη.
• Οι µαλάξεις: Αποτελούν τον πιο διαδεδοµένο τρόπο εφαρµογής της αρωµατοθεραπείας.

Η διαφορά της αρωµατοθεραπείας από τις άλλες εναλλακτικές θεραπείες, έγκειται στο γεγονός πως παρέχει µια απολαυστική και ευχάριστη εµπειρία, χάρη στο κύριο βοήθηµά της, που είναι τα αιθέρια έλαια. «Με κάθε συνεδρία αρωµατοθεραπείας, το άτοµο ανακουφίζεται από την όποια ψυχική του αναστάτωση, τον κουρασµένο και ταραγµένο του νου, ενώ παράλληλα αισθάνεται ανακούφιση από τα σωµατικά συµπτώµατα που τον ταλαιπωρούν. Στην αρωµατοθεραπεία, ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα καθώς ανακουφίζει και θεραπεύει τον εαυτό του, να βιώνει την αίσθηση της περιποίησης και της καλαισθησίας», επισηµαίνει η κυρία Ρουκουνιώτη.

Απαραίτητη η παρουσία του ειδικού

Πριν ξεκινήσουµε να χρησιµοποιούµε αιθέρια έλαια, καλό είναι να µιλήσουµε µε έναν αρωµατοθεραπευτή, ώστε να µας συστήσει τον τρόπο εφαρµογής που είναι καταλληλότερος για εµάς. «Τα 100% αγνά αιθέρια έλαια, όπως κάθε αγνό προϊόν της φύσης, είναι σοφοί, φυσικοί θεραπευτές, που απαιτούν το άτοµο που θα τα χρησιµοποιήσει ή θα τα προτείνει σε άλλα άτοµα, να έχει τις γνώσεις που χρειάζονται, ώστε να έχουν µόνο ευεργετικά αποτελέσµατα για τον άνθρωπο. Τα αιθέρια έλαια δεν είναι κάτι αστείο, ούτε µπορούµε να τα χρησιµοποιούµε χωρίς γνώση και εµπειρία. Έχουν αντενδείξεις και υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες, αρκετά από αυτά δεν επιτρέπονται. Άλλωστε, δεν παύει να πρόκειται για µια θεραπεία. Όπως σε κάθε θεραπεία, απαιτείται η παρουσία ενός ειδικού», τονίζει η κυρία Ρουκουνιώτη.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΤΙΚΑ

1. Τα αιθέρια έλαια καλής ποιότητας είναι πάντα ευαίσθητα στο φως και τη θερµότητα. Γι’ αυτό συσκευάζονται σε µικρά, γυάλινα µπουκαλάκια καφέ ή µπλε χρώµατος και όχι σε διαφανείς συσκευασίες.
2. Για ένα απολαυστικό µπάνιο, ρίξτε σε µισό ποτήρι νερό από 5 σταγόνες λεβάντα, λεµονόχορτο, tea tree και πορτοκάλι. Μετά σκορπίστε το στο νερό της µπανιέρας.
3. Για να ψεκάζετε το σπίτι, χρησιµοποιήστε ένα διάλυµα από το ή τα αιθέρα έλαια που σας αρέσουν περισσότερο. Αρκούν 20 σταγόνες από το κάθε έλαιο σε 250ml νερού. Σε περιόδους γρίπης χρησιµοποιήστε tea tree.
4. Τοποθετήστε λίγες σταγόνες αιθέριου έλαιου λεβάντας πάνω σε ένα κοµµάτι βαµβάκι και βάλτε το κάτω από το µαξιλάρι σας. Χαλαρώνει και φέρνει ύπνο.
5. Δοκιµάστε 1-2 σταγόνες αδιάλυτο tea tree πάνω σε σπυράκια, τσιµπήµατα εντόµων, στοµατικό έρπη, επιπόλαια µικροτραύµατα. Επαναλαµβάνετε όσο συχνά χρειάζεται.
6. Κάντε µπουκώµατα, (4 σταγόνες σε µισό ποτήρι νερό) µε tea tree για καλή στοµατική υγιεινή αλλά και για ουλίτιδα, άφθες κλπ.

ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου η ηλικία του ατόμου υπολογίζεται από την γέννηση του, ορισμένοι πάλι λαοί συνηθίζουν να προσθέτουν στο διάστημα που διανύθηκε από την γέννηση ένα επιπλέον έτος, δίνοντας στην προγεννητική περίοδο την σημασία που της αρμόζει, καθώς καθορίζει το άτομο στην μετέπειτα εξέλιξη του. H προγεννητική περίοδος θεωρείται ως η κρισιμότερη φάση της ζωής του ατόμου, καθώς στα πρώτα αυτά στάδια της ζωής του ατόμου καθορίζονται αμετάκλητα, τα περισσότερα βιοσωματικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά του.

Οργανικά σχεδόν κάθε γυναίκα υγιής μπορεί να βιώσει την μητρότητα, εκτός μερικών περιπτώσεων που χρειάζονται πρόσθετη ιατρική ή γενετική υποστήριξη. Η βιολογική ετοιμότητα της γυναίκας κατά την ενήλικη ζωής της δεν σηματοδοτεί πάντα και την θέληση της και την ψυχοσυναισθηματική της ετοιμότητα να περάσει εκούσια σε αυτόν τον ρόλο. 

Η μητρότητα δεν σημαίνει απλώς την κυοφορία και την γέννηση παιδιών αλλά την συνειδητή ετοιμότητα μίας γυναίκας σε συνεργασία με τον σύντροφο της, ο οποίος θα βιώσει την πατρότητα, να φέρει στον κόσμο παιδιά εξασφαλίζοντας τους ένα υγιές υποστηρικτικό περιβάλλον που θα τα βοηθήσει στην εξελικτική τους πορεία προς την ωριμότητα ώστε να είναι ολοκληρωμένα, ευτυχισμένα και ισορροπημένα ψυχοκοινωνικά άτομα.

Ο συναισθηματικός κόσμος της μέλλουσας μητέρας υφίσταται τρεις διαδοχικές διαφοροποιήσεις καθώς εξελίσσεται η εγκυμοσύνη, που αντιστοιχούν στα στάδια της κύησης, το πρώτο τρίμηνο η έγκυος ασχολείται συνήθως με τις αλλαγές που συμβαίνουν στον εαυτό της παρακολουθεί με θαυμασμό αλλά και φόβο τις αλλαγές που επέρχονται στο σώμα της και δεν μπορεί να ελέγξει, είναι η περίοδος του αυξημένου εγωκεντρισμού «περίοδος ΕΓΩ». Στο δεύτερο τρίμηνο που νιώθει τα σκιρτήματα του παιδιού και η εγκυμοσύνη είναι εμφανής αρχίζει να ασχολείται περισσότερο με το παιδί και λιγότερο με τον εαυτό της «περίοδος ΑΥΤΟΥ». Στο τρίτο τρίμηνο είναι κυρίαρχο το στοιχείο της προετοιμασίας για τον σωματικό διαχωρισμό μητέρας παιδιού και κυριαρχούν τα συναισθήματα φόβου για την αρτιμέλεια και υγεία του παιδιού και τους πόνους του τοκετού. Το «ΕΓΩ» και «ΑΥΤΟ» των προηγούμενων φάσεων γίνεται «ΕΜΕΙΣ» για το παρόν και το μέλλον.

