5 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ

Η εργασία κάνει καλό στην υγεία, λένε οι ειδικοί αλλά οι εργαζόμενοι (λογικά) δεν έχουν την ίδια άποψη. Πρωινό ξύπνημα …για να μη χάνεις τη μέρα, πενθήμερη εργασία (για τους ακόμα… ευνοημένους) και επιδόματα (κάποτε) είναι μερικά από τα οφέλη, στη θεωρία πάντα.


Σύμφωνα με έρευνα του Βρετανικού Υπουργείου Εργασίας, όσοι εργάζονται έχουν λιγότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν από χρόνιες ασθένειες, από ψυχικές ασθένειες και στατιστικά έχουν χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Αυτά όμως στη βρετανική περίπτωση, γιατί για τη δική μας κατάσταση μάλλον το αντίθετο συμβαίνει.

Άρα πώς μας ωφελεί η εργασία;

Αντίο φτώχεια

Παλιότερα τουλάχιστον, στην προ κρίσης εποχή, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε απόλυτα με τη συγκεκριμένη άποψη. Ωστόσο αν λάβουμε υπόψη μας την απόλυτη έννοια της φτώχειας και όχι το χαμηλότερο επίπεδο ζωής, η εργασία με τη σταθερή απόδοση του μηνιαίου εισοδήματος, βοηθά να διατηρούμε έναν σωστό προγραμματισμό των οικονομικών μας.

Με άλλα λόγια μπορούμε να τρεφόμαστε σωστά, να ντυνόμαστε, να πληρώνουμε τους λογαριασμούς μας και να αποφεύγουμε τουλάχιστον σε ένα επίπεδο το άγχος που προκαλεί η καθημερινή διαβίωση. Αλλά ας μην είμαστε και πλεονέκτες. Μέχρι εκεί απομακρύνει τη φτώχεια στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα.

Γρήγορη ανάρρωση

Αρκετές είναι οι έρευνες που έχουν καταγράψει στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι άτομα που είχαν μείνει για αρκετό καιρό εκτός εργασιακού περιβάλλοντος, λόγω ασθένειας ή τραυματισμού, επιτάχυναν τον ρυθμό της ανάρρωσής τους. Με άλλα λόγια η εργασιοθεραπεία αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα στη διαδικασία επούλωσης ψυχικών αλλά και σωματικών τραυμάτων.


Κοινωνική αποδοχή

Έρευνες έχουν δείξει ότι όσοι διατηρούν καλές σχέσεις με συναδέλφους στην πραγματικότητα έχουν το προνόμιο της μακροζωίας ενώ υπάρχουν και αναφορές που κάνουν λόγο για μεγαλύτερη αίσθηση προσωπικής ευτυχίας και ικανοποίησης. Αυτό είναι κατανοητό και αποδεκτό με την έννοια ότι ο άνθρωπος λειτουργεί καλύτερα σε ομάδες και έχει την τάση να θέλει να ανήκει σε αυτές.

Οι εργασιακές σχέσεις με αυτή την έννοια συμβάλλουν σημαντικά στην καλύτερη κοινωνικοποίηση και αποδοχή του ατόμου. Αλλά και εδώ ισχύει ότι δυστυχώς δεν εξαρτάται μόνο από σας. Αν ήταν επιλογή του καθενός με ποιους θα εργάζεται τότε σίγουρα η εργασία θα ωφελούσε ακόμη περισσότερο την υγεία.

Ασφάλεια(;)

Μπορεί να ακούγεται «ανέκδοτο» για την ελληνική πραγματικότητα αλλά η εργασία εξασφαλίζει ιατρική (παραβλέπουμε λόγω επικαιρότητας τον όρο φαρμακευτική) περίθαλψη. Και για να μη βιαστείτε να κατηγορήσετε το άρθρο για «άγνοια» δε μιλάμε για το πόσο καιρό χρειάζεστε για να κλείσετε ένα ραντεβού …στο ΙΚΑ αλλά για το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα σας παρακολουθήσει κάποιος γιατρός ο οποίος είναι συμβεβλημένος με το ταμείο σας. Τουλάχιστον στη θεωρία οι (ιδανικές) εργασιακές συμβάσεις καλύπτουν τη «δωρεάν» περίθαλψη.


Δημιουργική απασχόληση στις μεγαλύτερες ηλικίες

Μπορεί το εφάπαξ να μην το πάρετε, μπορεί τη σύνταξη να μην προλάβετε να τη δείτε αλλά σύμφωνα με έρευνες η εργασία δίνει κατά μία έννοια την αίσθηση του σκοπού στους γηραιότερους. Παράλληλα οι στατιστικές δείχνουν ότι πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν να συνεχίζουν να εργάζονται σε μεγάλη ηλικία.

Και αν θέλετε να… εκνευριστείτε με κάποιον για όλα αυτά, ο κατάλληλος είναι ο dr. Robert Butler, ιδρυτής και πρόεδρος του Εθνικού Ινστιτούτου Γήρατος και μέλος του Διεθνούς Κέντρου Μακροζωίας, ο οποίος σε έρευνα του αναφέρει ότι οι ηλικιωμένοι συνεχίζουν να εργάζονται καθώς «έχουν ένα σκοπό για να ξυπνούν το πρωί. Η εργασία τους προσφέρει έναν πραγματικό στόχο και την αίσθηση ότι είναι ακόμη χρήσιμοι».
(ΑΠΌ CLICK@LIFE)

Παραγωγικότητα και επιχειρήσεις.

Η παραγωγικότητα είναι ένας πολύ σημαντικός δείκτης που εκφράζει τη σχέση μεταξύ της συνολικής παραγωγής και των παραγωγικών συντελεστών που χρησιμοποιήθηκαν. Πιο απλά μπορούμε να πούμε πως συσχετίζει εκροές και εισροές της επιχείρησης για να δούμε πόσο αποδοτικά έχουν παραχθεί τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες. Γι’ αυτό το λόγο όλες οι επιχειρήσεις μετρούν την παραγωγικότητά τους και προσπαθούν να την αυξήσουν το περισσότερο δυνατό. Κάθε επιχείρηση εφαρμόζει τις δικές τις τακτικές που ταιριάζουν στο προφίλ της, όμως υπάρχουν κάποια tips που μπορούν να εφαρμοστούν από οποιαδήποτε επιχείρηση.


Κατάλληλος και σύγχρονος τεχνολογικός εξοπλισμός: θα πρέπει να εισάγετε τον κατάλληλο εξοπλισμό που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της επιχείρησής σας και να ενσωματώσετε στη λειτουργία της τα κατάλληλα πληροφορικά συστήματα


Επιμόρφωση του προσωπικού: είναι αναγκαίο το προσωπικό σας να βελτιώνει τις γνώσεις και τις δεξιότητες του ανά τακτά χρονικά διαστήματα με βάση τα νέα πρότυπα της αγοράς


Βελτίωση εργασιακών σχέσεων: για να δουλεύουν όλα ομαλά και χωρίς προβλήματα είναι απαραίτητο οι εργαζόμενοι να έχουν αναπτύξει φιλικές σχέσεις μεταξύ τους και να μπορούν να συνεργάζονται αποδοτικά στο χώρο εργασίας τους


Σύγχρονες πρακτικές διεύθυνσης: η διεύθυνση της επιχείρησης θα πρέπει να είναι καταρτισμένη στα θέματα τα οποία διαχειρίζεται και να γνωρίζει τις σύγχρονες προσεγγίσεις των εργαζομένων


Βελτίωση συστημάτων διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού: είναι σημαντικό να αναβαθμίσετε αυτά τα συστήματα όπως π.χ. το σύστημα πρόσληψης ή ανάπτυξης για να αξιοποιείτε στο έπακρο όλες τις ικανότητες του προσωπικού σας


Προώθηση δημιουργικότητας προσωπικού: η επιτυχία μιας επιχείρησης βασίζεται σε μεγάλο μέρος στα άτομα που την αποτελούν, γι’ αυτό είναι καλό να ρωτάτε τη γνώμη του προσωπικού σας και να αξιοποιείτε τις νέες ιδέες του


Αναγνωρισμένα πρότυπα ποιότητας και διαχείρισης διαδικασιών: η ποιότητα είναι αυτό που στο τέλος κερδίζει τον πελάτη, γι’ αυτό ακόμα και αν κοστίζει περισσότερο η υιοθέτησή της στο τέλος αποφέρει πολλούς καρπούς


Εφαρμογή συστημάτων ασφάλειας και υγείας: το περιβάλλον εργασίας στο οποίο εργάζεται το προσωπικό σας θα πρέπει να τηρεί τις ευρωπαϊκές προϋποθέσεις έτσι ώστε να είναι το κατάλληλο για την ασφάλεια και την υγεία του προσωπικού


Προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας: είναι σημαντικό να αναβαθμίζετε συνεχώς τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησης σας με βάση τα νέα πρότυπα και να μην μένετε προσηλωμένοι στις παλιές μεθόδους γιατί έτσι θα αφήσετε τον ανταγωνισμό να υπερέχει


Συνεργασίες σε σωστές βάσεις: οι προμηθευτές, οι μεταπωλητές, οι σύμβουλοι, οι τεχνικοί και όλοι γενικά οι συνεργάτες σας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ομαλή λειτουργία και προώθηση της επιχείρησής σας, γι’ αυτό και είναι πρωταρχική ανάγκη να αναπτύξετε μαζί τους υγιείς συνεργασίες τοποθετημένες σε σωστές βάσεις

Όλοι μιλάμε για ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας.... Ας ευχηθούμε, ο νέος επιχειρηματικός κόσμος, να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της αγοράς, και να λειτουργήσει υπεύθυνα και δημιουργικά.  Όταν ξοδεύεις για την  επιμόρφωση του προσωπικού σου, και τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού σου,δεν  κάνεις μία  σπατάλη...Επενδύσεις στην ίδια  σου την επιχείρηση και στην πρόοδό της...

Επιστροφή στην φύση...