 Η μητέρα που έχει θετικά συναισθήματα για την εγκυμοσύνη της και το παιδί που κυοφορεί καθώς η επιλογή της είναι συνειδητή παρουσιάζει πιο ομαλή εγκυμοσύνη, η κύηση είναι τελειόμηνος, δεν παρουσιάζει επιπλοκές κατά τον τοκετό ή δυστοκία, τείνει να γεννά με φυσιολογικό τοκετό, είναι πρόθυμη να θηλάσει το παιδί της. Η συναισθηματική της ετοιμότητα για μητρότητα παρέχει στο έμβρυο την δυνατότητα να γεννηθεί όταν το ίδιο είναι έτοιμο ψυχοσωματικά για την μετάβαση του στο εξωτερικό περιβάλλον  (χωρίς επεμβατικές μεθόδους), εκτελώντας έναν ενεργητικό τοκετό όπου ο διαχωρισμός των δύο τους δεν αποτελεί πηγή τραύματος για την μελλοντική τους σχέση αλλά την εξέλιξη μίας αμοιβαίας σχέσης σεβασμού. Το παιδί είναι υγιές, αναπτύσσει μία ισορροπημένη προσωπικότητα, η σωματική και ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη είναι φυσιολογική και ο συναισθηματικός δεσμός με την μητέρα εξελίσσεται σε μία υγιή θετική υποστηρικτική σχέση, όπου το παιδί αφήνεται να αυτονομηθεί και να εξελιχθεί ως άτομο.

Η μητέρα πάλι που δεν τρέφει θετικά συναισθήματα για την εγκυμοσύνη της τείνει να παρουσιάζει επιπλοκές κατά την κύηση, τον τοκετό (αυξημένα ποσοστά αποβολών, πρόωρων τοκετών, δυστοκίας, καισαρικών επεμβάσεων) καθώς (εκτός παθολογικών καταστάσεων) τα αρνητικά συναισθήματα για την κατάσταση της εγκυμοσύνης και για το κύημα, ανακόπτουν την ολοκλήρωση της εξέλιξης του εμβρύου ενδομήτρια και το ίδιο εξάγεται βίαια (όχι φυσιολογικά- με καισαρική) από το σώμα της μητέρας του στον έξω κόσμο ανέτοιμο να αντιμετωπίσει αυτήν την μετάβαση, χωρίς την συναισθηματική υποστήριξη από την μητέρα του. Το νεογνό τείνει να έχει περισσότερες επιπλοκές υγείας (όπως αναπνευστική ανεπάρκεια, δερματίτιδες, διατροφικές διαταραχές θρέψης, επιπλοκές κατά την ψυχοκινητική του εξέλιξη, διαταραχές ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητας κ.α). Η μητέρα αυτή αναπτύσσει ελλειμματικές σχέσεις με τα παιδιά της είτε είναι υπερπροστατευτική (λόγω τύψεων για την ελλειμματική  συμπεριφορά της) είτε αναπτύσσει μία συμπεριφορά απόρριψης και αδιαφορίας προς το παιδί μετατρέποντας το σε άτομο με ψυχοσυναισθηματικό έλλειμμα.