Έξυπνες καλλιέργειες με μέλλον και λεφτά

Η στροφή προς τον πρωτογενή τομέα αποτελεί γεγονός λόγω της οικονομικής κρίσης. Ταυτόχρονα, εμφανίζονται στο προσκήνιο νέες καλλιέργειες, οι επονομαζόμενες «εναλλακτικές», οι οποίες...υπόσχονται ικανοποιητικές αποδόσεις είτε ως άμεση απασχόληση, είτε ως έμμεση.

Οι καλλιέργειες που έχουν μέλλον είναι οι εξής:

1. Ρόδι. Η απόδοση της καλλιέργειας φτάνει την πρώτη τριετία στα 300-500 κιλά ανά στρέμμα, ενώ από τον 4ο χρόνο και μετά μπορεί να ανέλθει ακόμη και στους 4 τόνους. Η τιμή του εδώδιμου ροδιού διαμορφώνεται στο 1 ευρώ (α΄ ποιότητα), ενώ οι καρποί που προορίζονται για χυμό στα 0,40-0,50 λεπτά. Αν μάλιστα η καλλιέργεια είναι βιολογική, τότε οι τιμές διπλασιάζονται.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=233441800042229&set=a.167769906609419.55012.139278009458609&type=3

2. Μαύρη τρούφα. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας φτάνει τα 1.000 ευρώ το στρέμμα, ενώ η απόδοση σε βάθος 12ετίας μπορεί να φτάσει τα 3-5 κιλά το στρέμμα. Με δεδομένο ότι οι τιμές κινούνται μεταξύ 600-1.500 ευρώ, καθίσταται σαφές ότι μια οργανωμένη μικρή εκμετάλλευση μπορεί να αποδώσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Το συγκεκριμένο προϊόν είναι ανάρπαστο στο εξωτερικό και κυρίως στη Γαλλία και η προσφερόμενη ποσότητα δεν καλύπτει τη ζήτηση. Χρησιμοποιείται στη γαστριμαργική και σε συνδυασμό με άλλες τροφές προσφέρει απίστευτες γεύσεις, με αποτέλεσμα να αποτελεί έναν «θησαυρό» όχι μόνο από επιχειρηματικής αλλά και διατροφικής πλευράς.

3. Ιπποφαές. Πρόκειται για το αρχαιότερο φυτό στον κόσμο, καθώς έχει 190 βασικά συστατικά που έχει ανάγκη ο ανθρώπινος οργανισμός, κάτι που δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιοδήποτε άλλο προϊόν. Αποτελεί πραγματικό «μπαζούκας» για τον άνθρωπο, καθώς περιορίζει το στρες και το άγχος, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, περιορίζει τις πιθανότητες πάσης φύσεως καρκίνου, ενισχύει τη λειτουργία της καρδιάς και διαλύει τις θρομβώσεις λόγω της εκρηκτικής αντιοξειδωτικής του δράσης.

Τα παραπάνω και μόνο, το καθιστούν ως τον πολυτιμότερο σύμμαχο του ανθρώπινου οργανισμού. Τα άλογα και οι πολεμιστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου έτρωγαν τους καρπούς του ιπποφαούς και αποκτούσαν μια άνευ προηγούμενου δύναμη στα πεδία της μάχης. Το χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου φυτού είναι ότι ευδοκιμεί σε περιοχές με υψόμετρο έως και 1.800 μέτρα στην Ελλάδα (στη Ρωσία φύεται στα 3.000 μέτρα!), ενώ οι θερμοκρασίες στις οποίες αντέχει κυμαίνονται από -40 έως 42 βαθμούς Κελσίου!

Η στρεμματική απόδοση του προϊόντος μπορεί να φτάσει τα 800-1.200 κιλά, ενώ οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 1,80-2,70 ευρώ. Συνεπώς, μιλάμε κατά μέσο όρο για ένα ετήσιο έσοδο περίπου 2.000 ευρώ ανά στρέμμα μόνο από τον καρπό. Επιπλέον, αξιοποιούνται και τα φύλλα του δέντρου ως αφέψημα (είναι το… τσάι των Κινέζων). Από ένα στρέμμα σε φυτεία πενταετίας μπορεί κάποιος να μαζέψει μεταξύ 120-150 κιλά, τα οποία πωλούνται σε τιμές από 5-12 ευρώ το κιλό. Συνεπώς, υπάρχει ένα επιπλέον δυνητικό έσοδο της τάξης των 1.500 ευρώ ανεβάζοντας την ετήσια απόδοση στα 3.500 ευρώ!

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=285519271501148&set=a.167769906609419.55012.139278009458609&type=3

4. Μύρτιλλο. Αποτελεί μια νέα δυναμική καλλιέργεια καθώς ο καρπός συμβάλλει στην ενίσχυση της υγείας του οργανισμού, θωρακίζοντάς τον από οποιαδήποτε πάθηση. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας και συγκομιδής διαμορφώνεται στα 1.500 ευρώ το στρέμμα, ενώ η απόδοση φτάνει στα 1.000-1.200 κιλά. Η τιμή του προϊόντος κυμαίνεται μεταξύ 4-5 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι σε μια «καλή χρονιά» τα έσοδα μπορεί να φτάσουν τα 5.000-6.000 ευρώ και το καθαρό κέρδος στα 4.000-4.500 ευρώ.

5. Σαλιγκάρι. Η συγκεκριμένη καλλιέργεια έχει υψηλό κόστος εγκατάστασης, το οποίο φτάνει στα 12.000 ευρώ ανά στρέμμα. Από κει και πέρα όμως, αρχίζουν τα... εύκολα. Όταν η καλλιέργεια θα αρχίσει να αποδίδει, τότε η ετήσια απόδοση φτάνει στους 3 τόνους το στρέμμα, ενώ οι τιμές πώλησης των σαλιγκαριών κυμαίνονται μεταξύ 3,20-3,70 ευρώ. Άρα, τα ετήσια έσοδα ανά στρέμμα μπορεί να φτάσουν τις 10.000 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ το ετήσιο κόστος συντήρησης περίπου στα 1.500 ευρώ. Άρα, η απόσβεση της επένδυσης μπορεί να γίνει μέσα σε 2-3 χρόνια.

http://www.olakala.gr/oikonomia/743-exipnes-kalliergeies-me-mellon-kai-lefta.html

ΕΡΕΥΝΩ!!! ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ !!! ( What the Bleep Do We Know? )

Βέβαια χάσαμε τις επιδοτήσεις φίλοι άλλα η κρίση γεννάει ευκαιρίες για όσους ενδιαφέρονται για επιστροφή στα χωριά μας και στην γη μας. Τα περισσότερα χωράφια μας είναι ακαλλιέργητα και νοικιάζονται σε σχετικά χαμηλές τιμές. Φρόντισαν βλέπετε οι ηγέτες μας και κατέστρεψαν την γεωργία και τώρα μιλάμε για μια χώρα που χρειάζεται να εισάγει τα πάντα.

Επίσης στην επαρχία υπάρχουν και πολλά ακατοίκητα σπίτια που πουλιούνται φθηνά και με λίγες επισκευές ξαναγίνονται κατοικήσιμα.

Επιδοτήσεις δεν υπάρχουν όμως το διάστημα αυτό τρέχει ένα πρόγραμμα ενοικίασης γης προς καλλιέργεια με συμβολικό κόστος . Μιλάμε για 5 ευρώ το στρέμμα τον χρόνο.Για την απευθείας μίσθωση διαθέσιμου αγροτεμαχίου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μπαίνουν σε πρώτη φάση στην ιστοσελίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ (www.opekepe.gr).

Για κάθε περιφέρεια ισχύουν άλλοι χρόνοι και άλλα δεδομένα.

Άλλο εξίσου ενδιαφέρον προϊόν που παρουσιάζει ζήτηση είναι η Ζέα. Και για καλλιέργεια ζέας δόξα τον θεό ενδείκνυται το 90% του εδάφους μας. Υπάρχει όμως δυσκολία στην ανεύρεση σπόρων και σίγουρα στην απορρόφηση της σοδειάς.

https://www.facebook.com/note.php?saved&&note_id=149825205078296

Βέβαια η γεωργία δεν είναι κάτι εύκολο ιδίως για αυτούς που δεν έχουν ανάλογες εμπειρίες διαβίωσης στην επαρχία. Ποτέ δεν είναι αργά όμως και τίποτε ακατόρθωτο.

Επαγγελματικός προσανατολισμός κι ανεργία...

Τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στη σύγχρονη αγορά εργασίας δεν μπορεί να αποτελούν το μοναδικό κριτήριο των νέων για την επιλογή του τομέα στον οποίο θα εκπαιδευτούν και στη συνέχεια θα σταδιοδρομήσουν. Οι επαγγελματικές επιλογές οφείλουν να στηρίζονται στον συνυπολογισμό πολλών παραμέτρων που αφορούν τόσο στην αγορά εργασίας όσο και στις ιδιαιτερότητες του ατόμου. Χωρίς αμφιβολία, ορισμένοι τομείς παρουσιάζουν καλή απορρόφηση και γρήγορη επαγγελματική αποκατάσταση των πτυχιούχων των αντίστοιχων τμημάτων ενώ άλλοι τομείς έχουν εξαιρετικά περιορισμένες επαγγελματικές επιλογές. Κατά συνέπεια, η ενημέρωση και σωστή ανάλυση των συνθηκών που επικρατούν στην αγορά εργασίας μπορεί να μας βοηθήσει να αποφύγουμε κακοτοπιές και επαγγελματικά αδιέξοδα.

Βασική αρχή του Επαγγελματικού Προσανατολισμού είναι η επιλογή εργασίας με βάση τα ατομικά ενδιαφέροντα, τα ταλέντα, και τις κλίσεις. Η λανθασμένη θεωρία ότι η σημερινή οικονομική κρίση και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας αντιβαίνουν στην παραπάνω αρχή, καθιστώντας τη περιττή πολυτέλεια, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Η επιστήμη του Επαγγελματικού Προσανατολισμού πρεσβεύει τον ενδελεχή έλεγχο και συνυπολογισμό τόσο των προσωπικών χαρακτηριστικών, όσο και των διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων. Συγκεκριμένα, ο νέος που βρίσκεται σε ένα εκπαιδευτικό ή επαγγελματικό σταυροδρόμι θα πρέπει να διερευνήσει αρχικά τον εαυτό του, να αποσαφηνίσει τις επαγγελματικές του αξίες, τη προσωπικότητα, τις ικανότητες, και τα ενδιαφέροντά του και στη συνέχεια, να εξετάσει τις επιλογές που υπάρχουν, να ενημερωθεί για τις συνθήκες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε επαγγέλματος. Η παραπάνω διαδικασία θα του επιτρέψει να συνδυάσει τη προσωπικότητά του και τις εναλλακτικές του και θα τον οδηγήσει στην καλύτερη δυνατή επιλογή. Η αυτογνωσία είναι βασική συνθήκη για την κατανόηση δυνατοτήτων του και την στοχοθέτηση των επιδιώξεων του.

Η πληροφόρηση κατέχει κεντρικό ρόλο στην αναγνώριση των προσφερόμενων εργασιακών εναλλακτικών. Ο σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού είναι σε θέση να παρέχει έγκυρη πληροφόρηση και να υποβοηθήσει τη περαιτέρω εξειδικευμένη αναζήτηση επαγγελματικών επιλογών στους τομείς που ενδιαφέρουν. Όντας προετοιμασμένος για τις μελλοντικές καταστάσεις που θα αντιμετωπίσει, ο νέος θα μπορέσει να κάνει σωστές επιλογές και να βιώσει τις μικρότερες δυνατές απογοητεύσεις. Θα είναι σε θέση να προλάβει τις εξελίξεις και να θωρακιστεί απέναντι στις δυσκολίες της αγοράς εργασίας. Η γνώση τον καθιστά ικανό για σοφότερες επιλογές που θα τον βοηθήσουν να αποφύγει σημαντικά λάθη κατά την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Ο νέος πρέπει να διακρίνει τι του είναι πιο ταιριαστό και σε ποιον εργασιακό τομέα θα μπορέσει να εργαστεί με όρεξη και όραμα για δημιουργία ώστε να ανταμειφθεί τόσο υλικά όσο και ηθικά.

Συνοψίζοντας, κατά τη διαδικασία επιλογής επαγγέλματος ο νέος πρέπει να συνυπολογίσει τις επαγγελματικές προοπτικές του κλάδου που τον ενδιαφέρει. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να γνωρίζει ότι οι συνθήκες που επικρατούν στη σύγχρονη αγορά εργασίας έχουν σχεδόν εκμηδενίσει τις επιλογές που οδηγούν σε εύκολη και σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση. Η συνεχής προσπάθεια, η αδιάκοπη εξέλιξη, και η καλλιέργεια των προσόντων και ικανοτήτων του, θα του εξασφαλίσουν την πολυπόθητη επαγγελματική επιτυχία. Μόνο όταν ο νέος επιλέξει να ασχοληθεί με ένα αντικείμενο που τον ενδιαφέρει θα μπορέσει να δώσει την απαιτούμενη ενέργεια και να ανταποκριθεί στην παραπάνω διαδικασία. Τα υψηλά ποσοστά ανεργία που παρουσιάζουν ορισμένα επαγγέλματα αποτελούν ανασταλτικό παράγοντας για την επιλογής τους. Δεν επιτρέπεται όμως η ανεργία να γίνεται το μοναδικό και απόλυτο κριτήριο επαγγελματικού προσανατολισμού. Σύμφωνα με τον καθηγητή Κ. Κατσανέβα «ο νέος ή η νέα που διαθέτουν ισχυρή θέληση, επιμονή και υπομονή, σε συνδυασμό με ορισμένες ικανότητες, θα τα καταφέρει ακόμα και στις πολύ δύσβατες επαγγελματικές περιοχές».
Η ανεργία είναι ένα θέμα που θα πρέπει να απασχολεί κατά την επιλογή επαγγέλματος χωρίς να καθορίζει εξολοκλήρου τις επιλογές. Ο λανθασμένος επαγγελματικός προσανατολισμός δημιουργεί δυστυχισμένους και κατ επέκταση κακούς επαγγελματίες, ανεξάρτητα των προοπτικών εύρεσης εργασίας. Η συμβουλευτική μπορεί να προστατέψει από τα λάθη και να οδηγήσει, συνεκτιμώντας όλους τους παράγοντες, στη καλύτερη δυνατή επιλογή.


Νέλλη Παρμάκη MSc
Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού

ΠΩΣ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, ΚΙΝΗΤΡΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΣΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ...

Οι τρόποι εργασίας, μάθησης, καλλιέργειας κι έκφρασης της δημιουργικότητας μαθαίνονται από την πρώτη σχολική ηλικία.
Ο μύθος της ‘τεμπελιάς’: Δεν υπάρχουν ‘τεμπέλικα’ παιδιά. Όλα τα παιδιά έχουν ανάγκη να εκφράσουν το δημιουργικό τους δυναμικό και να νιώσουν παραγωγικά και άξια. Η δημιουργικότητα είναι βασική ανάγκη του ανθρώπου.
Όταν το αποτέλεσμα που παράγει το παιδί είναι μικρότερο των δυνατοτήτων του, τότε έχουμε υπο-επίδοση, η οποία μπορεί να συνεχιστεί και στην ενήλικη επαγγελματική του ζωή.
Είναι σημαντικό να βοηθήσουμε το παιδί να ξεκινήσει τον θετικό κύκλο ‘επιτυχία-αυτοπεποίθηση-περισσότερη επιτυχία’, και να απομακρυνθεί από τον φαύλο κύκλο ‘αποτυχία-χαμηλή αυτοπεποίθηση-αποφυγή-περισσότερη αποτυχία’.
Γιατί κάποια παιδιά αρνούνται να προσπαθήσουν;

1) Θέλουν, αλλά φοβούνται μια ακόμη ματαίωση, μια ακόμη αποτυχία. Τότε είναι σημαντικό να τα ενθαρρύνουμε με έπαινο, ακόμη και στην παραμικρή προσπάθεια και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να κάνουν μικρά μικρά βήματα (babysteps), στα οποία μπορούν να πετύχουν.

2) Έχουν αρνητικούς συνειρμούς, λόγω δυσάρεστων εμπειριών με κάποιο συγκεκριμένο μάθημα ή δάσκαλο. Φροντίζουμε να δώσουμε μια νέα ευχάριστη προσέγγιση στο μάθημα, κάνοντάς το ενδιαφέρον με παραδείγματα από την καθημερινή ζωή, από εγκυκλοπαίδειες, Διαδίκτυο κλπ.

3) Έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, με ενδόμυχες πεποιθήσεις, όπως ‘Είμαι άχρηστος, δεν μου αξίζει τίποτα καλό, δεν μου αξίζει η επιτυχία’. Επαινούμε κι ενθαρρύνουμε το παιδί, όσο μπορούμε, αλλάζοντας τις πεποιθήσεις σε θετικές: ‘Μπορώ. Αξίζω. Είμαι ικανός. Έχω τον δικό μου μοναδικό συνδυασμό από ταλέντα κι ικανότητες’.

4) Ενθαρρύνουμε στα παιδιά την περιέργεια και τον αυθορμητισμό. Η αγάπη μας για το παιδί είναι άνευ όρων, ανεξάρτητα από τις επιδόσεις του.
Εμείς οι ενήλικες, είμαστε το ζωντανό παράδειγμα. Όταν έχουμε αυτοπεποίθηση, όταν δεν βαριόμαστε, αλλά αγαπούμε την εργασία μας, τα παιδιά παραδειγματίζονται και μαθαίνουν να αγαπούν την εργασία επίσης.
Διδάσκουμε στο παιδί να ενισχύει τον εαυτό του πάντα, να επαινεί και να ενθαρρύνει τον εαυτό του κι όχι να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους. Η αυτουποστήριξη είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο ζωής, που θα χρησιμεύσει στο παιδί σε όλη του τη ζωή, ακόμη κι όταν δεν είμαστε εμείς κοντά του.

Προετοιμασία για την επαγγελματική ζωή

Ενθαρρύνουμε το παιδί να επιλέξει το επαγγελματικό πεδίο που του αρέσει (πρώτο κριτήριο επιλογής) κι έπεται η επιλογή της ειδικότητας, ανάλογα με τη ζήτηση. Η αγορά εργασίας αλλάζει διαρκώς. Αν το παιδί επιλέξει ένα επάγγελμα που του αρέσει, που το ενδιαφέρει, έχει μεγαλύτερες πιθανότητες σε αυτό το επάγγελμα, να το ‘ψάξει’, να είναι δημιουργικός, να πρωτοτυπήσει, να βγάλει τον καλύτερό του εαυτό και κατά συνέπεια να αποδώσει. Όλοι οι επιτυχημένοι επαγγελματίες, όταν μιλούν για την επιλογή επαγγέλματος, συμβουλεύουν: ‘Κάντε αυτό που πραγματικά σας αρέσει’. Οι εργοδότες επίσης προτιμούν υποψηφίους που δείχνουν ενδιαφέρον και είναι ενθουσιώδεις, περισσότερο από εκείνους που έχουν προσόντα, αλλά είναι προφανές ότι βαριούνται και δυσαρεστούνται με τη συγκεκριμένη εργασία. Στην εργασία αφιερώνουμε τη μισή μας μέρα, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ας δούμε τι ενδιαφέρει ειλικρινά το παιδί, χωρίς να προβάλλουμε σε αυτό τις δικές μας προσδοκίες και χωρίς να υποτιμούμε κανένα αξιοπρεπές επάγγελμα.

Δεν γελοιοποιούμε τα όνειρα του παιδιού, ούτε το υποβιβάζουμε, λέγοντάς του ‘αυτό εσύ δεν θα μπορέσεις ποτέ να το κάνεις’. Το βοηθούμε να ερευνήσει ρεαλιστικά τις επιλογές που έχει, στον επαγγελματικό χώρο που το ενδιαφέρει.