Συνώνυμο της μητρότητας και της γυναικείας φύσης είναι ο μητρικός θηλασμός. Ο μητρικός θηλασμός αποτελεί συνέχεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού καθώς το σώμα της μητέρας, με την παραγωγή γάλακτος από τον μαστό της συνεχίζει να  θρέφει  το νεογνό όπως μέχρι τώρα έκανε ο πλακούντας της.  Ο μητρικός θηλασμός είναι το θεμέλιο της ψυχικής υγείας του παιδιού και σφυρηλατεί γερούς δεσμούς ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί. Την ώρα του θηλασμού, το παιδί, εκτός από τις πολύτιμες ουσίες που παίρνει για τη θρέψη του, δέχεται και πάρα πολλά ερεθίσματα. Έρχεται σε στενή επαφή με το δέρμα και τη ζεστασιά της μητέρας του, μυρίζει τον μαστό της και τον χαϊδεύει, ακούει τους κτύπους της καρδιάς της, την κοιτάζει κατάματα. Η μητέρα μαθαίνει να ακούει το παιδί της, να καταλαβαίνει τις ανάγκες του, να σέβεται την μοναδικότητα της προσωπικότητας του, το παιδί μαθαίνει να επικοινωνεί με την μητέρα του, νιώθει ότι οι ανάγκες του ικανοποιούνται και μπορεί να  μεταβεί τα επόμενα στάδια της ψυχοσωματικής του εξέλιξης ομαλά καθώς νιώθει ότι αγαπήθηκε στο έπακρο.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ), τη UNICEF και άλλους παγκόσμιους έγκυρους επιστημονικούς οργανισμούς, ο αποκλειστικός θηλασμός για τους πρώτους έξι μήνες, ακολουθούμενος από συνεχιζόμενο μητρικό θηλασμό για τουλάχιστον δύο χρόνια, σε συνδυασμό με την προσθήκη θρεπτικών στερεών τροφών αποτελούν το κλειδί για τη μελλοντική υγεία.  Τα πλεονεκτήματα για την υγεία των παιδιών είναι πολλά και αναντικατάστατα. Το μητρικό γάλα αποτελεί το μοναδικό γάλα που είναι ειδικά σχεδιασμένο για τον άνθρωπο, και ειδικά κάθε μητέρας για τις προσωπικές διατροφικές ανάγκες του παιδιού της. Αποτελεί την πιο πλήρη διατροφή, είναι εύπεπτο και πλούσιο σε αντισώματα και άλλους παράγοντες (όπως ζωντανά κύτταρα του ανοσοποιητικού, ορμόνες, αυξητικούς παράγοντες, αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ουσίες) που προστατεύουν από σοβαρές λοιμώξεις (ωτίτιδες, λοιμώξεις αναπνευστικού, γαστρεντερίτιδες, μηνιγγίτιδες κ.λ.π.). Τα παιδιά που θηλάζουν έχουν επιπλέον μικρότερη πιθανότητα ανάπτυξης αλλεργιών, καρκίνου, σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκίας, φλεγμονωδών νοσημάτων εντέρου, τερηδόνας και ορθοδοντικών ανωμαλιών στην παιδική και ενήλικο ζωή. Επίσης αναφέρεται προστατευτική δράση για το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου.

Τα παιδιά που θηλάζουν παρουσιάζουν βελτιωμένη γνωστική ικανότητα, είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι τα παιδιά που έχουν θηλάσει, έχουν πολύ καλύτερη πνευματική ανάπτυξη. Καθώς και συναισθηματική πληρότητα, η σωματική επαφή με τη μητέρα (bonding) κάθε άλλο παρά «κακομαθαίνει» το παιδί. Τα παιδιά που έχουν απολαύσει τη σωματική επαφή με τη μητέρα τους, κατά το θηλασμό αλλά και γενικότερα, έχουν πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και γίνονται πιο γρήγορα ανεξάρτητα και κοινωνικοποιούνται ομαλά.

Όσον αφορά τη μητέρα, ο θηλασμός   βοηθά να χάσει τα κιλά της εγκυμοσύνης πιο εύκολα, το μέγεθος της μήτρας συρρικνώνεται γρηγορότερα, έχει μικρότερη απώλεια αίματος και ταχύτερη ανάρρωση από τον τοκετό, μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοπόρωσης, καρκίνου μαστού και ωοθηκών και βιώνει την συναισθηματική πληρότητα και ανιδιοτελή αγάπη. Ο μητρικός θηλασμός εδραιώνει την συναισθηματική σχέση μητέρας -  παιδιού καθορίζοντας την σχέση επικοινωνίας και αλληλοσεβασμού που θα αναπτύξουν στην συνέχεια της ζωής τους. Μητρότητα είναι η συνειδητή και ανιδιοτελής προσφορά σώματος, πνεύματος, ψυχής για την δημιουργία ανεξάρτητων υγιών ατόμων  που θα κατακτήσουν  την ευτυχία τους. Μητρότητα δεν είναι μόνο η συνέχεια της ζωής αλλά ο απόλυτος σεβασμός αυτής.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες...Όχι μόνο αυτές που έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους, αλλά και σε  αυτές που θυσίασαν όλη τους την ζωή, στο να μεγαλώσουν και να αναθρέψουν ένα παιδί.... ΓΙΑΤΙ ΜΑΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑ...

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η πρακτική εφαρμογή του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης έχει καταδειχθεί ότι προσιδιάζει κυρίως στον χώρο των εργασιακών σχέσεων...

Πώς ακριβώς ορίζεται η «σεξουαλική παρενόχληση»;
Σεξουαλική παρενόχληση είναι η εκδήλωση οποιασδήποτε μορφής ανεπιθύμητης λεκτικής, μη λεκτικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, με σκοπό ή αποτέλεσμα την παραβίαση της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως με την δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.

Στον χώρο εργασίας, η σεξουαλική παρενόχληση συνδυάζεται με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εξάρτησης και της υπεροχής, που καθιστά τον παρενοχλούμενο περισσότερο εκτεθειμένο σε αυτού του είδους την προσβολή.

Κυρίως σε γυναίκες
Ως θύματα της σεξουαλικής παρενόχλησης εμφανίζονται κυρίως γυναίκες, που σημαίνει ότι τους επιβάλλονται συνθήκες εργασίας διαφορετικές από εκείνες των ανδρών.

Ιδιαίτερα εκτεθειμένες στην σεξουαλική παρενόχληση εμφανίζονται κυρίως συγκεκριμένες ομάδες, όπως οι πολύ νεαρής ηλικίας και οι χαμηλόβαθμες στην ιεραρχία εργαζόμενες, καθώς και οι γυναίκες με αντικανονικές ή προσωρινές συμβάσεις απασχόλησης, γυναίκες με αναπηρίες, ομοφυλόφιλες και γυναίκες από φυλετικές μειονότητες.

Από ποιον μπορεί να προέλθει η σεξουαλική παρενόχληση;
Η σεξουαλική παρενόχληση δεν απαιτείται να προέρχεται πάντα από τον εργοδότη, αλλά και από τον ιεραρχικώς προϊστάμενο, συνάδελφο, πελάτη και άλλα πρόσωπα από τον χώρο εργασίας.

Πώς εκδηλώνεται η σεξουαλική παρενόχληση;
Μπορεί να εκδηλώνεται με πράξεις όπως π.χ. περιττά αγγίγματα στο σώμα της εργαζόμενης, με σκοπό την πίεση ή την σύναψη σεξουαλικών σχέσεων ή και με λέξεις, όπως π.χ. ανεπιθύμητες ερωτικές και ανήθικες προτάσεις, άσεμνες παρατηρήσεις, υπονοούμενα ή αισχρά σχόλια.

Η παρενόχληση μπορεί να εκδηλώνεται επίσης και με αισχρές χειρονομίες, καθώς και με συμπεριφορά που δυσφημεί, γελοιοποιεί ή είναι ενοχλητική για την εργαζόμενη, με ταπεινωτικές, ή εξευτελιστικές προσβολές ή υβριστικές πράξεις που συνδέονται με το φύλο ή και με ενοχλητικά σχόλια σχετικά με την εμφάνιση ή το ντύσιμο της εργαζόμενης.

Αυτό που διακρίνει την σεξουαλική παρενόχληση από την φιλική, ευπρόσδεκτη και αμοιβαία συμπεριφορά είναι ο ανεπιθύμητος χαρακτήρας της. Οποιαδήποτε μορφή και αν έχει, εφόσον γίνεται χωρίς τη συναίνεση του θύματος, είναι μονομερής, καταναγκαστική και συνιστά σεξουαλική παρενόχληση.

Τι προβλέπει ο Νόμος;
Περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης έχουν απασχολήσει την Νομολογία. Ο Νόμος δέχεται ότι είναι άκυρη έως καταχρηστική ή καταγγελία συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου η οποία έγινε διότι η εργαζόμενη απέκρουσε σεξουαλική παρενόχληση εκ μέρους του εργοδότη ή προς συγκάλυψη της παρενόχλησης αυτής.