Διδάσκουμε στο παιδί να μάθει να παίρνει ρίσκα και να κυνηγά με τρόπο μεθοδικό και δίκαιο την πραγματοποίηση των ονείρων του. Να μην αγκυλώνεται σε μία εργασία από φόβο και να μην ακινητοποιείται σε κάτι που δεν το ευχαριστεί, πιστεύοντας ότι δεν θα καταφέρει τίποτα καλύτερο.

Διδάσκουμε στο παιδί να πιστεύει ότι αξίζει. Πολύ συχνά, ο φόβος της επιτυχίας είναι μεγαλύτερος από το φόβο της αποτυχίας. Αν το παιδί νιώθει ανάξιο, θα σαμποτάρει, ως ενήλικας, τις ευκαιρίες και δυνατότητες, που του δίνονται για επιτυχία, δεν θα τις βλέπει, θα τις παρακάμπτει. Διδάσκουμε στο παιδί να μην δίνει σημασία στη φωνή του εσωτερικού κριτή, η οποία πάντα υπονομεύει τις προσπάθειές μας, με τη γνωστή κατάκριση: ‘Ποιος νομίζεις ότι είσαι;’

Διδάσκουμε στο παιδί να μη συμβιβάζει την ηθική του ακεραιότητα στην εργασία του. Οποιαδήποτε παράτυπη ή μη ηθική επαγγελματική συμπεριφορά, όσο συνήθης κι αν είναι στις μέρες μας, μειώνει την αυτοεκτίμηση του ατόμου και το αίσθημα αναξιότητας θα σαμποτάρει τις επόμενες κινήσεις του. Επίσης, η φήμη του θα ζημιωθεί και θα ζημιωθούν, άμεσα ή έμμεσα, συμπολίτες του. Κανένα βραχυπρόθεσμο όφελος δεν αξίζει τις απώλειες αυτές.

Διδάσκουμε στο παιδί να διαχειρίζεται με σταθερότητα το συναίσθημά του, να μπορεί να χτίζει μια καθημερινή ρουτίνα, με δημιουργικότητα σε ποικίλους τομείς, ώστε να νιώθει ψυχική ικανοποίηση, ανεξάρτητα από τα σκαμπανεβάσματα στην εισροή χρημάτων ή στην απασχόληση. Το παιδί μαθαίνει να βρίσκει κι άλλες δημιουργικές διεξόδους εκτός από τη δουλειά του. Μαθαίνει να χτίζει από μόνο του τα συναισθήματα ικανοποίησης, αυταξίας, ενθουσιασμού, που ελπίζει να του προσφέρει η τέλεια εργασία. Έτσι δεν θα είναι ψυχικά ευάλωτο στις περιόδους ανεργίας ή αναζήτησης εργασίας, όπου πολλοί άνθρωποι υποφέρουν, γιατί δεν ξέρουν τι να κάνουν με τον εαυτό τους στον κενό χρόνο.

Διδάσκουμε στο παιδί ότι η επιτυχία είναι τρόπος ζωής και τρόπος σκέψης. Δεν συνδέεται με συγκεκριμένο χρηματικό ποσό στην τράπεζα ή συγκεκριμένη καριέρα.

Διδάσκουμε στο παιδί να χρησιμοποιεί τη θετική σκέψη και την αισιοδοξία, για να δημιουργήσει τη ζωή του. Να μην χάνει την πίστη του λόγω αρνητικών γεγονότων, να βλέπει τη θετική πλευρά: ‘Όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει μια άλλη’. Να μην παίρνει την απόρριψη προσωπικά και να μην επιτρέπει στις δυσκολίες να το ακινητοποιούν.

Διδάσκουμε στο παιδί να δίνει τον καλύτερό του εαυτό στην εργασία του. Αυτό φαίνεται αμέσως, όπως και το αντίθετο…

Διδάσκουμε στο παιδί να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στην εσωτερική του πυξίδα, ώστε να μην το χειρίζονται άλλοι. Εκείνο, στην ενήλικη ζωή του, θα γνωρίζει τι είναι καλύτερο για τον ίδιο και δεν χρειάζεται να ειδωλοποιεί κανέναν άλλον, ούτε να δίνει τη δύναμή του σε άλλους.

Σε περιόδους ανεργίας, το άτομο μπορεί να αξιοποιήσει το χρόνο του με άλλους τρόπους, όπως εθελοντισμός, χόμπι, μάθηση δεξιοτήτων υπολογιστών, ξένων γλωσσών κλπ, ώστε να κινείται, να έρχεται σε επαφή με κόσμο, να δικτυώνεται, να μαθαίνει. Τίποτα από όσα μαθαίνει ο άνθρωπος δεν πάει χαμένο! Η διάθεσή του να απασχολείται θα το βοηθήσει να αποφύγει την κατάθλιψη. Μπορεί να δείχνει την πρόθεσή του να εργαστεί, με ενθουσιασμό, χωρίς όμως να ζητά απευθείας δουλειά από τους συνομιλητές του. Όταν προβάλλει καλή διάθεση και θετική ενέργεια, όχι μιζέρια ή φόβο, γίνεται πολύ πιο ελκυστικός για να τον συστήσουν για δουλειά.

Πρεκατέ Βικτωρία, Ψυχολόγος - εκπαιδευτικός

Σας εξόργισαν στην δουλειά ; ...

Πολλές φορές, όμως, ο θυμός, δεν εκφράζεται μόνο με λεκτικό ξέσπασμα. Βγαίνει κάθε φορά που βροντάμε πίσω μας την πόρτα, χτυπάμε το χέρι...

στο τραπέζι, κλείνουμε με δύναμη...  το συρτάρι ή αγριοκοιτάζουμε κάποιον. Όλες αυτές οι κινήσεις αποκαλύπτουν θυμό και καταστρέφουν την καλή εικόνα ως εργαζόμενης, δηλητηριάζουν τις σχέσεις με συναδέλφους και ανωτέρους, μειώνουν τις προοπτικές για επαγγελματική άνοδο και μπορεί να μας στοιχίσουν ακόμα και τη θέση μας. Επιπλέον ο θυμός έχει την ιδιότητα να θολώνει το μυαλό και να περιορίζει σε σημαντικό βαθμό τη δυνατότητα αυτοσυγκέντρωσης, με αποτέλεσμα να μειώνεται όχι μόνο η αποδοτικότητα, αλλά και η δημιουργικότητά μας.  Τι φταίει;  Πρόσφατη έρευνα στη Αγγλία απέδειξε ότι το 90% των εργαζομένων νιώθει θυμό τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα στον εργασιακό χώρο. Πολύ περισσότερο, αρκετοί είναι εκείνοι που πολλές φορές νιώθουν ότι χάνουν την ψυχραιμία τους καταφεύγοντας σε φωνές και λεκτικά ξεσπάσματα. Το εκπληκτικό είναι ότι το 50% απ' αυτούς είναι γυναίκες, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες υπολογίζετε σε λιγότερο από 40%, πράγμα που στην ουσία προκαλεί την έκπληξη όλων. Τι συμβαίνει και οι εκπρόσωποι του ασθενούς φύλου, που ανέκαθεν φημίζονταν για τη διπλωματία και την αυξημένη επικοινωνιακή ικανότητα, αποδεικνύονται λιγότερο ψύχραιμες στον εργασιακό χώρο; Σύμφωνα με την άποψη των ειδικών, οι γυναίκες που συμμετέχουν στην επίσημη αγορά εργασίας αντιμετωπίζουν πολλά και ποικίλα προβλήματα που είναι δυνατόν να οφείλονται στο στρες και στην ανισότητα στο χώρο εργασίας αλλά και στη διαφορά αμοιβών, την έλλειψη δυνατότητας και επαγγελματικής εξέλιξης και την επαγγελματική διαφοροποίηση από τους άνδρες συναδέλφους. Επίσης, σύμφωνα με την ψυχολογία, οι γυναίκες φιλτράρουν τις αντιδράσεις τους με βάση το συναίσθημα, με αποτέλεσμα να είναι πιο ευάλωτες στις προκλήσεις, αλλά και στον ανταγωνισμό στον εργασιακό χώρο.  Aλλοι παράγοντες που μπορούν να ενισχύουν την επιθετική διάθεση στο χώρο της δουλειάς είναι η εργασία με τον υπολογιστή, ακριβώς γιατί αποξενώνει και μειώνει την ικανότητα για συναλλαγή, η υπερφόρτωση εργασίας, τα πιεστικά deadline και οι εργασιακοί ρυθμοί. Τέλος, ο αγχωτικός τρόπος ζωής μπορεί επίσης να ευθύνεται για το θυμό που στην πραγματικότητα μας ακολουθεί από το σπίτι στο γραφείο, αφού, όπως προκύπτει, οι περισσότερες είμαστε ήδη πολύ θυμωμένες και εκνευρισμένες προτού φτάσουμε στη δουλειά, επειδή είχε κίνηση, καβγαδίσαμε με τον καλό μας ή αργήσαμε να βρούμε θέση να παρκάρουμε.  Αν και, σύμφωνα με την ψυχολογία, ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που πρέπει να εκφράζεται κι όχι να καταπιέζεται, είναι αποδεδειγμένο ότι ο εργασιακός χώρος δεν είναι το μέρος όπου τα ξεσπάσματα θυμού προσφέρουν ανακούφιση. Αντίθετα, κάνουν τη ζωή και τη θέση μας ακόμα πιο δύσκολη. Γι' αυτό και είναι σημαντικό να μάθουμε να υπερασπιζόμαστε ειρηνικά το δίκιο μας, χωρίς να θυμώνουμε.  Πώς να μειώσετε το θυμό σας  Το σημαντικότερο επίτευγμα στη σχέση σας με το θυμό είναι να διατηρείτε την αυτοκυριαρχία σας.  • Κάντε αμέσως... διάλειμμα! Μη μένετε καθισμένη στην καρέκλα του γραφείου. Σηκωθείτε, βγείτε έξω να πάρετε λίγο αέρα, πιείτε ή φάτε κάτι. Όλη αυτή η κινητικότητα εκτονώνει τη συσσωρευμένη ένταση και αποσπά το μυαλό από τις αρνητικές σκέψεις  .  • Φτιάξτε ένα χαρούμενο γραφείο!  Αν το γραφείο σας είναι άχρωμο και απρόσωπο είναι φυσικό να σας απωθεί και να μην έχει να σας προσφέρει κανένα ερέθισμα υποστήριξης την ώρα που το έχετε ανάγκη. Γι' αυτό δώστε περισσότερο χρώμα και χιούμορ στο γραφείο σας, χρησιμοποιώντας διακοσμητικά, κορνίζες με φωτογραφίες αγαπημένων προσώπων, σουβενίρ από τις διακοπές, αστεία μηνύματα και γενικά πράγματα που σας υπενθυμίζουν ότι έχετε μία ζωή που αξίζει... εκτός γραφείου!  • Γράψτε σ' ένα χαρτί! Δεν μπορείτε να στριγκλίζετε όσο γράφετε. Σημειώνοντας τι ακριβώς συνέβη και έχετε θυμώσει, θα μπορέσετε να δείτε και να αξιολογήσετε το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση.  • Ζητήστε αναβολή! Αν νιώθετε να σας κυριεύει ο θυμός, προτιμήστε να μη μιλήσετε. Συζητήστε το αργότερα έτσι ώστε να έχετε προλάβει να σκεφτείτε ακριβώς τι θα πείτε. Αν εκφραστείτε την ώρα που είστε θυμωμένη είναι βέβαιο ότι δεν θα χρησιμοποιήσετε τα κατάλληλα λόγια. Είναι προτιμότερο να εξηγείσετε τι σας ενοχλεί, όταν είστε ήρεμη.  • Δείξτε κατανόηση! Κάτι που εμείς οι γυναίκες ξέρουμε να κάνουμε καλά είναι να κατανοούμε τις ανάγκες των άλλων. Προσπαθήστε, λοιπόν, να μπείτε στη θέση του ατόμου που σας προκαλεί θυμό και να δείτε τα πράγματα από τη δική του σκοπιά.  Τα σημαντικά 3 μην!  Το σημαντικότερο επίτευγμα σε σχέση με τον έλεγχο του θυμού στο γραφείο είναι να μάθετε να βάζετε φρένο στον παρορμητισμό σας. Γι' αυτό:  1. Μην τρέχετε στους συναδέλφους κάθε φορά που θυμώνετε ή εκνευρίζεστε με κάτι ή κάποιον για να διαμαρτυρηθείτε, να ζητήσετε υποστήριξη ή να κάνετε πικρόχολα σχόλια. Να θυμάστε ότι, όταν μιλάτε την ώρα που είστε θυμωμένη, είναι βέβαιο ότι υπερβάλλετε, ενώ δίνετε την εντύπωση στους άλλους ότι πυροδοτείτε ίντριγκες.  2. Μη στέλνετε e-mail στα οποία εκφράζετε γεγονότα ή απόψεις που δεν θέλετε να μάθουν οι άλλοι γιατί μπορεί να διαρρεύσουν ή να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία εναντίον σας.  3. Μην τηλεφωνείτε στη μαμά ή τη φίλη για να κάνετε τα παράπονά σας. Το πιθανότερο είναι ότι η πρώτη θα σας πει να κάνετε υπομονή και η δεύτερη να δηλώσετε παραίτηση, πράγμα που και στις δύο περιπτώσεις θα σας κάνει να νιώσετε ότι σας πνίγει το δίκιο, με αποτέλεσμα να φουντώσει ακόμα περισσότερο ο θυμός σας. Απο προσωπική εμπειρία τόσων χρόνων, και έχοντας περάσει από διάφορες θέσεις και στελεχών και απλών υπαλλήλων, πιστεύω πως όλοι και τα ανώτερα και τα κατώτερα στελέχη, πρέπει να μάθουν να συμπεριφέρονται με σεβασμό στους συναδέρφους τους... Ακόμα και οι ίδιοι οι εργοδότες οφείλουν να το προσέξουν αυτό... Ο στόχος είναι κοινός... και για να πάει καλά μία επιχείριση όλοι πρέπει να νοιώθουν καλά μέσα στον χώρο που εργάζονται... Ακόμα και η παρατήρηση μπορεί να γίνει, με όμορφο τρόπο χωρίς να προσβάλει τον άλλο...(χώρια που θα το εκτιμήσει και εκείνος και θα λειτουργήσει με ενδιαφέρον και θα επιδιώξει να διορθωθεί)... Τα εργαζόμενα μέλη μίας επιχείρησης που κατέχουν τις πιο χαμηλές θέσεις, πρέπει να δεχτούν, πως οφείλουν να ακούν και να σέβονται τις αποφάσεις των ανωτέρων τους, και να εκτελούν τις εντολές τους (εφόσον αυτό δεν τους προσβάλει)...Σε περίοδο έντασης, ας αφήσουν τον χρόνο να κυλήσει και την κατάλληλη στιγμή, ας ενημερώσουν τον συνάδελφο ή τον  προϊστάμενό τους για την λάθος συμπεριφορά του, δίχως όμως να τον προσβάλουν. Στην τελική άνθρωποι είμαστε και μπορούμε να συνεννοηθούμε ...Στο κάτω κάτω ας σκεφτούμε πως είναι δουλειά μας, και πρέπει να δεχόμαστε και τις παραξενιές των άλλων...

ΟΤΑΝ Η ΜΑΜΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ...

 Ο ρόλος της εργαζόμενης γυναίκας απέναντι στο παιδί

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι εργαζόμενες μητέρες ασχολούνται 40 ώρες με την εργασία και 36 ώρες ασχολούνται με τις δουλειές του νοικοκυριού, με τα παιδιά και τον σύζυγο μέσα στην εβδομάδα.

Οι γυναίκες με τέτοιο ωράριο προσπαθούν να ισορροπήσουν τους ρόλους τους και τις καταστάσεις. Λίγες όμως είναι αυτές που καταφέρνουν να κρατήσουν τις ισορροπίες. Αν δεν είναι ικανοποιημένες από τον ένα ή τον άλλο ρόλο, φαίνεται στην προσωπική τους ευτυχία και στην συμπεριφορά τους απέναντι στην οικογένεια.

Για να καταφέρουν να αποδίδουν καλά στον επαγγελματικό και στον οικογενειακό χώρο, αφιερώνουν ελάχιστο χρόνο για την περιποίηση του εαυτού τους και στο να κάνουν πράγματα που τις ευχαριστούν, αισθάνονται μονίμως κουρασμένες, νιώθουν μόνες από κοινωνικής πλευράς και πιστεύουν ότι όλα τα βάρη πέφτουν πάνω της, με αποτέλεσμα να γίνονται ευέξαπτες και νευρικές. Επίσης, έχοντας πιεσμένο πρόγραμμα, αγχώνονται και δεν απολαμβάνουν τις στιγμές που αφιερώνουν στα παιδιά τους.

Τα παιδιά από την πλευρά τους νιώθουν παραμελημένα και μόνα, κι έχουν έντονη την ανάγκη να επικοινωνήσουν και να βελτιώσουν τη σχέση που έχουν μαζί τους.

Πολλές είναι αυτές που νιώθουν ένοχές και ότι δεν είναι καλές μητέρες μιας και δεν περνούν πολύ χρόνο με τα παιδιά τους. Βέβαια λύσεις για την αναπλήρωση της επικοινωνίας υπάρχουν, όπως η ενασχόληση κατά το υπόλοιπο της ημέρας εποικοδομητικά με τα παιδιά, το να πηγαίνουν βόλτες, η συζήτηση όλων των προβλημάτων των παιδιών και η παροχή συμβουλών και λύσεων, η βοήθεια στα μαθήματα, η ανάγνωση παραμυθιών και το παίξιμο με τα μικρότερα παιδιά. Εν ολίγοις πρέπει να δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον για τον τρόπο ζωής του παιδιού τους και να ασχολούνται συνέχεια μαζί του, όσο βέβαια τους επιτρέπουν οι δυνάμεις και η αντοχή τους.

Εναλλακτικές λύσεις για την φροντίδα των παιδιών όταν η μητέρα εργάζεται.

Με την έξοδο της γυναίκας στον εργασιακό τομέα άλλαξαν πολλά πράγματα στην φροντίδα του παιδιού. Ο πατέρας έχει την δουλειά του σε απόλυτη προτεραιότητα και πολλοί πιστεύουν ότι ίσως να μην τα καταφέρνει εξ ίσου καλά με την μητέρα στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Μειώθηκε η επιθυμία των συγγενών για την φύλαξη των παιδιών, ενώ παλιότερα τα παιδιά, όταν δούλευαν οι γονείς, τα πρόσεχαν κυρίως οι παππούδες. Τέλος, έχει αλλάξει η ιδέα ότι οι γονείς πρέπει να θυσιάσουν τα πάντα, ακόμα και την επαγγελματική καριέρα τους για τα παιδιά.

Έτσι, η εργαζόμενη μητέρα αναγκάζεται να βρει εναλλακτικές λύσεις για την φύλαξη των παιδιών. Βέβαια όλοι οι τρόποι δεν είναι βολικοί ή διαθέσιμοι για την οικογένεια, ούτε είναι σύμφωνοι με τις αρχές της.

Δύο είναι οι βασικοί τύποι φροντίδας του παιδιού, όταν εργάζεται η μητέρα.

α) Η φροντίδα του παιδιού στο σπίτι

β) Η φροντίδα του παιδιού σε νηπιαγωγείο ή παιδικούς σταθμούς.

Η μητέρα νιώθει ικανοποιημένη και σίγουρη όταν γνωρίζει την επίβλεψη που έχει το παιδί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όταν αυτή απουσιάζει.