Επίσης, έχει κριθεί ότι με τη σεξουαλική παρενόχληση της εργαζόμενης εκ μέρους του διευθυντή της επήλθε ηθική μείωση και προσβολή της προσωπικότητάς της, με συνέπεια η εξακολούθηση της εργασίας της στον χώρο της επιχείρησης να αποβεί δυσχερής για αυτή.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η προσφορά κάποιου δώρου ή κάποια φιλοφρονητική χειρονομία δεν αποτελούν από μόνα τους αποδεικτικά μέσα για την απόδοση του ισχυρισμού περί σεξουαλικής παρενόχλησης.

Νομικές Διατάξεις περί Σεξουαλικής Παρενόχλησης
Στην ελληνική νομοθεσία δεν προβλέπεται ειδική ρύθμιση της σεξουαλικής παρενόχλησης. Αντίθετα, στο φαινόμενο αυτό αναφέρονται αρκετές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όπως οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις της 09.06.1993 και της 25.05.2000, καθώς και ειδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Υπάρχουν όμως ορισμένες διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αστική και ποινική προστασία των θυμάτων της σεξουαλικής παρενόχλησης
Έτσι, εκτός από τις διατάξεις του Συντάγματος σχετικά με τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου, το δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, το δικαίωμα στην εργασία κ.λ.π., εφαρμόζονται εν προκειμένω οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί προσβολής της προσωπικότητας, περί καταχρήσεως δικαιώματος, περί εκπληρώσεως της παροχής όπως απαιτεί η καλή πίστη, περί δικαιώματος επισχέσεως, περί ασφάλειας και υγιεινής των χώρων εργασίας, περί αδικοπραξίας και περί επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης.
Από τις διατάξει του Ποινικού Κώδικα, εφαρμόζονται οι σχετικές με την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, την ασέλγεια δια καταχρήσεως εξουσίας, την πρόκληση σκανδάλου, την εξύβριση και την εκβίασης

Γιάννης Καρούζος
Δικηγόρος - Εργατολόγος


Όπως αναφέρεται και στο άρθρο ,  η σεξουαλική παρενόχληση  παρατηρείται και σε γυναίκες και σε άνδρες...Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι και  οι συνθήκες εργασίας, από διάφορες απόψεις  χειροτερεύουν, ορισμένα πράγματα που για κάποιους θεωρούνται δεδομένα, ίσως είναι καλό να σταματήσουν...Υπομονή σε όλα τα άλλα, όχι όμως και σ' αυτό!!!

Πρόληψη του καρκίνου του μαστού

Οι στατιστικές στην Ευρώπη δείχνουν ότι, 1 στις 13 γυναίκες θα προσβληθεί από καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής της.
Σύμφωνα όμως με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 30-40% όλων των τύπων καρκίνου που εκδηλώνονται, σχετίζεται με τηνκακή διατροφή, τη μειωμένη άσκηση, την παχυσαρκία και με άλλους παράγοντες που έχουν σχέση με συνήθειες τις οποίες μπορούμε να αλλάξουμε.

Μια από τις καθημερινές μας συνήθειες που μπορούμε να βελτιώσουμε είναι η διατροφή. Τα σημαντικότερα βήματα που βοηθούν στη μείωση του ενδεχόμενου καρκίνου του μαστούείναι:

1) Ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ στη 1 μερίδα ημερησίως

2) Η μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και των προϊόντων του (όπως για παράδειγμα τα αλλαντικά)

3) Η συχνή κατανάλωση ω-3 λιπαρών από πηγές όπως τα ψάρια (σολομός, πέστροφα, τόνος) και τουςξηρούς καρπούς (ιδιαίτερα τα καρύδια)

4) Η προτίμηση του ελαιολάδου για όλες τις χρήσεις

5) Η κατανάλωση τουλάχιστον 5 μερίδων φρούτων και λαχανικών καθημερινά. Κάποια λαχανικά μάλιστα όπως το λάχανο, τα καρότα, το μπρόκολο και το κουνουπίδι φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερη προστατευτική δράση έναντι του καρκίνου του μαστού.