Αναλυτικότερα:

α) Φροντίδα του παιδιού στο σπίτι. Μπορεί να γίνει στο σπίτι του παιδιού ή στο σπίτι κάποιου άλλου. Το πιο καλό θα ήταν το παιδί να μένει στον δικό του χώρο, στον οποίο έχει προσαρμοστεί, νιώθει άνετα και τον γνωρίζει καλύτερα.

Η φροντίδα αυτού του τύπου, μπορεί να γίνει από τον πατέρα, τα αδέλφια, τη γιαγιά ή άλλους συγγενείς και τέλος από παραμάνες - νταντάδες.Το να έχει το παιδί φροντίδα στο σπίτι, έχει τα εξής πλεονεκτήματα:

Οι ώρες είναι ευέλικτες

Το περιβάλλον είναι γνωστό και οικείο

Το παιδί δεν χρειάζεται να μετακινηθεί (στην περίπτωση που μένει στο δικό του σπίτι)

Από οικονομικής πλευράς είναι ευνοϊκότερα όταν το προσέχει η γιαγιά ή κάποιος συγγενής.

Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα τα οποία είναι:

Η νταντά ίσως είναι ανειδίκευτη και συνεπώς δεν έχει κατάλληλες γνώσεις για την παιδική ψυχολογία.

Αν η μητέρα έχει αναθέσει την φύλαξη του παιδιού σε συγγενικό η σε φιλικό της πρόσωπο, ίσως την συγκεκριμένη στιγμή να μην είναι κανείς διαθέσιμος και να αναγκάζεται να δίνει το παιδί σε διαφορετικά πρόσωπα.

Υπάρχει η περίπτωση η μητέρα να μην μένει ικανοποιημένη με τις παραμάνες που προσλαμβάνει κι έτσι θα πρέπει να τις αλλάζει, κάτι που είναι ιδιαίτερα αρνητικό για το παιδί, το οποίο δεν μπορεί να συνηθίσει και να εμπιστευτεί αυτές τις γυναίκες που εισβάλλουν κατά διαστήματα στη ζωή του.

Το πιο σημαντικό μειονέκτημα είναι ότι το παιδί, μιας και δεν συναναστρέφεται με ομηλίκους του, δεν κοινωνικοποιείται σωστά, δεν μορφώνεται όπως τα παιδιά που πηγαίνουν σε νηπιαγωγεία και παρατηρείται ακόμα καθυστέρηση στην γλωσσική ικανότητά του, μιας και η επαφή που έχει με τα μεγαλύτερα παιδιά, είναι διαφορετική από αυτή που έχει με τα παιδιά της ηλικίας του.

β) Τα νηπιαγωγεία και οι βρεφικοί σταθμοί είναι ο άλλος τύπος φροντίδας των παιδιών με εργαζόμενες μητέρες. Τα πλεονεκτήματα αυτού του θεσμού είναι:

Υπάρχει σταθερό ωράριο, κάτι που ευνοεί τις μητέρες, γιατί γνωρίζουν και μένουν καθησυχασμένες ότι ως μια συγκεκριμένη ώρα το παιδί θα μένει στο νηπιαγωγείο.

Το προσωπικό είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο, γνωρίζει καλά την ψυχολογία του παιδιού και το φροντίζει.

Το περιβάλλον είναι συνήθως όπως το σπίτι του παιδιού, με τα παιχνίδια και τα παραμύθια και έτσι τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια και οικειότητα.

Το προσωπικό είναι κάθε στιγμή ελεγχόμενο από την μητέρα και δημοσίως υπόλογο, οπότε δεν επιτρέπονται λάθη και ανευθυνότητες.

Τέλος, το παιδί κοινωνικοποιείται, δημιουργεί φίλους, αναπτύσεται η ομιλία και η φαντασία του μέσα από το ομαδικό παιχνίδι και η εκπαίδευση που λαμβάνει είναι ωφέλιμη για την πρόοδό του.

Βέβαια, κι αυτός ο τύπος έχει τα μειονεκτήματά του:

Συνήθως το νηπιαγωγείο είναι μακριά από το σπίτι και το παιδί πρέπει να φεύγει νωρίς, ενώ αν δεν συμβαδίζει το ωράριο του νηπιαγωγείου με το ωράριο της εργασίας της μητέρας του, δημιουργείται πρόβλημα στην μεταφορά του.

Ο οικονομικός παράγοντας, σε περίπτωση που το νηπιαγωγείο ανήκει σε ιδιώτη, δεν είναι ευνοϊκός για τους γονείς.

Αν το παιδί αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα ή αν η οικογένεια αντιμετωπίζει προβλήματα, η κατάσταση του παιδιού ίσως επιδεινωθεί στα κέντρα ημερήσιας φροντίδας, γιατί τα παιδιά αυτά χρειάζονται ειδική φροντίδα και προσοχή, κάτι που μόνο οι γονείς μπορούν και πρέπει να αντιμετωπίσουν.

Τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν η μητέρα ώστε να μπορέσει να εμπιστευτεί ένα κέντρο ημερήσιας φροντίδας είναι τα εξής:

Να έχει επαρκή και θρεπτικά γεύματα.

Να προσφέρει υγιεινές συνθήκες για όλα τα παιδιά

Να συμβάλλει θετικά στην αρμονική πνευματική, κοινωνική, συναισθηματική και σωματική ανάπτυξη του παιδιού.

Το προσωπικό πρέπει να είναι εκπαιδευμένο και να γνωρίζει τις ανάγκες των παιδιών και

Να μπορεί η ίδια να συνεργάζεται με το προσωπικό του νηπιαγωγείου προς όφελος του παιδιού και να μπορεί να επιβλέπει όποτε θέλει.

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η πρακτική εφαρμογή του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης έχει καταδειχθεί ότι προσιδιάζει κυρίως στον χώρο των εργασιακών σχέσεων...

Πώς ακριβώς ορίζεται η «σεξουαλική παρενόχληση»;
Σεξουαλική παρενόχληση είναι η εκδήλωση οποιασδήποτε μορφής ανεπιθύμητης λεκτικής, μη λεκτικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, με σκοπό ή αποτέλεσμα την παραβίαση της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως με την δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.

Στον χώρο εργασίας, η σεξουαλική παρενόχληση συνδυάζεται με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εξάρτησης και της υπεροχής, που καθιστά τον παρενοχλούμενο περισσότερο εκτεθειμένο σε αυτού του είδους την προσβολή.

Κυρίως σε γυναίκες
Ως θύματα της σεξουαλικής παρενόχλησης εμφανίζονται κυρίως γυναίκες, που σημαίνει ότι τους επιβάλλονται συνθήκες εργασίας διαφορετικές από εκείνες των ανδρών.

Ιδιαίτερα εκτεθειμένες στην σεξουαλική παρενόχληση εμφανίζονται κυρίως συγκεκριμένες ομάδες, όπως οι πολύ νεαρής ηλικίας και οι χαμηλόβαθμες στην ιεραρχία εργαζόμενες, καθώς και οι γυναίκες με αντικανονικές ή προσωρινές συμβάσεις απασχόλησης, γυναίκες με αναπηρίες, ομοφυλόφιλες και γυναίκες από φυλετικές μειονότητες.

Από ποιον μπορεί να προέλθει η σεξουαλική παρενόχληση;
Η σεξουαλική παρενόχληση δεν απαιτείται να προέρχεται πάντα από τον εργοδότη, αλλά και από τον ιεραρχικώς προϊστάμενο, συνάδελφο, πελάτη και άλλα πρόσωπα από τον χώρο εργασίας.

Πώς εκδηλώνεται η σεξουαλική παρενόχληση;
Μπορεί να εκδηλώνεται με πράξεις όπως π.χ. περιττά αγγίγματα στο σώμα της εργαζόμενης, με σκοπό την πίεση ή την σύναψη σεξουαλικών σχέσεων ή και με λέξεις, όπως π.χ. ανεπιθύμητες ερωτικές και ανήθικες προτάσεις, άσεμνες παρατηρήσεις, υπονοούμενα ή αισχρά σχόλια.

Η παρενόχληση μπορεί να εκδηλώνεται επίσης και με αισχρές χειρονομίες, καθώς και με συμπεριφορά που δυσφημεί, γελοιοποιεί ή είναι ενοχλητική για την εργαζόμενη, με ταπεινωτικές, ή εξευτελιστικές προσβολές ή υβριστικές πράξεις που συνδέονται με το φύλο ή και με ενοχλητικά σχόλια σχετικά με την εμφάνιση ή το ντύσιμο της εργαζόμενης.

Αυτό που διακρίνει την σεξουαλική παρενόχληση από την φιλική, ευπρόσδεκτη και αμοιβαία συμπεριφορά είναι ο ανεπιθύμητος χαρακτήρας της. Οποιαδήποτε μορφή και αν έχει, εφόσον γίνεται χωρίς τη συναίνεση του θύματος, είναι μονομερής, καταναγκαστική και συνιστά σεξουαλική παρενόχληση.

Τι προβλέπει ο Νόμος;
Περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης έχουν απασχολήσει την Νομολογία. Ο Νόμος δέχεται ότι είναι άκυρη έως καταχρηστική ή καταγγελία συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου η οποία έγινε διότι η εργαζόμενη απέκρουσε σεξουαλική παρενόχληση εκ μέρους του εργοδότη ή προς συγκάλυψη της παρενόχλησης αυτής.

Επίσης, έχει κριθεί ότι με τη σεξουαλική παρενόχληση της εργαζόμενης εκ μέρους του διευθυντή της επήλθε ηθική μείωση και προσβολή της προσωπικότητάς της, με συνέπεια η εξακολούθηση της εργασίας της στον χώρο της επιχείρησης να αποβεί δυσχερής για αυτή.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η προσφορά κάποιου δώρου ή κάποια φιλοφρονητική χειρονομία δεν αποτελούν από μόνα τους αποδεικτικά μέσα για την απόδοση του ισχυρισμού περί σεξουαλικής παρενόχλησης.

Νομικές Διατάξεις περί Σεξουαλικής Παρενόχλησης
Στην ελληνική νομοθεσία δεν προβλέπεται ειδική ρύθμιση της σεξουαλικής παρενόχλησης. Αντίθετα, στο φαινόμενο αυτό αναφέρονται αρκετές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, όπως οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις της 09.06.1993 και της 25.05.2000, καθώς και ειδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Υπάρχουν όμως ορισμένες διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αστική και ποινική προστασία των θυμάτων της σεξουαλικής παρενόχλησης
Έτσι, εκτός από τις διατάξεις του Συντάγματος σχετικά με τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου, το δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, το δικαίωμα στην εργασία κ.λ.π., εφαρμόζονται εν προκειμένω οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί προσβολής της προσωπικότητας, περί καταχρήσεως δικαιώματος, περί εκπληρώσεως της παροχής όπως απαιτεί η καλή πίστη, περί δικαιώματος επισχέσεως, περί ασφάλειας και υγιεινής των χώρων εργασίας, περί αδικοπραξίας και περί επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης.
Από τις διατάξει του Ποινικού Κώδικα, εφαρμόζονται οι σχετικές με την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, την ασέλγεια δια καταχρήσεως εξουσίας, την πρόκληση σκανδάλου, την εξύβριση και την εκβίασης

Γιάννης Καρούζος
Δικηγόρος - Εργατολόγος


Όπως αναφέρεται και στο άρθρο ,  η σεξουαλική παρενόχληση  παρατηρείται και σε γυναίκες και σε άνδρες...Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι και  οι συνθήκες εργασίας, από διάφορες απόψεις  χειροτερεύουν, ορισμένα πράγματα που για κάποιους θεωρούνται δεδομένα, ίσως είναι καλό να σταματήσουν...Υπομονή σε όλα τα άλλα, όχι όμως και σ' αυτό!!!

Κίνδυνοι από την καθιστή εργασία

• 
  
  Κάποια στιγμή, ένας φίλος παραπονιόταν για τους έντονους πόνους στη μέση και την πλάτη του και αναρωτιόταν ‘… αφού όλη μέρα δεν σηκώνω βάρη, όλη μέρα κάθομαι πώς είναι δυνατόν να έχω τόσους πόνους’;
  
  Αν σκέπτεστε και εσείς κάπως έτσι, σας καλώ να σκεφτείτε σε ποια περίοδο της ζωής σας νιώθατε δυνατοί, υγιείς, γεμάτοι ζωτικότητα και ενέργεια. Εκτός του ότι τότε, ήσασταν νεότεροι, ήσασταν και περισσότερο δραστήριοι. Από τη στιγμή που μπήκατε για τα καλά στη σύγχρονη παραγωγική διαδικασία, με τις αμέτρητες ώρες καθιστής εργασίας εμφανίστηκαν σιγά – σιγά διάφορες ενοχλήσεις και προβλήματα.
  
  Συνθήκες εργασίας
  
  Οι συνθήκες εργασίας τις τελευτές δεκαετίες έχουν αλλάξει ριζικά. Οι νέες τεχνολογίες πλέον, είναι η κινητήρια δύναμη της παραγωγικότητας και της ανάπτυξης. Οι εργαζόμενοι σήμερα καλούνται να εργάζονται καθιστοί για πολλές ώρες την ημέρα, επιλέγοντας τις περισσότερες φορές να μη διακόπτουν ούτε για το μεσημεριανό τους γεύμα. Επικοινωνούμε κατά κύριο λόγο με E-mails, μέσω τηλεφώνων, ακόμα και τηλεδιασκέψεων και όλα αυτά για μείωση της ‘σπατάλης’ του χρόνου και βεβαίως του κόστους.
  
  Όλοι μας, με αυτή την ταχύτατη ανάπτυξη των μέσων αυτών, δεν προλαβαίνουμε να εκπαιδευτούμε στη σωστή και ασφαλή χρήση τους. Έτσι, η κακή χρήση όλων των εξαρτημάτων της εργασίας μας είναι βεβαιωμένο ότι επιφέρει σοβαρότατες αλλαγές στον τρόπο και την ποιότητα της ζωής μας.
  
  Δεν είναι τυχαίος ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός των ατόμων, που έχουν προβλήματα με τη μέση τους και γενικά με τη σπονδυλική τους στήλη. Πολλαπλά είναι, τα τελευταία χρόνια, τα φαινόμενα των φλεβικών θρομβώσεων που πολλές φορές καταλήγουν σε πνευμονική εμβολή.
  
  Οι έρευνες
  
  Αναρίθμητες μελέτες, που σχεδόν καθημερινά ανακοινώνονται σε όλον τον κόσμο αναφέρουν ότι:
  Η πολύωρη παραμονή στην ίδια στάση στο γραφείο έχει τα ίδια αποτελέσματα με το γνωστό ‘σύνδρομο της οικονομικής θέσης’ στα ταξίδια με το αεροπλάνο. Επίσης, για κάθε επιπλέον ώρα ακινησίας αυξάνεται κατά 20% ο κίνδυνος εμφάνισης θρομβώσεων.
  Η επαναλαμβανόμενη καθημερινά στάση του σώματος, για πολλές ώρες την ημέρα και για πολλά χρόνια δημιουργεί διάφορες προσαρμογές στους μύες και τον σκελετό, καθώς και στα άλλα οργανικά συστήματα του οργανισμού μας. Αυτές οι προσαρμογές είναι αιτία για σοβαρά προβλήματα υγείας και μείωση της ποιότητας ζωής. Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τα αρνητικά αυτά αποτελέσματα δεν τα βλέπουμε άμεσα αλλά πολύ αργότερα, με όλες τις συνέπειες.
  Εντονότερα προβλήματα εντοπίστηκαν σε τηλεφωνητές, σε οδηγούς ταξί, σε εργαζομένους στην πληροφορική και σε διευθυντικά στελέχη. Δηλαδή σε όσους κινούνται λιγότερο.
  
  Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο
  Είναι βέβαιο ότι όσοι βρίσκονται σε μεγάλη ηλικία έχουν αυξημένο κίνδυνο.
  Όσοι είναι παχύσαρκοι ή αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας (πχ υπέρταση).
  Όσοι κάνουν πολύωρα ταξίδια χωρίς διακοπή και παραμένουν ακίνητοι.
  Οι καπνιστές.
  Όσοι εργάζονται περισσότερο από μία ώρα χωρίς τουλάχιστον ολιγόλεπτη διακοπή.
  Όσοι δεν ακούν τα μηνύματα του σώματός τους (πιασίματα, πόνοι, τσούξιμο των ματιών κλπ).
  Όσοι δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι ζωτικής σημασίας η εκπαίδευση στη σωστή χρήση των εξαρτημάτων των νέων τεχνολογιών που μας προσφέρονται.
  Όσοι θεωρούν ότι η άσκηση είναι μόνο για τις νεότερες ηλικίες.
  
  Τι να κάνετε
  
  Η σημερινή ζωή μας χαρακτηρίζεται για την υποκινητικότητα και το στρες. Το επάγγελμά μας, προσδιορίζει τον τρόπο ζωής μας, τις δραστηριότητές μας, τη στάση του σώματός μας. Γι΄ αυτό…
  Aυξήστε την καθημερινή σας δραστηριότητα.
  Κάθε μια ώρα εργασίας σηκωθείτε για πέντε-δέκα λεπτά και περπατήστε.
  Για επαγγελματίες οδηγούς: επιλέξτε να βοηθάτε τους πελάτες σας να φορτώσουν τις αποσκευές τους στο ΤΑΞΙ σας και να προσφέρετε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες.
  Εάν νιώθετε πόνο, ταχυκαρδία και ταχύπνοια, αναζητήστε άμεσα ιατρική γνωμάτευση, όπως επίσης εάν υπάρχει μόνο υποψία κάποιου προβλήματος.
  Εάν παρατηρήσετε στα κάτω άκρα, πρήξιμο, έντονο ερυθρό χρώμα στην περιοχή, πόνο και ιδιαίτερη διάταση των φλεβών ο γιατρός σας πρέπει να επέμβει το συντομότερο.
  Εάν είστε γυναίκα και λαμβάνετε αντισυλληπτικά δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα σημάδια του οργανισμού σας.
  Εάν ταξιδεύετε σε μεγάλα ταξίδια κατά κύριο λόγο με αεροπλάνο οι ειδικοί συνιστούν να κάνετε κάποιες συγκεκριμένες ασκήσεις που βοηθούν στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Πολλές αεροπορικές εταιρείες προσφέρουν σχετικά ενημερωτικά έντυπα.
  Ενημερωθείτε από ειδικούς για τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας για να έχουμε τη μέγιστη ασφάλεια, ζωτικότητα και αποδοτικότητα στη εργασία μας.

Γράφει: Σταυρόπουλος Λεωνίδας, Σύμβουλος Υγείας και Ευεξίας, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ...

Είναι γεγονός ότι αυτήν την εποχή η ανεργία στους νέους πτυχιούχους ΑΕΙ και ΤΕΙ καλπάζει αλλά κάποια θέματα έχουν διαχρονική σημασία και φρονώ ότι ένα από αυτά είναι και το θέμα του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού.

Βρισκόμαστε στις αρχές του 2011 και το Υπουργείο Παιδείας έχει ξεκινήσει σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης ρηξικέλευθες αλλαγές έτσι ώστε τα ελληνόπουλα να προσαρμοστούν με επιτυχία στις απαιτήσεις ενός κόσμου χωρίς σύνορα! Ευχή μου είναι η Ηγεσία του Υπουργείου να δώσει ιδιαίτερη προσοχή και στο θέμα της ορθής στελέχωσης των γραφείων Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού!