6) Η διατήρηση υγιούς βάρους και η μέτρια πρόσληψη θερμίδων από τη διατροφή, και τέλος

7) Η τακτική σωματική άσκηση. Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες συστάσεις για τη φυσική δραστηριότητα, κάθε ενήλικας θα πρέπει να ακολουθεί πρόγραμμα άσκησης μέτριας έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 λεπτών και προτιμότερα τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας (National Guideline Clearinghouse,www.guideline.gov).

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η τακτική άσκηση μπορεί να προλάβει τη δημιουργία καρκίνου του παχέος εντέρου και πιθανότατα του καρκίνου του μαστού. Η επίδραση αυτή πιθανότατα οφείλεται στη μείωση του λιπώδους ιστού, ο οποίος κατ’ επέκταση προκαλεί μειωμένη παραγωγή οιστρογόνων.

Επίσης, πιθανότατα έχει ευεργετική επίδραση σε άτομα που ήδη πάσχουν από καρκίνο αφού βελτιώνεται ηφυσική κατάσταση, μειώνεται η κόπωση και η οστεοπόρωση που προκαλούνται από τη θεραπεία της νόσου.

Η υιοθέτηση των συστάσεων αυτών μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού. Επομένως η λογική ορισμένων ότι «εάν είναι να σου συμβεί, θα σου συμβεί» όχι μόνο δεν είναι αληθής αλλά δείχνει την άγνοια σχετικά με τη σημασία της πρόληψης για την αποφυγή σοβαρών νόσων.

Πηγή: www.nutrimed.gr

Φαρατζιάν Πωλ MSc

Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Θέλω να γίνω Μητέρα....

Το γέλιο βοηθάει στην εξωσωματική;

Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011, 02:33

Είναι πράγματι το γέλιο το καλύτερο «φάρμακο;» Μπορεί όχι πάντα, αλλά σύμφωνα με ισραηλινή μελέτη, μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες που προσπαθούν να τεκνοποιήσουν με τη βοήθεια τεχνητής γονιμοποίησης.

Σε έρευνα που έγινε και στην οποία συμμετείχαν 219 γυναίκες, που υποβάλλονται σε τεχνητή γονιμοποίηση, και που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Fertility and Sterility», ισραηλινή επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον Σλέβαχ Φρίντλερ, διαπίστωσε ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της εξωσωματικής ήταν πολύ μεγαλύτερες για τις γυναίκες εκείνες που είχαν ψυχαγωγηθεί από επαγγελματία κλόουν που εργάζεται σε νοσοκομείο λίγο αφότου τα έμβρυα εμφυτεύθηκαν στη μήτρα τους.

Συνολικά το 36% εξ αυτών έμειναν έγκυοι σε σχέση με το 20% των γυναικών εκείνων στις οποίες έγινε η εμφύτευση του εμβρύου χωρίς να ψυχαγωγηθούν.

Ο κ. Φίντλερ εξηγεί ότι η ιδέα για τη διεξαγωγή της έρευνας του προέκυψε όταν διάβασε για την πιθανή επίδραση στον οργανισμό που έχει το γέλιο ως φυσικός μηχανισμός κατά του στρες.

Για να δοκιμάσει την ιδέα του, η ερευνητική ομάδα ζήτησε από έναν κλόουν να επισκέπτεται κατά περιόδους, σε διάστημα ενός χρόνου, την κλινική γονιμότητας.