Το θέμα της ορθής και παραγωγικής...επαγγελματικής αποκατάστασής μας είναι μια γκρίζα περιοχή που δυστυχώς μένει στο περιθώριο της προσοχής όλων μας ίσως γιατί έτσι εξυπηρετούνται οι διαιωνιζόμενες αδυναμίες κατανόησης της σημασίας της σωστής επιλογής επαγγέλματος και καριέρας. Και όμως η σωστή επιλογή της ενασχόλησής μας με ένα επάγγελμα, μια τέχνη ή μια επιστήμη για μια ολάκερη ζωή θα έπρεπε να αποτελεί σημείο επικέντρωσης της ύψιστης προσοχής και του προβληματισμού όχι μόνο κάθε νέου ανθρώπου και της οικογένειάς του αλλά και ειδικών φορέων του παιδαγωγικού συστήματος γενικότερα.

Άτομα που έχουν κάνει σωστή επιλογή είναι άτομα ευτυχισμένα, αφοσιωμένα, δημιουργικά και παραγωγικά σε αντίθεση με άτομα που όταν στην μέση της καριέρας τους αντιλαμβάνονται ότι έχουν κάνει λάθος επιλογή μετατρέπονται σε δυστυχισμένες υπάρξεις που τους λείπει και η χαρά και η ικανοποίηση από την ολοκλήρωση του καθήκοντος, δεν γεύονται την αίσθηση της δημιουργίας και επιδείχνουν αρνητικές ανθρώπινες σχέσεις που έχουν ως υπόστρωμά τους την αίσθηση των χαμένων ευκαιριών και της πίκρας που προκύπτει από λαθεμένες επιλογές της νιότης.

Ο εργάτης, ο τεχνίτης, ο υπάλληλος, ο επιστήμονας, ο επιχειρηματίας, ο καλλιτέχνης εφόσον αισθάνονται ότι η καθημερινή τους ενασχόληση τους γεμίζει έστω και εάν σε κάποιες στιγμές και κάποιες περιπτώσεις προκύπτουν και δυσκολίες και απογοητεύσεις και συγκρούσεις τότε έχουν την απαραίτητη υποκίνηση να δημιουργήσουν, να προκόψουν. Φυσικά σαν επακόλουθο της συλλογικής προσπάθειας προσαρμοσμένων ατόμων έρχεται και η πρόοδος του κοινωνικού συστήματος και η συσσώρευση οικονομικού πλούτου και η δημιουργία κοινωνικής και εργασιακής γαλήνης.

Δυστυχώς η καθημερινή πραγματικότητα αποδεικνύει ότι τουλάχιστον ένας στους πέντε έχουν κάνει λαθεμένη επιλογή επαγγελματικής ενασχόλησης και καριέρας. Σε σχετικές έρευνες ανακαλύπτουμε ότι η επιλογή της επαγγελματικής μας δραστηριότητας υπαγορεύεται και από το ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο αντικείμενο αλλά και από την υποκειμενική εντύπωση του ατόμου ότι θα μπορέσει να τα πάει καλά στο επάγγελμα που διαλέγει. Στα αγόρια προβάλλει έντονη η ανάγκη για "ασφάλεια" ενώ στα κορίτσια είναι εμφανής η επιθυμία να "υπηρετήσουν" και να προσφέρουν, και μαζί το ενδιαφέρον για τους άλλους.

Η ανάγκη για ατομική επιτυχία δεν χρειάζεται να πηγαίνει ενάντια στις ανάγκες του κοινωνικού συστήματος για συλλογική επιτυχία. Σαφώς και θα υπάρξουν όπως πάντοτε υπήρξαν άτομα τα οποία τόσο για προσωπικούς ψυχοκοινωνικούς όσο και για άλλους λόγους που συγκαλύπτονται από την επίφαση οικονομικών και θεσμικών διεκδικήσεων, αδυνατούν να λειτουργήσουν σωστά και παραγωγικά στην καριέρα τους. Η προσωπική τους όμως αποτυχία γίνεται συχνά αιτία δημιουργίας και πολυπλοκότερων κοινωνικών προβληματισμών ιδιαίτερα εφόσον τέτοια " δυστυχισμένα" επαγγελματικά άτομα βρεθούν μέσα από τις κλασικές διαδικασίες ανέλιξης λόγω αρχαιότητας όπως συμβαίνει ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ στο δημόσιο τομέα σε θέσεις κλειδιά. Οι αποφάσεις αυτών των ανθρώπων τόσο για θεσμικά θέματα όσο και για πρόσωπα αποτελούν την εξωτερίκευση των προσωπικών βιωματικών καταστάσεών τους με αποτέλεσμα να επιβεβαιώνεται η ενδόμυχη άποψη πολλών υφισταμένων και συναδέλφων τους ότι τα άτομα αυτά και είναι, και δρουν και αποφασίζουν...κομπλεξικά!



Δυστυχώς στον ελληνικό χώρο η έννοια του Επαγγελματικού Προσα-
νατολισμού δεν έχει βρει ακόμη τις εφαρμογές που ήδη χρειαζόμαστε ως ένα σύγχρονο κοινωνικό και οικονομικό σύστημα ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό τείνει να διαιωνίζει τα θέματα της προσωπικής δυστυχίας που μορφοποιούνται από λαθεμένες επιλογές επαγγέλματος. Ας σκεφθούν οι γονείς πόσα παιδιά μας κάθε χρόνο εντάσσονται σε μια Πανεπιστημιακή σχολή ή σε κάποιο ΤΕΙ όχι γιατί αυτό ήταν το αντικείμενο της προτίμησής τους αλλά επειδή τα μόρια τους εκεί τους πήγαν, ενώ παράλληλα διαιωνίζεται και το βαρύ κόστος του κοινωνικού συστήματος από την έλλειψη εμπνευσμένων και δημιουργικών, αφοσιωμένων και παραγωγικών ανδρών και γυναικών που θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτεροι στη δουλειά τους εφόσον είχαν επιλέξει άλλον....πάγκο!

Με αγάπη θέλω να προτρέψω τους γονείς, συγγενείς και τους συναδέλφους όλης της ακαδημαϊκής κοινότητας που παίρνουμε στα χέρια μας κάθε χρόνο τα παιδιά της Ελλάδας και τα εμπλουτίζουμε με γνώσεις, ήθος και οράματα με απώτερο στόχο να μας διαδεχθούν, να μας αντικαταστήσουν και – την ευχή - να μας...ξεπεράσουν, να δώσουμε στα ελληνόπουλα ότι καλύτερο έχουμε για να μπούνε μεθαύριο στο στίβο της βιοπάλης και της κοινωνικό-οικονομικής παραγωγής έτοιμα και να αποδώσουν αλλά και να αισθανθούν την εργασιακή ικανοποίηση και την προσωπική αίσθηση ευτυχίας που τους αξίζει...

Βασικά, λοιπόν, «κάθε κατεργάρης στον.... πάγκο του», για να έχουμε ευτυχισμένα άτομα και αρμονικά κοινωνικό-οικονομικά σύνολα...

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ... ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ????

Η οικονομική κρίση «χτυπά» τη μετανάστευση

Η μετανάστευση από τις φτωχότερες χώρες προς τις πιο πλούσιες μειώθηκε δραματικά εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής στην Ουάσινγκτον που διενεργήθηκε για λογαριασμό του BBC.

Όπως φαίνεται από την έρευνα, οι κοινότητες των μεταναστών είναι αυτές που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση. Ωστόσο σταθερή παραμένει η αποστολή εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που στέλνουν κάθε χρόνο στις οικογένειές τους.
Η μετανάστευση από φτωχά προς πλούσια κράτη είναι σε σταθερή άνοδο τα τελευταία 30 χρόνια.
Το ποσοστό των μεταναστών σε πλούσιες χώρες διπλασιάσθηκε από 5% στο 10% μεταξύ του 1980 και του 2010 σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Όμως η έκθεση του Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής, αναφέρει ότι η παγκόσμια ύφεση έχει πλήξει τους μετανάστες και η ταχύτατη αύξηση των κοινοτήτων τους στο εξωτερικό ουσιαστικά έχει σταματήσει. Αυτό αποδίδεται κυρίως στο ότι οι μετανάστες απασχολούνται κυρίως σε εργασίες που απαιτούν περιορισμένες δεξιότητες όπως για παράδειγμα στον τομέα των οικοδομικών εργασιών ο οποίος είναι και ο πρώτος που πλήττεται σε περιόδους κρίσης.
Σύμφωνα με την έκθεση σε ορισμένες χώρες η μείωση στη άφιξη μεταναστών είναι εντυπωσιακή. Για παράδειγμα στην Ισπανία η εισροή μεταναστών μειώθηκε το 2009 κατά δύο τρίτα.Ενώ αναφορά γίνεται τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιρλανδία.
Όπως σημειώνεται στην έκθεση τα δύο αυτά κράτη ίσως να είναι στο σημείο αλλαγής όπου από χώρες υποδοχής εργατικής δύναμης τις τελευταίες δεκαετίες, να επιστρέψουν στην πιο παραδοσιακή τους μορφή όπου οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τη χώρα για να βρουν αλλού δουλειά.


Μα τι να κάνουμε;  Που θα δουλεύψουμε;  Αφού δεν ύπάρχουν ούτε προοπτικές, ούτε προδιαγραφές για ένα καλύτερο μέλλον... 'Οταν στα 40 σου σε βγάζουν στο περιθώριο... Τώρα που είσαι στην πιο παραγωγική περίοδο της ζωής σου... Με το μυαλό στο κεφάλι σου και ακόμα το σώμα και το πνεύμα σου έχουν την δυνατότητα να ακολουθούν τις επιθυμίες σου!!!!
Τι να κάνεις, να καθίσεις και να σταυρώσεις τα χέρια σου και να βλέπεις να έρχεται η καταστροφή των παιδιών σου;
Όχι ότι εκεί έξω θα υπάρχουν "ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ" που θα ανοίξουν διάπλατα για να μας δεχτούν... Θα μπορούμε να επιλέξουμε όμως, αν θέλουμε να στεκόμαστε ανίκανοι στο περιθώριο ή αν θέλουμε να στηριχθούμε στα πόδια μας και να παλέψουμε...
ΕΔΩ ΟΥΤΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ...
ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ.... ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; ΝΑ ΣΕ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ;;;