Από τις 219 γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα, οι μισές υποβλήθηκαν σε εμβρυομεταφορά την ημέρα που ο κλόουν βρισκόταν στην κλινική. Κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας μετά την διαδικασία, η κάθε γυναίκα δέχτηκε 15λεπτη επίσκεψη από τον κλόουν.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, σε σύγκριση με τις γυναίκες που επισκέφτηκαν την κλινική μία ημέρα που δεν βρισκόταν εκεί ο κλόουν, εκείνες που γέλασαν με τον κλόουν είχαν διπλάσιες και πλέον πιθανότητες να μείνουν έγκυοι όταν ελήφθησαν υπ' όψιν και άλλοι παράγοντες, όπως η ηλικία, ο τύπος της υπογονιμότητας και ο αριθμός των εμβρύων που εμφυτεύθηκαν.

Ο Φίντλερ είπε ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να διαπιστωθεί αν άλλες τεχνικές κατά του στρες μπορούν να αποδειχτούν ευεργετικές, επισημαίνοντας ότι δεν είναι ξεκάθαρο αν η επέμβαση του κλόουν συνέβαλε ουσιαστικά στο να απαλλαγούν οι γυναίκες από το στρες.

Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011, 02:35

Είναι γεγονός πως στις ημέρες μας όλο και περισσότερες γυναίκες καταλήγουν στην εξωσωματική, για την απόκτηση των παιδιών τους...

Και ο ψυχολογικός παράγοντας είναι το νούμερο 1 αίτιο αυτής της κατάληξης....

Ο ρόλος της γυναίκας και η ολοκλήρωσή της είναι σίγουρα η απόκτηση παιδιών... Όσο και αν οι καριερίστες δεν το παραδέχονται, ακόμα και αυτές στο πέρασμα του χρόνου νιώθουν αυτή την ανάγκη...

Όμως δυστυχώς το βιολογικό μας ρολόι δεν μπορεί να μας περιμένει, πότε εμείς θα αποφασίσουμε  να αποκτήσουμε παιδί...
Και μετά έρχεται το άγχος... Πέρασε ο χρόνος,  πρέπει μέσα σε συγκεκριμένο διάστημα να γίνω μητέρα γιατί διαφορετικά μπορούν να υπάρχουν προβλήματα με το μωρό, θα είμαι μεγάλη σε ηλικία και δεν θα μπορώ να επικοινωνήσω με τα παιδιά μου ...και να το άγχος και να η αγωνία...
Και έτσι αρχίζουν οι θεραπείες και οι αγωγές και η ταλαιπωρία, για κάτι που μπορεί να γίνει μόνο με αγάπη και να έρθει σαν αποτέλεσμα του έρωτά μας.  (φυσικά δεν αποκλείουμε τις περιπτώσεις, που υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και καταλήγουμε σε αυτή την λύση)
Φυσικά, δεν γνωρίζω  τα αποτελέσματα όλων αυτών το εξωσωματικών... Σίγουρα έχω δει παιδιά να μεγαλώνουν και να μην παρουσιάζουν κανένα πρόβλημα υγείας... Όμως μπορούν στο πέρασμα των χρόνων να είμαστε τόσο σίγουροι, πως όλη αυτή η παρέμβαση στην φύση μας δεν θα μας επιφέρει κάποια άλλα προβλήματα... (φυσικά δεν είμαι γιατρός και εκφράζω μόνο μία δική μου σκέψη εδώ και δεν θέλω να φέρω τον πανικό...)
Ο Θεός με αξίωσε να φέρω στην ζωή δύο παιδάκια... όμως μπορώ να πω, πως και εγώ πολύ συνειδητοποιημένη, σε μικρή ηλικία αποφάσισα να γίνω μητέρα...
Θέλω να παρακαλέσω τις νεότερες γυναίκες, να απολαύσουν την διαδικασία του έρωτα, και  μην έχουν το μυαλό τους σε αρνητικές σκέψεις... και τα παιδάκια θα έρθουν... Η εξωσωματική  ας είναι απόφαση απελπισίας και όχι άγχους και πίεσης χρόνου... Με όλη μου την αγάπη στις μελλοντικές μανούλες....